تاکید گوترش بر لزوم رسیدگی به بحران تغییرات اقلیمی

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما؛ آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در نشست اعضای این سازمان که به صورت ویدئوکنفرانس برگزار شد، تأکید کرد رسیدگی فوری به مسائل مرتبط با محیط زیست و جلوگیری از ادامه تخریب آن در کنار حمایت از اجتماعات آسیب دیده از بحران‌های زیست محیطی را برای حفظ صلح و ثبات جهانی و جلوگیری از درگیری‌های احتمالی بسیار ضروری توصیف کرد.

گوترش گفت: تغييرات اقلیمی، موضوعی تعیین کننده برای دوران ماست. دهه گذشته، گرم‌ترین دوران در طول تاریخ بشری بود. میزان دی اکسید کربن به بیشترین میزان ثبت شده خود رسید، آتش سوزی ها، طوفان ها، سیل و خشکسالی به امری معمول و جدید تبدیل شده است.

این ضربات نه فقط بر محیط زیست آسیب وارد می‌کند بلکه نظام‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصاد ما را نیز تضعیف می‌کند. نظر علم نیز کاملا روشن است، لازم است که تا پایان قرن دمای زمین را یک و نیم درجه سلسیوس کاهش دهیم و وظیفه ما به مراتب روشن‌تر است، باید از مردم و اجتماعاتی که هم اکنون نیز از اخلال اقلیمی آسیب دیده اند حمایت کنیم. باید آمادگی خود را برای رویارویی با تاثیرات رو به تشدید بحران آب و هوایی بر صلح و امنیت جهانی بیشتر کنیم. آقای رئیس، اخلال اقلیمی بحران‌های تشدید کننده نیز دارد.

زمانی که تغییرات اقلیمی باعث خشک شدن آب رودخانه‌ها می‌شود، لنگرگاه‌ها را کاهش می‌دهد، زیرساخت‌های حساس را تخریب می‌کند و اجتماعی را آواره می‌کند، امکان درگیری و بی ثباتی را بیشتر می‌کند. یافته‌های موسسه بین المللی صلح استکهلم نشان می‌دهد که از هر ده کشور، هشت کشور که محل ماموریت صلح بانی در دو هزار و هجده بودند به شدت تحت تاثیر تغییرات آب و هوایی قرار داشته است.

در جایی که مردم به سرمایه‌های طبیعی مانند جنگل‌ها یا صید ماهی برای گذران زندگی خود اتکا داشته باشند، تاثیرات این بحران باعث تشدید آسیب پذیری و کاسته شدن از قدرت انطباق پذیری می‌شود؛ و در این میان زنانی که از حقوق برابر برخوردار نیستند، بیشترین تاثیر را از تغییرات آب و هوایی می‌بینند.

در افغانستان برای مثال چهل درصد از نیروی کار در مزارع کار می‌کنند، تغییرات آب و هوایی امنیت غذایی آن‌ها را با خطر روبرو می‌کند و آن‌ها مستعد جذب شدن در گرو‌های تبهکاری و گروه‌های مسلح می‌شوند.
گوترش گفت: در آفریقای غربی و منطقه ساحل، بیش از پنجاه میلیون نفربرای زندگی کردن به پرورش احشام وابسته هستند و تغییرات اقلیمی باعث افزایش خشونت‌ها می‌شود. جنگ سالاران و قاچاقچیان مواد مخدر نیز از خشونت‌ها و ناامنی غذایی و رقابت برای منابع استفاده می‌کنند و شاهد نتایج آن هستیم.

نتایج این روند به صورت خاص برای زنان و دختران که باید راه بیشتری را برای دسترسی به آب طی کنند، بسیار ویرانگر است و آن‌ها را با خطر هر چه بیشتر آزار جنسی و خشونت‌های جنسی قرار می‌دهد. آسیب پذیری در برابر خطر‌های زیست محیطی همچنین با نابرابری درآمدی نیز همسوئی دارد. به دیگر سخن، فقیرتر‌ها رنج بیشتری می‌کشند.
دبیرکل سازمان ملل گفت: تا زمانی که برای حمایت از آسیب پذیر‌ها در این میان اقدامی نکنیم، نمیتوانیم انتظار داشته باشیم که بیشتر به حاشیه رانده نشوند و رنج دیدگی‌های آنان شکلی عملی به خود نگیرد. سطوح بالای نابرابری که تغییرات اقلیمی آن‌ها را تشدید می‌کند می‌تواند انسجام اجتماعی را تضعیف و به تبعیض منجر شود. تلاش برای قربانی کردن دیگران، افزایش تنش‌ها و ناآرامی‌ها خطر درگیری‌ها را نیز بیشتر می‌کنند.
گوترش افزود: کسانی که هم اکنون هم مورد بی توجهی قرار می‌گیرند، بیش از پیش مورد بی توجهی قرار خواهند گرفت. تغییرات آب و هوایی آوارگی اجباری را در سراسر دنیا بیشتر کرده است. در برخی از کشور‌های جزیره‌ای در اقیانوس آرام برخی اجتماعات مجبور به تغییر مکان زندگی خود به صورت کامل شده اند که پیامد‌های ویرانگری برای فرهنگ و میراث آن‌ها داشته است.

