نگرانی برنی سندرز از تشدید نابرابری‌ها در آمریکا

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ پایگاه اینترنتی نشریه گاردین در مقاله‌ای به قلم «برنی سندرز» سناتور ایالت ورمونت آمریکا تحت عنوان" شکاف نابرابری بین فقیر و غنی در آمریکا مشهود است"نوشت: تا زمانی که تعداد اقلیتی از مردم در ثروت بی حد و حصر غوطه می‌خورند و تعداد زیادی در فقر به سر می‌برند، آمریکا نمی‌تواند موفق شود و یک دموکراسی نیرومند باقی بماند.

 

در این مقاله آمده است که در حالی که بسیاری از همکاران من در کنگره ترجیح می‌دهند این واقعیت تلخ را نادیده بگیرند، اما مسئله نابرابری درآمد و ثروت یکی از بحران‌های بزرگ اخلاقی، اقتصادی و سیاسی است که با آن روبرو هستیم - و باید با آن مقابله کرد.واقعیت تأسف بار این است که ما به سرعت به سمت نوعی جامعه الیگارشی حرکت می‌کنیم، جایی که تعداد انگشت شماری از میلیاردر‌ها از ثروت و قدرت عظیمی برخوردار هستند در حالی که خانواده‌های کارگر به گونه‌ای بیسابقه از زمان رکود بزرگ برای کسب معاش تقلا می‌کنند. این وضعیت با همه گیر شدن بیماری کووید ۱۹ تشدید شده است.

امروز نیمی از مردم ما زندگی خود را فقط بر مبنای دریافت چک‌های کمک معیشتی سپری می‌کنند، حدود نیم میلیون نفر از فقیرترین افراد در میان ما بی خانمان هستند، میلیون‌ها نفر نگران اخراج هستند، ۹۲ میلیون نفر بیمه نیستند یا از بیمه لازم بهره‌مند نیستند و خانواده‌های سراسر کشور نگران نحوه تغذیه خود کودکان خود هستند.

امروزه، یک نسل کامل از جوانان، سطح نامعقولی از بدهی دانشجویی دارند و با این واقعیت روبرو هستند که سطح معیشت و زندگی آن‌ها از والدینشان پایین‌تر خواهد بود؛ و به گونه‌ای فاحش، اکنون امید به زندگی در میان آمریکایی‌های کم درآمد حدود ۱۵ سال از ثروتمندان کمتر است. فقر در آمریکا به مثابه محکوم به مرگ بودن است.

 

این سناتور آمریکایی افزود در حال حاضر ۱ ٪ افراد دهک بالای جامعه از ۹۲ ٪ افراد دهک پایین، ثروت و دارایی بیشتری دارند و ثروت ۵۰ تن از ثروتمندترین افراد در آمریکا از ثروت بیش از نیمی از اقشار پایین جامعه آمریکا یعنی ۱۶۵ میلیون نفر بیشتر است. در حالی که میلیون‌ها آمریکایی در طی همه گیری کووید ۱۹ شغل و درآمد خود را از دست داده اند و بیکار شده اند، طی سال گذشته تعدادی از میلیاردر‌ها ۱.۳ تریلیون دلار ثروتمندتر شدند. این چیزی است که یک اقتصاد تقلبی به آن شباهت دارد.شکاف روزافزون بین افراد بسیار ثروتمند و بقیه چیز جدیدی نیست. در طول ۴۰ سال گذشته همواره شاهد انتقال گسترده ثروت از طبقه متوسط و خانواده‌های کارگر به ثروتمندترین افراد در آمریکا بوده ایم.

در سال ۱۹۷۸، حدود یک دهم درصد دهک بالای جامعه آمریکا، حدود ۷ ٪ از ثروت کشور را در اختیار داشتند. این رقم در سال ۲۰۱۹، آخرین سال گردآوری داده‌های موجود، تقریبا به ۲۰ درصد افزایش یافته است.باورنکردنی است که جف بزوس و ایلان ماسک، دو ثروتمندترین فرد آمریکایی، اکنون نسبت به ۴۰ درصد دهک پایین جامعه آمریکایی ثروت بیشتری دارند.

برنی سندرز نوشت، اگر نابرابری درآمدی طی چهار دهه گذشته سر به فلک نکشیده و دست کم ثابت مانده بود، میانگین در آمد یک کارگر در آمریکا سالانه ۴۲۰۰۰ دلار بیشتر می‌شد. در عوض، همانطور که مدیران ارشد شرکت‌ها اکنون بیش از ۳۰۰ برابر میانگین درآمدی کارمندان خود درآمد کسب می‌کنند، کارگر متوسط آمریکایی اکنون ۳۲ دلار در هفته کمتر از درآمد ۴۸ سال قبل خود در آمد کسب می‌کند. به عبارت دیگر، علی رغم افزایش چشمگیر فناوری و بهره وری، شرایط کارگران عادی در واقع در حال وخامت و بدتر شدن است.

ما باید حداقل دستمزد را از دستمزد فعلی ۷.۲۵ دلار در ساعت به حداقل حقوق ۱۵ دلار در ساعت برسانیم. وضعیت اشتغال و معیشت کارگران باید به گونه‌ای باشد که آن‌ها را از فقر نجات دهد، نه اینکه آن‌ها را در فقر نگه دارد.
ما باید برای بازسازی زیرساخت‌های در حال فروپاشی خود اعم از جاده ها، پل ها، تصفیه خانه‌های فاضلاب، آبریز‌ها، سد‌ها، مدارس و مسکن ارزان قیمت، میلیون‌ها شغل با درآمد خوب ایجاد کنیم. ما باید با تغییر بنیادی سیستم انرژی خود از سوخت‌های فسیلی به سمت بهره وری انرژی و انرژی‌های تجدیدپذیر که میلیون‌ها شغل پردرآمد نیز ایجاد می‌کند، با تغییرات اقلیمی به مبارزه برخیزیم.

در ادامه این مقاله آمده است که ما باید مانند تقریبا دیگر کشور‌های بزرگ دیگر، تامین مراقبت‌های بهداشتی را برای همه مردم به عنوان یک حق انسانی تضمین کنیم. ما باید اطمینان حاصل کنیم که همه جوانان، صرف نظر از میزان درآمد، از حق تحصیلات با کیفیت بالا - از جمله دانشگاه برخوردارند؛ و این به معنای رایگان ساختن شهریه کالج‌ها و دانشگاه‌های دولتی و کاهش قابل توجه بدهی دانشجویان برای خانواده‌های کارگر است.ما باید ثروتمندترین افراد و سودآورترین شرکت‌های آمریکایی را وادار کنیم که سهم عادلانه‌ای از مالیات خود را پرداخت کنند.

 

نابرابری فزاینده در درآمد و ثروت فقط یک مسئله اقتصادی نیست. این موضوع پایه و اساس دموکراسی آمریکایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اگر ثروتمندان بسیار ثروتمند شوند در حالی که میلیون‌ها کارگر شاهد باشند که سطح زندگی و معیشت آن‌ها همچنان رو به اضمحلال می‌رود، اعتماد به دولت و نهاد‌های دموکراتیک ما پژمرده خواهد شد و حمایت از اقتدارگرایی افزایش می‌یابد. ما نمی‌توانیم اجازه دهیم چنین اتفاقی روی دهد.