نشانه‌های اعتیاد به قند

به گزارش گروه وبگردی خبرگزاری صدا و سيما، نشانه‌هایی که می‌گویند عادت شما به مصرف مواد قندی اعتیاد است.

قند در همه اشکالش نه تنها باعث بالا رفتن وزن می‌شود، بلکه تحقیقات نشان داده خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت نوع ۲ را افزایش می‌دهد. مصرف قند حتی خطر بروز برخی سرطان‌ها را هم بیشتر می‌کند.

اعتیاد به قند شوخی نیست، مغز می‌تواند کاری کند هوس قند کنید و اگر به قدر کافی قند مصرف نکنید دچار نشانه‌هایی مانند ترک اعتیاد خواهید شد.

 

بعضی افرادی که به قند اعتیاد دارند ممکن است خود متوجه زیاده روی شان در مصرف قند باشند، اما به جای آنکه دنبال راهی برای کم کردن مصرف آن بگردند، این موضوع را مخفی می‌کنند. اگر بر سر خوردن شیرینی جات بهانه می‌آورید یا با خودتان معامله می‌کنید، آن را نشانه‌ی قطعی اعتیادتان به قند بدانید. هیچکسی در کمد خود کلم بروکلی پنهان نمی‌کند. اگر شیرینی جات را جایی قایم می‌کنید یا دزدکی سراغ شان می‌روید تا از آن‌ها بخورید، بنابراین به قند اعتیاد دارید.

 

مانند بسیاری از رفتار‌ها یا مواد اعتیادآور، مقاومت تان در برابر شیرینی جات ممکن است به مرور بیشتر شود. یک نشانه‌ی اعتیاد به قند این است که برای رفع هوس خود به مقدار بیشتری از این ماده پیدا می‌کنید. اولش یک اسکوپ بستنی کفایت می‌کند، اما هر چه اعتیادتان بیشتر می‌شود به قند بیشتر و بیشتری برای رفع هوس تان نیاز است.

 

غذای مفصلی خورده اید و حسابی سیرید، اما هنوز هم برای یک برش بزرگ کیک جا دارید؟ نشانه‌ی شماره یک اعتیاد به قند، روی آوردن به مواد قندی در زمانی است که به لحاظ فیزیکی گرسنه نیستید.

 

بعد از خوردن زیاد مواد قندی، قند خون افت می‌کند، چون انسولین آن همه قندی که به سمت سلول‌ها می‌رود را پس می‌زند تا قند به بدن آسیب نزند. این افت قند باعث کاهش سطح قند خون و ایجاد هوس‌های بیشتر می‌شود.

 

هوس خوردن مواد غذایی نمکی یک نشانه است که می‌گوید بدن تان از مواد مغذی مورد نیازش محروم است. این امر در افرادی که به قند اعتیاد دارند شایع است، چون بدن آن‌ها اغلب با کمبود مواد مغذی کلیدی مواجه است. اگر متوجه شده اید که مرتباً تنقلات قندی می‌خورید احتمالاً به قدر کافی پروتئین و چربی سالم مورد نیاز بدن تان را مصرف نمی‌کنید. هوس خوردن مواد غذایی نمکی و شور یکی از روش‌های بدن است تا از این راه به شما بگوید باید گهگاه مصرف قند را کنار بگذارید و مواد غذایی مغذی تری بخورید.

 

عکس این مطلب هم صادق است. اگر مواد غذایی شور زیاد می‌خورید، ممکن است متوجه شده باشید که هوس مواد قندی یا کربوهیدرات‌های ساده می‌کنید. نکته‌ی اصلی حفظ تعادل است؛ یعنی مصرف مواد غذایی سرشار از ریزمغذی‌ها و درشت مغذی‌ها که بدن برای عملکرد و رشد خود به آن‌ها نیاز دارد.

 

اعتیاد به قند می‌تواند هم اعتیاد رفتاری باشد – یعنی عادت کرده اید بعد از غذا یا اوقات مشخصی از روز مواد قندی بخورید – و هم اعتیاد شیمیایی. وقتی برنامه‌ی همیشگی تان را کنار بگذارید یا آن را مختل کنید، بدن تان ممکن است از خود نشانه‌های رنج یا ترک اعتیاد بروز دهد. قطع ناگهانی مصرف قند می‌تواند بدن را دچار نشانه‌هایی شبیه به ترک اعتیاد کند. برخی از شایع‌ترین نشانه‌های اعتیاد قند ممکن است شامل سردرد، بی حالی یا احساس خستگی، هوس‌های غذایی، درد‌های عضلانی، حالت تهوع، باد روده و نفخ و حتی بی خوابی باشد. در اغلب موارد این نشانه‌ها بعد از ۲۴ ساعت تشدید می‌شوند. بهترین راه برای ترک قند انجام تدریجی آن است. برای این کار هر بار مقداری از مصرف خود را کاهش دهید.

 

اگر بعد از به هم خوردن رابطه عاطفی تان، تماشای یک فیلم غم انگیز یا گذراندن یک روز بد، هوس یک چیز شیرین می‌کنید، مراقب باشید. یک نشانه‌ی روانی اعتیاد به قند زمانی است که فرد برای مواجهه با عوامل تنش زای زندگی، خستگی یا دیگر مسائل روانی مثل افسردگی یا اضطراب، دائماً به قند روی می‌آورد. زیاده روی در مصرف قند برای تسکین عاطفی خود امر بسیار ناسالمی محسوب می‌شود، چون به فرد اجازه نمی‌دهد هیجانات خود را احساس کند یا به درستی از پس آن‌ها برآید. تحقیقات هم نشان داده مصرف قند اصلاً باعث تقویت روحیه نمی‌شود.

 

اگر با وجود آگاهی از پیامد‌های منفی این کار، مواد قندی و تنقلات بی ارزش را به شکل مقاومت ناپذیری مصرف می‌کنید، این نشانه‌ی بدی است.

 

اگر تنها برای خریدن یک بسته بستنی شب دیروقت تا یک فروشگاه شبانه روزی می‌روید، باید در اولویت هایتان تجدیدنظر کنید. این نشانه‌ی واضحی است که نیاز شما به قند از کنترل خارج شده است.

 

احساس گناه از خوردن هر ماده غذایی ممکن است نشانه ابتلا به یک اختلال غذایی باشد. اگر از عادت مصرف قندتان احساس شرم می‌کنید، بهتر است به یک پزشک یا روان درمانگر مراجعه کنید.