جابجایی اجباری شمار بیشتری از مردمان در سراسر دنیا امکان درگیری‌ها و ناامنی را بیشتر می‌کند و بر رنجهایشان می‌افزاید. زمانی که من کمیسر امور آوارگان بودم، با کسانی که به دلیل تغییرات اقلیمی مجبور به جابجایی شده بودند، افرادی از شاخ آفریقا، دارفور، ساحل و دیگر نقاط دیدار کردم و گوش کردن به روایت آن‌ها متوجه شدم که رنجی عمیق و ترومایی به دلیل ترک سرزمینی که نسل‌ها متعلق به آن‌ها بود، در وجودشان ایجاد شده است.
کار‌های زیادی باید برای جلوگیری از خطر‌های بخصوصی که بحران‌های اقلیمی برای صلح و امنیت ایجاد می‌کنند، صورت گیرد و من چهار حوزه اولویت را می‌بینم، اول اینکه اقدامات بیشتری برای جلوگیری بایدانجام گیرد که نیازمند اقداماتی قوی و قاطع در حوزه محیط زیست است.

باید برای به دست آوردن اهداف در نظر گرفته شده برای جلوگیری از فاجعه زیست محیطی پیگیر باشیم. باید ائتلاف جهانی واقعی ایجاد کنیم که میزان آلایندگی را تا اوایل قرن به صفر می‌رساند. این لازم می‌دارد که همه اعضا تا قبل از ماه نوامبر، اهداف بلندپروازانه ملی را برای کاستن بلند پروازانه چهل درصدی از آلایندگی را تا دو هزار و سی در مقایسه با دو هزار و ده، ارائه کنند.
گوترش گفت: همچنین از همه شرکت ها، شهر‌ها و نهاد‌های مالی می‌خواهیم طرح‌های قاطع را برای جلوگیری از انتشار کربن را ارائه کنند. ما هنوز راه طولانی پیش رو داریم و این محکی برای اعتبار سنجی تعهدات به مردم و سیاره ماست و تنها راه پیش رو برای قابل دسترس بودن کاهش یک و نیم درجه‌ای دمای زمین است.

دوم اینکه باید اقداماتی فوری برای حفاظت از کشورها، جوامع و مردم در برابر تغییرات فزاینده و شدید زیست محیطی صورت گیرد. باید با قاطعیت و مصمم بودن، میزان سرمایه گذاری در این حوزه را بیشتر کنیم. همه کمک کنندگان و بانک‌های بین المللی توسعه باید میزان فایننس مقاومت تا حداقل پنجاه درصد بیشتر کنند و همچنین اطمینان حاصل کنیم که این بودجه‌ها برای آن‌هایی که در خط مقدم بحران زیست محیطی هستند قابل دسترس باشد.

کشور‌های توسعه یافته نیز باید تعهد خود را برای دادن صد میلیارد دلار سالانه برای حل مشکلات زیست محیطی حفظ کنند. آن‌ها تا کنون تعهد خود تا سال ۲۰۲۰ را نقض کرده اند و باید سامانه هشدار اولیه و اقدام سریع در برابر بحران‌های زیست محیطی را از خشکسالی تا طوفان و موارد اضطرار قطبی گسترش دهیم.

همچنین باید حفاظت اجتماعی از کسانی که تحت تاثیر این تغییرات قرار می‌گیرند صورت دهیم و این اقدام در حالی که از همه گیری خلاص شویم، باید انجام گیرد. نظام‌های اقتصادی و مالی باید خطر‌های زیست محیطی را در تحلیل‌های خود بگنجانند و براساس آن‌ها تصمیم‌های سرمایه گذاری را صورت دهند.
باید روی انرژی‌های تجدیدپذیر و زیرساخت‌های سبز سرمایه گذاری کنیم. به صورت خلاصه، باید خلاء مالی برای حمایت از کشور‌ها و اجتماعاتی که بدترین تاثیر را از بحران‌های زیست محیطی متحمل می‌شوند، پر کنیم و این حمایت باید شامل زنان و دختران نیز که از این بحران‌ها آسیب می‌بینند و هشتاد درصد از آوارگان ناشی از تغییرات اقلیمی را شامل می‌شوند، مد نظر قرار دهد.

سوم اینکه باید مفهومی از امنیت را گسترش دهیم که مردم در قلب آن جا گرفته باشند. همه گیری کووید ۱۹ نشان دهنده میزان ویرانی بود که تهدید‌های غیر سنتی امنیتی میتوانند در سطح جهانی ایجاد کنند. جلوگیری و رسیدگی به مساله فقر، ناامنی غذایی و آوارگی ناشی از اخلال اقلیمی به صلح پایدار و کاهش خطر درگیری‌ها می‌انجامد.

کمیته نوبل با به رسمیت شناختن این مساله، جایزه نوبل سال گذشته خود را به برنامه غذای سازمان ملل اعطا کرد. احترام به حقوق بشر و بخصوص حقوق زنان، حاکمیت قانون، در نظر گرفتن تکثر اصلی‌ترین موارد در حل بحران‌های اقلیمی و ایجاد جوامعی آرام‌تر و باثبات‌تر هستند.