زینک؛ دشمن کرونا

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ زینک در هوا، خاک، آب و مواد غذایی وجود دارد. این ماده از زمان‌های قدیم در علم پزشکی برای ترمیم زخم استفاده می‌شده است. از نظر بدن ما زینک ماده‌ای معدنی است که برای عملکرد آنزیم‌ها ضروری است و نقشی مهم در فرایند‌های بیولوژیکی شامل تولید و بازسازی سلول‌ها دارد و یک ماده ویژه برای سلامتی بدن است.

 

محققان با تجزیه و تحلیل گذشته نگر بیماران کووید ۱۹ دارای علامت در یک دوره زمانی بین ۱۵ مارس تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۰ که در بیمارستان عالی دانشگاه بارسلونا بستری شده بودند، به بررسی این مساله پرداختند.

روبرتو گوئر فرناندز (Roberto Güerri-Fernández)، پژوهشگر بیمارستان دل مار اسپانیا و از اعضای این تیم تحقیقاتی اعلام کرد: در این مطالعات مشخص شد که سطح پایین پلاسما زینک در هنگام پذیرش و بستری شدن بیماران با خطر التهاب بالاتر طی عفونت و خطر بیشتر مرگ و میر مرتبط است.

بر اساس تجزیه و تحلیل آماری، در میان کسانی که به دلیل کرونا فوت کردند، سطح پایه زینک ۴۳ میکروگرم در دسی لیتر بود که این آمار به طور قابل توجهی پایین‌تر از۶۳/۱ میکروگرم در دسی لیتر در افرادی است که از کرونا جان سالم به در می‌برند.

به طور کلی، مشخص شد که داشتن سطح زینک پلاسما کمتر از ۵۰ میکروگرم در دسی لیتر در هنگام پذیرش با ۲/۳ برابر افزایش خطر مرگ بیشتر در بیمارستان در مقایسه با سطح روی پلاسما ۵۰ میکروگرم در دسی لیتر یا بالاتر همراه است.

اگرچه محققان هنوز در مورد چگونگی تأثیر سطح زینک پلاسما بر کرونا، اطلاع دقیقی ندارند، با این حال، آن‌ها دریافتند که بیماران با سطح روی بالاتر، در برابر کرونا مقاوم‌تر هستند. در این تحقیقات همچنین مشخص شد که هر واحد افزایش زینک پلاسما در هنگام بستری شدن در بیمارستان با هفت درصد کاهش خطر مرگ و میر همراه است.

به طور کلی باید در نظر داشت که بدن انسان برای فعال کردن لنفوسیت‌های T (سلول‌های T) به روی نیاز دارد. این ماده معدنی به بدن در کنترل و تنظیم پاسخ‌های ایمنی و حمله به سلول‌های آلوده کمک می‌کند. کمبود روی می‌تواند عملکرد سیستم ایمنی بدن شما را به شدت مختل کند.

 

میزان توصیه شده زینک در هر روز از نظر سن و جنس به شرح زیر است:

زنان باردار و شیرده بسته به سن ممکن است به زینک بیشتر، یعنی حدود ۱۱-۱۳ میلی گرم در روز نیاز داشته باشند.

 

زینک به عملکرد بهینه سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند و ایمنی را بالا می‌برد.

بعلاوه سلول‌های جدید برای تولید کلاژن‌های (موادی پروتئینی که باعث ترمیم پوست و الاستیسیته آن می‌شوند) سالم و ترمیم زخم ایجاد می‌کند.

این ماده جزئی مهم از آنزیم‌هایی است که به بینایی کمک می‌کنند و برای پیشگیری از کوری ضروری است.

زینک همچنین نقشی مهم در سوخت و ساز پروتئین و کربوهیدرات دارد و برای افرادی که کم خونی داسی شکل، آکنه، اسهال شدید و زخم معده دارند مکملی مفید است.

بعلاوه زینک نقشی مهم در رشد و تکامل اسپرم ایفا می‌کند.

زینک یکی از عناصر مهم در رشد مو‌های سالم و زیبا می‌باشد.

 

به دلیل کاربرد‌های فراوانی که زینک در بدن دارد به محض کمبود آن علائمی ایجاد می‌شوند که عبارتند از:

 

دکتر ویل توصیه می‌کند بزرگسالان باید روزانه پانزده میلی گرم مکمل زینک یا سی میلیگرم سبزیجات حاوی زینک مصرف کنند؛ بنابراین اگر رژیم غذایی مناسبی داشته باشید دیگر نیاز به مصرف مکمل نمی‌باشد.

مطابق مطالعات موسسه سلامتی ملی، نوزاد هفت ماهه تا سه ساله باید روزانه سه میکروگرم، کودک چهار ساله تا هشت ساله پنج میکروگرم، نوجوان نه تا سیزده ساله هشت میکروگرم، مرد چهارده ساله و بزرگتر یازده میکروگرم، خانم چهارده تا هجده ساله نه میکروگرم، خانم باردار چهارده تا هجده ساله سیزده میکروگرم و خانم باردار نوزده ساله و بزرگتر یازده میکروگرم زینک مصرف کنند.

 

بهترین زمان برای مصرف مکمل زینک ۱ ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد از غذا می‌باشد. اما متاسفانه برخی افراد با خوردن این مکمل مشکلات گوارشی پیدا می‌کنند که در این صورت بهتر است مکمل همراه غذا مصرف شود. همچنین در صورت مصرف مکمل‌های دیگر بهتر است بین مصرف مکمل زینک با سایر مکمل‌ها از جمله آهن و کلسیم چند ساعت فاصله باشد.

 

غذا‌های حیوانی مانند گوشت، تخم مرغ و صدف غنی از زینک هستند. منابع گیاهی شامل حبوبات (لوبیا، نخود، عدس، سویا)، تخمه کدو، آجیل‌ها و غلات نیز سرشار از زینک می‌باشند که برای افراد گیاه خوار مناسب هستند.

 

مصرف هر ماده غذایی در حد اعتدالش می‌تواند برای شما مفید باشد و کمتر یا بیشتر از حد نرمال آن عوارض جانبی دارد. مقدار زیاد زینک یا مکمل آن نیز اثر عکس داشته و باعث کاهش ایمنی بدن، تداخل با جذب مس، کمبود مس در بدن و افزایش احتمال کم خونی می‌شود. مقدار زیاد زینک همچنین باعث حالت تهوع، سردرد، ناراحتی معده و استفراغ می‌شود.

 

 زینک می‌تواند باعث ناراحتی معده شود که باعث حالت تهوع و استفراغ و اسهال می‌شود؛ بنابراین سعی کنید زینک را همراه با غذا بخورید تا احتمال خطر کاهش یابد.

 مصرف بیش از حد کلسیم، رژیم گیاهخواری، کافئین، مصرف الکل به مقدار زیاد، پنی سیلین خوراکی، محصولات لبنی.

 درمان جایگزین هورمونی می‌تواند دفع زینک را کاهش دهد.

 در هنگام مصرف مکمل‌های زینک، مقدار مس کاهش می‌یابد بنابراین سعی کنید مکمل مس را در مقایسه با زینک بصورت نسبت یک به ده با مشورت پزشک مصرف کنید.