عاشقانه روز نهم ماه مهمانی خدا

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مرکز اصفهان؛
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی فِیهِ نَصِیبا مِنْ رَحْمَتِکَ الْوَاسِعَةِ، وَ اهْدِنِی فِیهِ لِبَرَاهِینِکَ السَّاطِعَةِ، وَ خُذْ بِنَاصِیَتِی إِلَى مَرْضَاتِکَ الْجَامِعَةِ، بِمَحَبَّتِکَ یَا أَمَلَ الْمُشْتَاقِینَ.
خدایا برای من در این ماه بهره‌ای از رحمت گسترده ات قرار ده، و به جانب دلایل درخشانت راهنمایی کن، و به سوی خشنودی فراگیرت متوجه کن، به مهرت‌ای آرزوی مشتاقان.

گسترۀ «رحمانیت»
لطف و رحمت‏ خداوند به قدرى وسیع و گسترده است که حتی کسانی که در دشمنى و مخالفت با خداوند، چیزى فروگذار نکرده ‏اند از رحمت عامه خدا بی نصیب نمی‌مانند؛ لذا خداوند کتاب را پى‏ درپى برهمگان نازل مى ‏کند، تا دل هایى که اندک آمادگى دارند، تکان بخورند و به راه آیند، و این است مقام رحمت عامه و رحمانیت پروردگار که دوست و دشمن را در بر مى ‏گیرد. (برگزیده تفسیر نمونه؛ ج‏۴؛ ص ۳۵۹)
هدایت و رحمت
«هدایت» مقدمه‏ اى است براى «رحمت‏ پروردگار»، چرا که انسان نخست در پرتو نور قرآن‏ حقیقت را پیدا مى ‏کند و به آن معتقد مى‏ شود، و در عمل‏ خود آن را به کار مى‏ بندد، و به دنبال آن مشمول رحمت واسعه و نعمت هاى بى‏ پایان پروردگار مى‏ گردد. (برگزیده تفسیر نمونه؛ ج‏۳؛ ص ۵۵۱)
کسب رضای الهی
در دعای روز دوم ماه مبارک رمضان از خداوند درخواست کردیم که ما را به رضا و خشنودی‌اش نزدیک سازد. در دعای روز نهم از او می‌خواهیم که ما را به انجام اسباب رضایت خود بکشاند. کسب رضایت خداوند مستلزم انجام اموری است که هم نیاز به شناخت آن‌ها و توان انجام آن‌ها و هم نیاز به توفیق انجام آن‌ها دارد.
امام باقر (ع) نقل می‌کنند که رسول خدا (ص) فرمودند: هرکس خشنودی مردم را به غضب خداوند ترجیح دهد، ستایشگران او که در میان مردم هستند او را نکوهش خواهند نمود؛ اما هر کس از خداوند اطاعت کند و رضایت او را بخواهد اگر مردم هم با وی دشمنی کنند خداوند دشمنی دشمنان و حسد حاسدان و ستم ستمگران را از او دور می‌کند و خدا یاور و پشتیبان اوست.»
رشته محبت دوست
در ادامه، محبت محبوب خویش را یاد کرده و می‌گوئیم: به حق دوستی و محبتت.» محبت موجود میان خداوند و بندگان مؤمن مقاومش، محبتی دو سویه است. مؤمنان حقیقی کسانی هستند که در سخت‌ترین آزمون‌ها، از دین خدا دست برنداشته و از محبوب خود جدا نمی‌شوند. قرآن کریم در توصیف آن‌ها می‌فرماید:‌ای کسانی که ایمان آورده‌‏اید، هر کس از شما از دین خود برگردد، به زودی خدا گروهی را می‏‌آورد که آنان را دوست ‏دارد و آنان او را دوست دارند. با مؤمنان، فروتن، [و]بر کافران سرفرازند. در راه خدا جهاد می‏‌کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری نمی‏‌ترسند. این فضل خداست. آن را به هر که بخواهد می‏‌دهد و خدا گشایشگر داناست.» (سوره مانده، آیه ۵۴.)
سبقت از آرزو‌ها
هر عاشقی، مشتاق وصال به محبوب خویش است. رشته محبت الهی، همه آرزو‌ها را پشت سر گذاشته و بنده را تنها، شیفته و آرزومند ملاقات با خداوند می‌کند. اساساً هنگامی‌که نفس به مقام رضای الهی دست می‌یابد آرام و قرار ندارد و برای رسیدن به محبوبش بال و پر می‌زند؛‌ای آرزوی مشتاقان.