پخش زنده
امروز: -
بنای عجیب هوآمان در امریکای جنوبی
زمان ساخت بناي عجيب هوآمان در آمريکاي جنوبي به سالهای دور مربوط میشود و سوالات مبهم بسیاری درباره آن در ذهن مردم و محققان است.
به گزارش گروه وبگردي خبرگزاري صدا و سيما، بنای غول آسا و مرموز «هوآمان» بوده که چندین برابر اندازه خود، سوال در ذهن مردم جهان باقی گذاشته است. سوالاتی از قبیل چگونگی ساخت این بنا توسط مردمانی که هنوز به دست اروپایی ها کشف نشده بودند!
پیشینه و تاریخچه اینکا
ابتدا به مشخصات جغرافیایی و تاریخی منطقه مذکور بپردازیم تا با پیشینه و اطلاعات کافی به سراغ بنای باستانی هوآمان برویم. رشته کوه های پرو که به عنوان ستون فقرات آمریکای جنوبی شناخته می شوند، در سالیان دور منزلگاه قومی بزرگ و باستانی بوده است. در منطقه ای پست واقع در دره های میانی رشته کوه، قوم «اینکا» پایتخت خود را با نام «کوزکو» بنا کرد.
بیش از سیصد سال، قوم اینکا حاکم بی، چون و چرای این منطقه بود تا در قرن شانزدهم، فاتحان اسپانیایی سر رسیدند و باعث انقراض و نابودی این تمدن شدند.
بر فراز کوزکو واقع در ارتفاع ۳۶۰۰ متری، دژ باستانی هوآمان قرار دارد که دیواره های عظیم سنگی آن رازهایی حل نشدنی در قلب خود دارند که البته به پیش از تاسیس و ظهور قوم اینکا باز میگردد. به اعتقاد بسیاری از مورخین، در تعداد زیادی از یادبودهای سنگی قوم اینکا، اشارات فراوانی به یک کارگاه ساختمانی وجود دارد.
که در دو مرحله مجزا و طولانی ساخته شده است. به عبارتی دیگر، نوشته های موجود در یادبودهای مذکور اذعان دارند که سازه های اینکا بر روی بناهای سنگی مگالیتی و باستانیتر استوارند که از سازنده های اولیه آن هیچ گونه اطلاعاتی در دسترس نیست.
هوآمان همچون دیگر بناهای اینکا، دارای هجاری های شگفت انگیز بوده که اعتبار تمامی آن در انحصار قوم اینکا قرار ندارد. طبق قواعد باستان شناسی، قوم «کیلکه» تقریبا هزار سال پیش از اینکا، بخش اولیه هوآمان را بنا کرد؛ در این راستا قوم اینکا نیز بر این باور بودند
که بخش های کهنتر و اولیه توسط مردمانی تحت رهبری خدایی نازل شده از آسمانها، ساخته شده است. آیا خدایی که قوم اینکا به آن اشاره دارد، همان معمار جهانگرد ماست؟
ویراکوچا، خدای معماری
در بسیاری از متون نشانه هایی از خدایی باستانی وجود دارد که به آمریکای جنوبی آمد و علاوه بر تقدیس کردن مردمان محلی، اقدام به آموزش های متنوعی در بسیاری از زمینه ها، به ویژه معماری نمود. ویژگی های ظاهری ویراکوچا، او را از تمامی مردم بومی متمایز میکرد که این امر به خوبی در تمامی متون، نگاره و مجسمه ها قابل رویت است. ویژگی هایی همچون قد بسیار بلند، موی سفید و پوست رنگ پریده.
سوال مهمی مطرح می شود که آیا ویراکوچا طبق اعتقادات قوم اینکا و شواهد نظریه پردازان فضانوردان باستانی، خواستگاهی فرازمینی داشته است؟ اگر پاسخ این سوال مثبت باشد، می تواند کمی به حل معمای چگونگی ساخت هوآمان به ما کمک کند.
قطعه سنگ های کوچک که در اغلب محیط های طبیعی یافت می شوند، وزنی با میانگین بیست تن دارند که در مقایسه با سنگ های به کار رفته در هوآمان بسیار سبک است. امروزه با وجود این که نیازی به قطعه سنگ های بزرگ برای ساخت و ساز نداریم، اما ماشین آلاتی ساخته ایم که توانایی حمل این قبیل سنگ ها را دارند.
نکته جالب توجه آن است که قدمت این ماشین آلات از صد سال تجاوز نمیکند؛ پس چگونه مردم کیلکه و اینکا با دستهای خالی و ابزار ابتدایی موفق به جابهجاییهای غول آسا شده بودند؟ مسلما تنها نیروی انسانی مضاعف پاسخگو نیست، چرا که حرکت دادن این قبیل از وزنهای نجومی نیازمند رفع اصطکاک و گرانش هستند.
مردمان پیش از میلاد یا قرن بیستمی؟
پس تا الان به صورت کلی متوجه آن شدیم که قوم کیلکه و اینکا حاوی تکنولوژی استخراج سنگ های چند تنی، حمل آنها به مکان مورد نظر، انبار کردن، برش دقیق و صاف به میزان دلخواه و در نهایت قرار دادنشان در ارتفاعات چند متری بودند. نکته ای که سوالات زیاد و حیرت انگیزی را ایجاد میکند.
