احساس پشیمانی حکومت های عربی

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما ، رای الیوم نوشت گمان نمی‌کنیم رئیس جمهور سابق آمریکا چندان از خلوت اجباری در تفریحگاه خصوصی خود در ایالت فلوریدا و بازی محبوبش یعنی گلف لذت ببرد. قطعا این روز‌ها تلفن او زیاد زنگ نمی‌خورد و فقط وکلایی که به بررسی ۶۰ شکایت تنظیم شده علیه او در دادگاه‌های آمریکا مشغولند با او تماس می‌گیرند. همه از دور او پراکنده شده اند حتی کسانی از کابینه که ادعای طرفداری از او را داشتند و حتی اعضای خانواده اش. در شبکه‌های اجتماعی که به توئیت کردن در آن‌ها معتاد بود نیز این روز‌ها با بستن حساب کاربری اش سکوت کرده اند.
ترامپ به رغم آنچه گفتیم احتمالا به طور کلی از صحنه محو نخواهد شد و محور تیتر‌های اصلی روزنامه‌ها و روایات خبری جنجالی در بخش‌های خبری تلویزیون باقی خواهد ماند به ویژه بعد از آن که از نظر میلیون‌ها تن از طرفداران نژادپرست خود که همه یا اکثر آن‌ها احتمالا به حزب قومیت گرا، نژادپرست و فاشیست جدید او که وعده تاسیس آن را در آینده نزدیک داده است خواهند پیوست.
غافلگیر کننده این بود که دخترش ایوانکا که در کنار همسرش جارد کوشنر به عنوان مشاوران او در کاخ سفید فعالیت می‌کردند از جمله کسانی بودند که از کشتی در حال غرق شدن او گریختند. ایوانکا به حضور در مراسم تحلیف جو بایدن در کاخ سفید تمایل داشت تا همچنان در دید رسانه‌ها باشد، زیرا برای ورود به عرصه سیاسی در انتخابات آینده مجلس نمایندگان یا سنا برنامه دارد و بعید نیست که به عضویت حزب پدرش دربیاید البته اگر اجازه تشکیل آن به او داده شود. شوهر او کوشنر هم که از غیرمحبوب‌ترین شخصیت‌های آمریکا بود شانس زیادی برای کسب یک کرسی در کنست اسرائیل دارد، زیرا در سال‌های ریاست جمهوری پدرزنش خدمات زیادی به رژیم اشغالگر اسرائیلی کرده است که بارزترین آن‌ها اجبار چند حکومت عربی برای امضای توافقنامه صلح آبراهام و انتقال سفارتخانه آمریکا به قدس اشغالی و تعیین چارچوب‌های معامله قرن و ترویج آن در میان کشور‌های عربی و خدمات بسیار دیگر است.
نمی‌دانیم تعدادی از حاکمان و مسئولان عربی که همه تخم مرغ‌های خود را در سبد ترامپ گذاشتند و صد‌ها میلیارد پول خود را به او دادند و خواسته‌های او را که در آخرین دقایق ریاست جمهوری به آن‌ها دیکته کرد اجرا کردند و گناه عادی سازی روابط با رژیم اشغالگر قدس را مرتکب شدند و قربانیان فلسطینی را دشمنان خود و اشغالگران اسرائیلی را دوست و متحد خود قلمداد کردند اکنون چه احساسی دارند. قطعا آن‌ها انگشت پشیمانی می‌گزند و به دنبال راهی برای خروج از این ورطه هستند به ویژه بعد از آن که برخی مزایای یورش گردشگران اسرائیلی را تجربه کردند.