والدین زوج‌های جوان باید بدانند!

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ آمار‌های طلاق در سال‌های اخیر در کشور ما می‌گوید که از هم گسستن زندگی مشترک در ۳ سه سال اول زندگی بسیار شایع‌تر از قبل شده است. اینکه ازدواج‌ها در چندسال اول زندگی، منجر به جدایی می‌شوند، می‌تواند دلایل متفاوت و متنوعی داشته باشد.

اما یکی از این دلایل وابستگی بیش از حد خانم‌های جوان به مادرشان و خانه پدری‌ست. تا جایی‌که این وابستگی آسیب زننده نباشد شاید مشکلی هم به وجود نیاید، اما آن‌جا که وابستگی دختر خانم به خانه پدری و مادرش موجب اضطراب و سختی در زندگی زناشویی شده باشد، قطعا موضوعی‌ست که باید بررسی شود.

گاه به ویژه برای بانوان تازه ازدواج کرده زیاد پیش می‌آید که دلشان برای خانواده خودشان و زندگی در کنار آن‌ها تنگ می‌شود و این تا حدودی امری عادی است. اما گاه هم این امر از حالت عادی خارج می‌شود که در این صورت می‌بایست رابطه ازدواج و زندگی زناشویی با حضور یک مشاور بررسی شود.

در ارتباط با مشکلات زندگی مشترک زوجین جوان در زمینه ارتباط با خانواده‌ها و وابستگی‌های بیش از حد به خانه پدری بعد از ازدواج با دکتر عاطفه نژادمحمد نامقی، مشاور خانواده و استاد دانشگاه گفتگو کردیم که در ادامه می‌خوانید:

*خانم دکتر لطفا در ارتباط با موضوع ارتباط زوجین جوان با خانواده هایشان بعد از ازدواج، برایمان توضیح دهید چرا که موضوع چالش برانگیزی است و خصوصا زوجین جوان را زیاد در مخاطره می‌اندازد. مثلا خیلی از دختران جوان پس از ازدواج وابستگی‌های زیادی به والدینشان دارند و همین امر تشنج زیادی در خانواده‌های جدیدشان ایجاد می‌کند.

از دیدگاه اغلب مشاورین خانواده این ارتباط اگر عادی باشد، مشکلی پیش نمی‌آید، اما اگر تبدیل به وابستگی زیاد شود اغلب می‌تواند یک سری مشکلات و اختلافات بین زوجین ایجاد کند و حتی ممکن است به اختلافاتشان دامن بزند.

پدیده‌ای که ما الان کم و بیش با آن روبه رو هستیم بحث وابستگی زیاد خانم‌های جوان با والدین شان یا آقایان جوان با والدینشان است، حال شاید آقایان، چون شاغل هستند زمان کمتری به ارتباط با والدین اختصاص دهند، اما دختر خانم‌هایی که کار هم نمی‌کنند، ارتباط بیشتری با والدین دارند چه به صورت حضوری که خانم‌ها به منزل پدر و مادرشان می‌روند و یا به صورت غیر حضوری و مجازی ارتباط خود را از طریق تلفن و شبکه‌های اجتماعی حفظ می‌کنند.

* خانم دکتر این ارتباط تا چه اندازه باید باشد که آسیب زا نشود و اصلا علل آن چه چیزی است که گاهی مشکل ایجاد می‌کند و یک دختر خانم وقت زیادی را با والدینش می‌گذراند؟

قبل از اینکه به این مباحث بپردازیم من ترجیح می‌دهم اینطور به قضیه نگاه کنم که ما یک دسته دختر خانم جوان تقریبا مستقل داریم که سال‌ها تحصیل و یا کار کرده‌اند و از نظر مالی نیز نسبتا مستقل هستند و در این مدت توانسته‌اند به یک سری باور‌ها و عقاید شخصی در ارتباط با زندگی مشترک و ازدواج برسند و از سوی دیگر دختر خانم‌هایی داریم که از خانواده خود مستقل نیستند.

آقا پسر‌ها هم دو دسته هستند؛ اول پسر‌هایی که تمایل دارند با دخترخانم‌هایی ازدواج کنند که مستقل بوده و دسته دیگر کسانی که تمایل دارند با دختری ازدواج کنند که مستقل نیست و حتی ارتباط نزدیکی هم با خانواده خود دارد، چرا که این دسته پسر‌ها فکر می‌کنند مدیریت زندگی خانوادگی در دست خودشان خواهد بود و رابطه به این شکل را ترجیح می‌دهند.

موضوع ارتباط با خانواده اولیه بیشتر درباره دختران جوانی است که زود ازدواج می‌کنند و در محیط‌های مختلف اجتماعی مثل دانشگاه و محل کار کمتر حضور داشته اند، و از نظر فکر و نظر استقلال کافی را ندارند. خیلی خوب است زوجین ما آگاه باشند که وقتی می‌خواهند یک زندگی را تشکیل دهند بدانند چه نوع زندگی را از این دو دسته که مطرح کردیم، می‌خواهند داشته باشند.