به حرمت امّ البنین (س) و به حرمت صبر مادران شهداء + فیلم

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز خوزستان ، او را فاطمه نامیدند.

زنی باوقار و ادیب که بعد از همسریِ صاحب ذوالفقار علیه السلام شدن، به پاس تربیت چهار جوانمرد در دامان پاکش برای یاری امام زمان در برابر کفر ، ایشان را به «امّ‌البنین» یعنی مادر پسران ملقب نمودند.

برای بیان نمونه‌ای از کمال این بانوی نمونه‌ی صدر اسلام ، باید به عاشورای سال ۶۱ هجری رجوع کرد.

او مادر عباسِ دلاور ، قمر بنی هاشم بود ، اما هم ابوالفضل (علیه السلام) بی نظیرش را و هم عبدالله ، عثمان و جعفر جوانش را برای وفاداری و جان سپاری در راه ولایت پرورش داده بود .

همین حکایت بود که وقتی امّ البنین ، برای وفاداری به امّ ابیها فاطمه زهرا سلام الله علیها ، چهار دلبندش را هم دوش با سرور جوانان بهشت ، به میدان نینوا رهسپار کرد و در پایان بی بَنین شد ، داغ شهادت حسین (علیه السلام) بی کفن برایش گران‌تر از داغ گل های پرپرش آمد .

امام باقر علیه السلام می‌فرماید: جناب امّ البنین علیها السلام بعد از واقعه عاشورا و دریافت خبر شهادت فرزندان رشیدش ، و به ویژه خبر شهادت امام حسین علیه السلام همواره در مدینه ، کنار قبرستان بقیع می‌آمد و برای آن رادمردان الهی با سوز و گداز خاصی عزاداری می‌کرد و یاد و نام آن گرامیان را زنده نگه می‌داشت.

ایشان پس از واقعه عاشورا با استفاده از هنر مرثیه خوانی و نوحه سرایی ، توانستند ندای مظلومیت و حق طلبی حماسه آفرینان کربلا را به گوش نسل‌های آینده برسانند و مردمان غفلت زده را بیدا سازند.

آن بانوی بزرگوار ، در ۱۳ جمادی الثانی سال ۶۹ هجری قمری دارفانی را وداع گفت و در قبرستان بقیع در کنار عمه‌های پیامبر (صفیه و عاتکه) و ۴ امام معصوم علیهم السلام و دیگر چهره‌های درخشان شریعت محمدی صلی الله علیه و آله و سلّم به خاک سپرده شدند.

حکایت غریبی ست ، اما بی نهایت قریب ...