بهترین آنتی بیوتیک برای جوش صورت

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ استفاده از آنتی بیوتیک‏‌ها که اثرات جانبی چشمگیری را ایجاد نمی‏ کند، می‏ تواند یک روش درمانی موثر برای خلاص شدن از بروز بیماری ناخوشایند جوش صورت باشد. در این‏جا با بهترین آنتی بیوتیک‏ها برای درمان مشکلات جوش صورت آشنا می ‏شویم.
آکنه وولگاریس یا آکنه ‏ی ساده، یک بیماری پوستی بسیار مایوس کننده برای بسیاری از نوجوانان می‏ باشد. بروز ناخوشایند جوش بر روی صورت، پشت و دیگر مناطق بدن به واسطه‌ی تولید بیش از حد چربی توسط غده ‏های چربی ‏دار ایجاد می ‏گردد.
گزینه ‏های قابل اعتماد درمان جوش صورت استفاده از صابون‏‌های معطر، کاربرد کرم‏‌های پوست با چربی کمتر و از همه مهم‏تر، تجویز دارو‌های آنتی باکتریایی می ‏باشد. آنتی بیوتیک با بسیاری از روش‏ها با مشکل جوش مبارزه کرده، که باعث کاهش و یا کشتن گونه ‏های باکتریایی عمده می ‏گردد.
تجمع چربی بیش از حد باعث گرفتگی منافذ پوست می‏ گردد. این‏ها در ترکیب با سلول‏‌های مرده محیط پرورش برای باکتری‏‌ها ایجاد می‏ کنند که منجر به قرمزی پوست، درد و علائم التهابی می‏ گردد. نوجوانانی که آکنه و جوش صورت دارند اغلب به دنبال روشی ساده برای از بین بردن جوش می ‏باشند.

بهترین آنتی بیوتیک برای جوش صورت چیست؟
برخی آنتی بیوتیک‏‌های خوب وجود دارد که همراه با نکاتی در رابطه با مراقبت پوست برای جوش صورت استفاده می ‏شود. اثر بخشی و مناسب بودن آنتی بیوتیک ممکن است از یک فرد به فرد دیگر، بر اساس حساسیت بدن به یک داروی خاص، شدت جوش و شرایط پوست شخص متفاوت باشد. بنابراین، تصمیم‏ گیری در رابطه با یک آنتی بیوتیک قوی و مقدار غلظت آن توسط متخصص پوست انجام می‏ گیرد. آنتی بیوتیک‏‌هایی که که غالبا برای جوش صورت استفاده می‏ شوند به شرح زیر می ‏باشند:

تتراسایکلین
داروی تتراسایکلین احتمالا محبوب‏‌ترین آنتی بیوتیک خوراکی توصیه شده برای جوش صورت می ‏باشد. این دارو برای درمان آکنه، جوش صورت و بیماری التهاب پوستی استفاده می ‏شود. برای حصول بهترین نتایج، این دارو باید بین غذا‌ها زمانی که معده خالی است، مصرف گردد. دوز دارو باید به تدریج به محض بهبود علائم پوستی کاهش یابد.

مینوسیکلین
مینوسیکلین نیز یکی از دارو‌های آنتی بیوتیکی بوده که دارای خواص ضد التهابی می ‏باشد. این دارو متعلق به کلاس دارو‌های تتراسایکلین می ‏باشد و کمک‏ کننده به پاکسازی اشکال شدید جوش و کنترل شیوع آن می‏ باشد. برخی از کاربران ۶۰ درصد کاهش را در شیوع جوش صورت بعد از مصرف مینوسیکلین در غلظت تجویز شده گزارش کردند. مینوسیکلین نه تنها باعث کاهش قرمزی و تورم می‌گردد، بلکه به درمان زخم‏‌های به جا مانده از جوش نیز کمک می‏ کند.

داکسی سایکلین
در موارد شدید جوش که به مینوسیکلین و اریترومایسین پاسخ نمی ‏دهد، پزشک ممکن است داکسی سایکلین که یک داروی تجویزی قوی می‏ باشد را پیشنهاد دهد. در هنگام استفاده از این آنتی بیوتیک باید به توصیه‏‌های پزشک توجه کنید. تعداد قرص ‏های تجویز شده در طول روز بستگی به غلظت دارد. برای مثال، ۵۰ میلی‏گرم داکسی سایکلین ممکن است برای دوبار در روز در نظر گرفته شود، در حالی که قرص ۱۰۰ میلی ‏گرمی تنها یک بار در روز استفاده می‏ شود.

اریترومایسین
یکی دیگر از فرمولاسیون ضد باکتریایی در نظر گرفته شده اریترومایسین می ‏باشد. این آنتی بیوتیک دارای خواص ضد باکتریایی و ضد التهابی می ‏باشد، که باعث تخریب تعادل پروتئین در گونه‌های باکتریایی شده و در نتیجه باعث مرگ میکروب‏‌ها می‏ گردد. برخلاف تتراسایکلین، این قرص می ‏تواند با غذا و یا بدون غذا استفاده شود. در حالی که با مصرف این دارو، باید مقدار زیادی آب برای به حداقل رساندن اثرات جانبی آن بنوشید.

