رنگ‌ لباس‌هایی که اسلام توصیه و منع کرده است

 

 

تأثیر رنگ‌ها بر میزان جذب مشتری آن قدر بالا بوده که هر ساله مؤسسه پانتون که در ابتدا یک شرکت چاپ و رنگ بود و از سال ۲۰۰۰ رسم انتخاب «رنگ سال» را بنا کرد، اقدام به تعیین رنگ برای سال جدید می‌کند.

 

رنگی که به اقتضای اتفاقات و رویداد‌های سال قبل و تأثیری که بر جهان گذاشته است، انتخاب می‌شود.

 

سال ۲۰۱۵ رنگ عنابی به‌عنوان رنگ سال معرفی شد و امسال نیز رنگ‌های زرد و خاکستری در ویترین مغازه‌های تهران دیده می‌شوند.

 

 

تأثیر رنگ‌ها روی ذهن و جسم انسان بر کسی پوشیده نیست، این‌که می‌توانند علاوه بر تأثیرات روحی، آثار فیزیکی داشته باشند و به کنترل فشار خون، اشتها، استرس و غیره کمک کنند، اما سؤال این‌جا است که استفاده از رنگ‌های تند و به اصطلاح جیغ در لباس‌های ایرانی و اسلامی تا کجا مجاز است و نگاه اسلام در این باره چیست؟

 

اسلام با رنگ لباس به خودی خود مشکلی ندارد و اغلب پیامبران و امامان نیز از رنگ‌های روشن در لباس‌های خود استفاده می‌کردند، امام رضا (ع) در نماز‌های عید عمامه سفید می‌بستند یا امام صادق (ع) لباس سفید به تن می‌کردند.

 

درباره تأثیر رنگ سبز بر بدن و ایجاد نشاط و آرامش در روایتی از امام رضا (ع) نقل شده است که فرمودند: بوی خوش، عسل، سوارکاری و نگاه به مناظر سرسبز و خرم، باعث نشاط و شادی می‌شود.

 

 

برخی رنگ‌ها اثر روحی و روانی دارند و در موقعیت‌های خاص نباید از آن استفاده کرد، مانند رنگ زرد.

 

این رنگ، حالت تحریک‌کننده ذهنی و هوشی دارد و شدیدا موجب تقویت فکر انسان می‌شود. امام صادق (ع) می‌فرمایند: کفش سیاه پوشیدن و نعلین زرد، سنت است و هر کس کفش زرد بپوشد، پیش از کهنه شدن، سودی عاید او شود.

 

در مقابل، استفاده از این رنگ برای کودک و نوزاد منع شده است. زید بن علی از پدرش امام سجاد (علیه السلام) نقل می‌کند، زمانی که حضرت فاطمه (س) امام حسن (ع) را به دنیا آوردند، اطرافیان، او را در پارچه زردی پیچیدند و نزد رسول الله (ص) آوردند.

 

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمودند: مگر شما را از پوشاندن پارچه زرد بر نوزاد منع نکرده بودم؟ سپس پارچه زرد را به دور افکندند و پارچه سفیدی بر او پوشاندند.

 

لباس سرخ پوشاندن بر کودکان سفارش شده است. در روایتی نقل شده است که رسول خدا (ص) مشغول خطبه بودند که حسنین (ع) با لباس سرخ در حالی که کودک بودند، وارد شدند.

 

 

نکته دیگری که دین مبین اسلام بر آن تأکید دارد، این است که رنگ لباس نباید باعث انگشت‌نما شدن انسان شود.

 

پیامبر (ص)، سیاه پوشیدن را مکروه می‌دانستند، مگر در سه چیز: کفش، کلاه (عمامه) و عبا.

 

به‌طور کلی در دین مبین اسلام، لباس‌های سفید پوشیدن توصیه و استفاده از رنگ‌های تیره و سیاه منع شده است. البته این حکم برای همه انواع لباس‌ و همه افراد اعم از زن و مرد و همه زمان‌ها نیست و برخی از آن‌ها استثنا شده‌اند.

 

رنگ سفید، نشانه شادی، صلح و صفا و نماد پاکی و بی‌آلایشی و فضیلت و بزرگواری است، در حالی‌که رنگ سیاه، نشانه هیبت و وقار و نماد عزا و اندوه است.