سرقت اطلاعات شخصی از راه ردیابی مکان

 

جهت پاسخ به این سؤال، دو محقق - Mirco Musolesi (دانشگاه بولونیا، ایتالیا) و بنیامین بارون (کالج دانشگاه لندن، انگلیس) یک مطالعه میدانی با استفاده از یک برنامه خاص (TrackingAdvisor) برای این تحقیق انجام دادند.

 

از راه نرم‌افزار به‌کار رفته در این پژوهش، محققان قادر به دستیابی به اطلاعات شخصی، برنامه‌ها و تنظیمات حریم خصوصی کاربران شده‌اند.

 

موسولسی توضیح می‌دهد: "کاربران عمدتاً از پیامد‌های حریم خصوصی برخی از مجوز‌هایی که به برنامه‌ها و خدمات اعطا می‌کنند، بی‌اطلاع هستند، به‌ویژه درباره اطلاعات ردیابی مکان ".

 

"به لطف تکنیک‌های یادگیری ماشین، جمع‌آوری این اطلاعات حساس مانند محل زندگی کاربران، عادات، علایق، اطلاعات جمعیتی و مربوط به شخصیت کاربران فراهم شده است ".

 

 

این نخستین مطالعه گسترده‌ای است که دامنه اطلاعات شخصی را می‌توان از داده‌های ردیابی مکان استنباط کرد. این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که چگونه جمع‌آوری چنین اطلاعاتی می‌تواند نقض حریم خصوصی کاربران را در پی داشته باشد. به همین منظور، محققان یک برنامه تلفن همراه (TrackingAdvisor) ایجاد کردند که به‌طور مستمر موقعیت مکانی کاربر را جمع‌آوری می‌کند.

 

از راه داده‌های موقعیت مکانی، این برنامه می‌تواند اطلاعات شخصی را استخراج کند و از کاربران می‌خواهد که درباره درستی این اطلاعات بازخورد ارائه دهند و همچنین از لحاظ حساسیت به حریم خصوصی، ارتباط آن‌ها را ارزیابی کنند.

 

۶۹ کاربر در این مطالعه شرکت کردند و حداقل دو هفته از TrackAdvisor استفاده کردند. TrackAdvisor بیش از ۲۰۰۰۰۰ مکان را ردیابی، تقریباً ۲۵۰۰ مکان را شناسایی و تقریباً ۵۰۰۰ اطلاعات شخصی مربوط به جمعیت و شخصیت را جمع‌آوری کرد.

 

در میان داده‌های جمع‌آوری‌شده، کاربران دریافتند که حساس‌ترین اطلاعات، مربوط به بهداشت، وضعیت اقتصادی - اجتماعی، قومیت و مذهب بوده‌اند.

 

موسولسی ادامه می‌دهد: "ما فکر می‌کنیم نشان دادن میزان و کیفیت اطلاعاتی که برنامه‌ها می‌توانند از راه ردیابی موقعیت مکانی جمع‌آوری کنند، به کاربران وابسته است. برای ما نیز به همان اندازه است که درک کنیم. آیا کاربران فکر می‌کنند اشتراک‌گذاری اطلاعات با مدیر برنامه‌ها یا شرکت‌های بازاریابی قابل ‌قبول است یا آن را نقض حریم خصوصی آنها می‌دانند؟ "

 

 

به گفته محققان، تجزیه ‌و تحلیل‌هایی از این ‌دست راه را جهت طراحی سیستم‌های تبلیغاتی هدفمند در کمک به کاربران هموار می‌کند تا از حریم خصوصی خود محافظت کنند، به‌ویژه با هدف قرار دادن داده‌هایی که حساس‌تر می‌دانند.

 

موسولسی تأیید می‌کند: "با تشکر از چنین سیستم‌هایی، کاربران علاقه‌مند به‌عنوان‌ مثال در محافظت از اطلاعات مربوط به ‌سلامتی خود می‌توانند هر زمانی که به کلینیک بهداشتی یا بیمارستان مراجعه می‌کنند، گواهی دریافت کنند ".

 

همچنین این موضوع می‌تواند به توسعه سیستم‌هایی منجر شود که به لطف تنظیمات حریم خصوصی که قبلاً تعریف ‌شده‌اند، به‌طور خودکار از جمع‌آوری اطلاعات حساس از اشخاص ثالث جلوگیری کنند.