آزیترومایسین
آزیترومایسین یکی دیگر از آنتی بیوتیک‌های موثر در درمان جوش است که عده‌ی زیادی از مصرف کنندگان اطلاعات کافی در خصوص نحوه عملکرد و سایر موارد ایمنی آن ندارند. به خصوص آنکه متاسفانه بسیاری از افراد بدون توجه به عوارض مصرف خودسرانه این دارو برای درمان جوش، از آن استفاده می‌کنند؛ لذا در این مقاله تصمیم گرفتیم به بررسی آزیترومایسین، روش مصرف آزیترومایسین، عوارض مصرف آزیترومایسین و… بپردازیم.

همانطور که می‌دانید علت اصلی ایجاد جوش، چربی زیاد پوست و یا اختلالات هورمونی است. نکته قابل توجه آن است که جوش به هر دلیلی که ایجاد شده باشد بستر مناسبی برای رشد باکتری فراهم می‌آورد که این مسئله عامل مهمی در پیشروی آکنه به شمار می‌رود.

از این رو بسیاری از پزشکان با در نظر گرفتن شرایط و بررسی دقیق پوست در صورت لزوم در کنار سایر درمان‌های ضدجوش، آنتی بیوتیک نیز تجویز می‌کنند. (مصرف آنتی بیوتیک برای درمان جوش فقط و فقط بر اساس تشخیص متخصص پوست انجام می‌گیرد.)

کلیندامایسین
کلیندامایسین موضعی آنتی بیوتیکی است که برای درمان آکنه‌های التهابی استفاده می‌شود. عملکرد کلیندامایسین موضعی با کاهش تعداد باکتری‌هایی که باعث ایجاد آکنه شده اند می‌باشد.

معمولا، اثرات درمانی را ۴ تا ۶ هفته بعد از شروع درمان مشاهده خواهید کرد. گرچه بعضی اوقات کلیندامایسین به صورت خوراکی برای درمان آکنه استفاده می‌شود، اما استفاده از آن به صورت موضعی متداول‌تر است.

موپیروسین
موپیروسین یک آنتی بیوتیک است که از رشد باکتری‌ها روی پوست شما جلوگیری می‌کند. موپیروسین موضعی (برای استفاده در سطح پوست) برای درمان عفونت‌های پوستی مانند زرد زخم یا عفونت پوستی استافی استفاده می‌شود.

دیگر آنتی بیوتیک‌های موضعی به مانند موپیروسین، باسیتراسین و سولفاستامید موضعی، نقشی در درمان آکنه کیست تخمدان حاد ندارند.

چرا از آنتی بیوتیک ‏ها برای درمان آکنه استفاده می ‏شود؟
زمانی تصور می ‏شد که مراقبت نامناسب از پوست، عاملی بوده که تا حدی باعث ایجاد جوش می‏ گردد. گزینه‏‌های قابل اعتماد درمان جوش صورت استفاده از صابون‏‌های معطر، کاربرد کرم ‏های پوست با چربی کمتر و از همه مهم‏تر، تجویز دارو‌های آنتی باکتریایی می ‏باشد. آنتی بیوتیک با بسیاری از روش ‏ها با مشکل جوش مبارزه کرده، که باعث کاهش و یا کشتن گونه‏‌های باکتریایی عمده می ‏گردد. آن‏ها به صورت خوراکی یا موضعی مصرف می ‏شوند. در یک زمان، هر دوی آنتی بیوتیک‏‌های خوراکی و موضعی همزمان استفاده می‏ شود.
یک داروی آنتی بیوتیکی خوب به نام آکوتان به عنوان جایگزین مناسب برای درمان انواع شدید جوش‏‌های صورت استفاده می‏ شود. اساسا یک فرمولاسیون خوراکی دارند، این دارو تنها هنگامی که آنتی بیوتیک‏‌ها و دیگر روش‏‌های درمان جوش نتیجه‏‌ی سریعی را نشان ندهند، استفاده می‏ شود. قبل از مصرف آکوتان، یک معاینه ‏ی پزشکی کامل انجام شده و دکتر سابقه ‏ی پزشکی بیمار را نیز مورد تحلیل قرار می ‏دهد. استفاده ‏ی آنتی بیوتیک ‏ها و آکوتان به طور همزمان توصیه نمی‏ شوند، چون ممکن است با هم تعامل داشته باشند و باعث عوارض شدید پزشکی گردند.

توجه: مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک ‏ها می‏ تواند منجر به ایجاد عوارض جانبی خاصی گردد. افرادی که از آنتی بیوتیک‏‌های آکنه برای مدت زمان طولانی استفاده می‏ کنند، امکان بیشتری برای ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی نسبت به دیگران دارند. بنابراین، حتی بهترین آنتی بیوتیک ‏ها برای جوش نیز باید تحت نظر دکتر و مطابق با دستورالعمل او استفاده گردد. در صورت امکان، دوز دارو باید به منظور اجتناب از ایجاد عوارض جانبی به حداقل برسد.