چگونگی برش دادن دقیق این سنگ ها در آن زمان می باشد. گرانیت ترکیبی از کوارتز، فلدسپات و میکا است که یعنی برای برش و صاف کردن آن به الماس نیاز داریم. پس سازندگان هوآمان از یک جعبه ابزار با تکنولوژی پیش از میلاد استفاده میکردند، یا قرن بیستمی؟
دومین شگفتی هوآمان، چگونگی قرار گیری سنگ ها بر روی هم است. آنها چطور به راحتی و بدون هیچ خطایی روی یکدیگر سوار شدند؟ وزن میانگین هر قطعه سنگ در دیوارهای هوآمان بین ۵۰ تا ۱۰۰ تن بوده که به شکل قطعه های پازل است؛ یعنی برش یا قالب گیری آنها درست طبق یک نقشه از پیش تعیین شده است.
بسیار دقیق انجام شده. حتی در بعضی از قطعه ها نشانه هایی از ذوب شدن میبینم! بدون شک ذوب کردن گرانیت و قالب گیری آن امری ساده برای کیلکه و اینکا نبوده است! بنابر نظر محققین مختلف و نامدار همچون جورجیو سیکلوس، سبک ساخت قطعه های دیوار هوآمان مانند بتن قالب ریزی شده است.
و با توجه به این که از هیچ گونه ملاتی میان سنگ ها استفاده نشده، به نظر می رسد تمامی آنها در جای خود قالب ریزی شده اند! درست است که این نظریه دیوانگی به نظر میرسد، اما تنها راه حل یافت شده جهت ساخت دیوارهای هوآمان، همین نظریه میباشد.
از افسانه تا واقعیت
طبق افسانهای که درباره این محل وجود دارد، عامل ساخت این بنای یکپارچه یک پرنده بوده است. این پرنده مادهای شیمیایی بسیار قدرتمندی را در منقار خود حمل میکرده که توانایی ذوب کردن سنگ را داشت. اگر بخواهیم به معنای ریشه ای هوآمان نیز نگاه کنیم، به «شاهین سر» یا «سر شاهین» میرسیم.
مادهای که بتواند سنگ را ذوب کند، نمیتواند در دست یا دهان هیچ گونه جاندار زندهای، حتی برای ثانیه ای قرار گیرد. پس منظور از این شاهین چه بوده؟ آیا طبق گفته نظریه پردازان فضانوردان باستانی، این موجود نه یک شاهین، بلکه یک فضاپیما و یوفو پرنده بوده که مردمان محلی آنها را برادران آسمانی صدا میکردند؟
پس چگونگی ساخت بنای هوآمان با دو نظریه کلی مواجه می شود. نخست نظریه تمدن نابود شده انسان است که در شماره قبل مطرح کردیم و دومین نظریه، ادغام و همکاری فرازمینی ها و زمینی ها است. آیا ابزار و تکنولوژی لازم از سوی فرازمینی ها به قوم کیلکه و اینکا داده شد تا این بنا به شکل دلخواه خودشان ساخته شود؟
امروزه ابزار مختلفی برای کارهای ذکر شده میشناسیم که در دوران قدیم دو حالت جایگزین برایشان وجود داشت؛ یا آنها را نداشتیم یا پیچیده تر و پیشرفته تر در اختیارمان گذاشته شده بود. پس نقطه عطف چگونگی ساخت هوآمان همچنان به عنوان یک راز باقی میماند.
هنگامی که به مکانهای همچون هوآمان که با سنگهای چند صد تنی ساخته شدهاند نگاه میکنیم، باید توجه مان جلب شود و از خودمان بپرسیم که چرا نمی توانیم ساخت بناهای باستانی خود را تکرار کنیم! آیا پیشرفت انسان سیر نزولی پیش گرفته و دیگر علم گذشته خود را در اختیار نداریم؟
هوآمان، کوهی از سوالات بی پاسخ
فرآیند شکل دهی سنگ های مگالیتی و بزرگ، چه با استفاده از انرژی حرارتی و چه ماده شیمیایی قوی و مرموز، در نهایت یک مورد قطعی است؛ سازندگان باستانی از این فناوری در مقیاس گسترده استفاده کردند، اما چرا؟ هدف اصلی آنها از ساخت چنین بناهای سنگی چه بوده است؟
در نتیجه علت ساخت و کاربرد هوآمان مجهول میماند، مگر آن که موجودات فضایی و فرازمینی همان خدایان باستان هستند که به مردم کیلکه و اینکا دستور و راهنمای ساخت چنین بناهایی را می دادند و از آنها به عنوان سکوی فرود یا موارد دیگر استفاده میکردند.
پس اگر هوآمان به دست یا دستور موجودات فضایی ساخته شده است، میتوان بناها و نشانههای دیگری از زمان حضور آنها در دیگر نقاط کره زمین یافت کنیم؟ احتمالا همین طور است و خوشبختانه مسیر مشخصی در این امر داریم، یعنی سنگ ها.
نظر شما