آنسوی تغییرات سیاسی جدید در تل آویو و انتخاب اسحاق هرتزوگ

پس از گذشت چند روز از توافق یائیر لاپید رئیس حزب یش عتید و نفتالی بنت رئیس ائتلاف یمینا بر سر تشکیل کابینه تغییر, رسانه ها از انتخاب اسحاق هرتزوگ رئیس سابق حزب کار رژیم صهیونیستی به ریاست این رژیم رژیم خبر دادند.
حزب لیکود به ریاست نتانیاهو پس از توافق  لاپید و نفتالی در بیانیه ای اعلا کرد بنت از توافق با لیکود برای تشکیل دولتی راست‌گرا طفره رفت و در مسیر تشکیل دولت چپ‌گرا با مشارکت لاپید، میرتس، حزب کار و لیست مشترک عربی قدم گذاشته و قرار است هفته آینده دولت چپ‌گرا را تشکیل دهند.
اکنون نیز کنیست رژیم صهیونیستی اسحاق هرتزوگ را به جای رئوون ریولین به عنوان رئیس جدید این رژیم انتخاب کرد. هر چند ریاست رژیم صهیونیستی در ساختار این رژیم سمبلیک و نمادین است اما به نظر می رسد تغییرات سیاسی در رژیم اسرائیل با تحولاتی که به تضعیف این رژیم و بدنامی آن در مجامع  بین المللی منجر شده است ارتباط دارد.
اسحاق هرتزوگ که در حال حاضر رئیس آژانس جهانی یهود است سابقه ریاست حزب کار را برعهده دارد و این در حالی است که انتخاب او در کنار کابینه ای که از سوی نتانیاهو به کابینه چپگرا متهم شده معنادار است.
به نظر می رسد پس از شکست ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری امریکا وبه بن بست رسیدن راستگرایی در به حاشیه راندن آرمان فلسطین,  شکست رژیم صهیونیستی در جنگ 12 روزه غزه, افزایش تهدیدهای موجودیتی و در کنار آن انزوای این رژیم در صحنه بین المللی از جمله حتی شکاف در طرفداری از اسراییل در اروپا و امریکا,  این رژیم را وادار کرده تا به صورت تاکتیکی هم که شده است اینگونه وانمود کند که  از رویکردهای افراطی در حال دور شدن بوده و به سمت رویکردهای معتدل حرکت می کند.
چپگرایان در ظاهر شعار گفتگو با طرف های فلسطینی و عقب نشینی از مناطق اشغالی در کرانه باختری را سر می دهند اما آیا در واقعیت چنین اتفاقی رخ خواهد داد؟ ضمن اینکه گزارش ها حاکیست در جریان جنگ 12 روزه در نوار غزه وکشیده شدن دامنه جنگ به سرزمین های اشغالی 1948, اکنون ساکنان صهیونیست شهر اللد به فکر مهاجرت معکوس افتاده اند و این روند می تواند به همه سرزمین های اشغالی کشانده شود. 
در چنین فرآیندی به نظر می رسد اکنون دولت سایه در رژیم صهیونیستی به این نتیجه رسیده که اقدامات نتانیاهو که مصرف داخلی دارد وبرای رهایی اش از محاکمه واحتمالا زندانی شدن صورت می گیرد به قیمت قربانی کردن این رژیم تمام می شود و اکنون آنها با چنین تغییرات تاکتیکی درصدد قربانی کردن نتانیاهو به نفع حفظ موجودیت اسراییل هستند.
در این ارتباط می توان به انتقادهای شدیدی که از عملکرد نتانیاهو در جریان جنگ غزه حتی ازسوی متحدان اروپایی اش  روبرو شد اشاره نمود. از نظر غربی ها و دولت دموکرات بایدن, اقدامات راستگرایان مانع طرح تشکیل دو دولت ودو کشور است آن هم در حالیکه در عمل احتمال تشکیل کشور واحد اسراییل وجود ندارد و همین مسئله همراهی آنها را با تل آویو دشوار کرده است.
بر اساس نوشته پولتیکو استفان والت استاد شهیر وابط بین الملل در ارزیابی چنین وضعیتی گفته است آخرین دور جنگ بین اسرائیلی ها و فلسطینی ها به روشی معمول به پایان رسید: با آتش بس که باعث بدتر شدن وضعیت فلسطینیان و عدم رسیدگی به مسائل اصلی شد.  همچنین شواهد بیشتری ارائه شد مبنی بر اینکه ایالات متحده دیگر نباید حمایت های اقتصادی ، نظامی و دیپلماتیک بدون قید و شرط از اسرائیل داشته باشد. مزایای این سیاست صفر است و هزینه های آن زیاد و رو به افزایش است.
در چنین شرایطی تهی بودن تهدیدهای نتانیاهو علیه ایران بیش از پیش آشکار شده وبه نظر می رسد او با این تهدیدها قصد دارد فضای داخلی را به نفع خود برانگیزد و وانمود کند آنکه بهتر از هر گروهی از موجودیت اسراییل دفاع می کند اوست.
سخنان تهی نتانیاهو حتی واکنش بنی گانتس وزیر جنگ رژیم صهیونیستی را  به دنبال داشت و او ضمن مخالفت با این سخنان گفت که اینگونه اظهارات می‌تواند امنیت اسراییل به خطر بیندازد. 

--------------------------------------------------
رضا محمدمراد