شاخص‌های تشخیص اضافه وزن و چاقی در بزرگسالان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مرکز فارس،دکترای تخصصی علوم تغذیه دانشکده تغذیه و علوم غذایی شیراز گفت:اضافه وزن و چاقی را از دیرباز مادر بیماری هامی دانستند؛ علت این امر آن است که بافت چربی به عنوان تولیدکننده ترکیبات التهابی، زمینه التهاب خفیف تا متوسط مزمن را فراهم آورده و در نتیجه زمینه ابتلا به کارکرد نامناسب انسولین، افزایش چربی‌های خون و انواع بیماری‌های التهابی از جمله انواع سرطان، بیماری‌های قلبی-عروقی، دیابت نوع ۲ را فراهم می‌آورد.
سیده مریم عبداله زاده افزود:شاخص‌های تشخیص اضافه وزن و چاقی در بزرگسالان شامل موارد زیر می‌شود:
۱ نمایه توده بدنی (BMI): از تقسیم وزن (کیلوگرم) بر مجذور قد (برحسب متر) به دست می‌آید. اگرچه طبق تعریف متعارف، BMI کمتر از ۵/۱۸ به مفهوم لاغری، ۹/۲۴-۵/۱۸ به معنای برخورداری از وزن طبیعی، ۹/۲۹-۲۵ به مفهوم اضافه وزن و بیش از ۳۰ به معنای ابتلا به درجات متفاوت چاقی است، با این حال پیشنهاد می‌شود در جمعیت‌های آسیایی از جمله ایران)، BMI ۹/۲۲-۵/۱۸ وزن طبیعی، ۴/۲۷-۲۳ اضافه وزن و بیشتر از ۵/۲۷ به منزله چاقی تلقی شود.
۲ افزایش دور کمر: (زنان و مردان به ترتیب بالاتر از ۸۸ و ۱۰۲) به عنوان شاخص چاقی شکمی است که همراهی آن با درصد بالای چربی بدن، پیشگویی کننده احتمال بیشتر ابتلا به نارسایی قلب و عوارض همراه چاقی است.
۳نسبت دور کمر به دور باسن: بالا بودن آن (زنان و مردان به ترتیب بالاتر از ۸/۰ و ۱)، نشان دهنده افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی_عروقی در افراد است.
۴ تعیین درصد چربی بدن: (با استفاده از دستگاه آنالیز ترکیب بدن ((BIA)) یا تخمین درصد چربی بدن. این شاخص را به شیوه زیر می‌توان محاسبه کرد:
در این فرمول، ضریب جنسیت را برای زنان صفر و برای مردان یک قرار می‌دهیم. درصد چربی ۲۵_۲۰ درصد یا بیشتر برای مردان و ۳۲-۲۵ درصد و بیشتر برای زنان، به عنوان درصد بالای چربی بدن لحاظ می‌شود و مخاطرات مرتبط با چاقی را به شدت افزایش می‌دهد.