وعده صادق در پیامی تاریخی

به گزارش سیدعلی دارابی خبرنگار سرویس بین الملل­ ­­خبرگزاری صدا و سیما از مسکو ؛ سی و دو سال از ارتحال ملکوتی رهبر کبیر و بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران و حدود ۳۰ سال از فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی سپری می‌شود، اما آنچه نزد افکار عمومی، مقامات و شخصیت‌های برجسته سیاسی، فرهنگی و مذهبی روسیه باقی مانده، نامه تاریخی حضرت امام خمینی (ره) به میخائیل گورباچوف، آخرین دبیرکل حزب کمونیست شوروی است.

پیام امام خمینی (ره) در ۱۳ دی ۱۳۶۷ توسط هیئت سه نفره‌ای متشکل از آیت الله جوادی آملی، محمدجواد لاریجانی و خانم مرضیه حدیده چی دباغ در مسکو به گورباچف تحویل شد.
گورباچف نیز هشت هفته بعد پاسخ رسمی خود را توسط «ادوارد شوارد نادزه» وزیر خارجه وقت شوروی در تهران تسلیم امام خمینی کرد.
گورباچف در این پاسخ، برای نامه امام ارج فراوان قائل شد. اما از متن جوابیه وی پیدا بود که ابعاد معنوی پیام امام را درک نکرده است. زیرا صرفا تلاش کرده بود تا از یکسو اقدامات خود در جهت ترویج آزادی‌های سیاسی در شوروی را تشریح و از سوی دیگر دستاورد‌های اقتصادی کمونیسم را توصیف کند.
وزیر خارجه شوروی در این دیدار ابتدا پیام کتبی میخائیل گورباچف را به امام خمینی تسلیم کرد و گفت: از حضرت امام بسیار متشکرم از این فرصتی که برای ملاقات با شما به دست آوردم.
ماموریت دارم پیام جوابیه میخائیل سرگئی گورباچف را تسلیم حضرت امام کنم. سعی خواهم کرد به طور خیلی مختصر محتوای این پیام را برای شما بیان کنم. ابتدا می‌خواستم عرض کنم که خود واقعیات تبادل پیام‌ها بین رهبران کشور ما یک پدیده منحصر به فرد در روابط فیمابین است.
وزیر خارجه وقت شوروی افزود: آقای گورباچف در پیام خود اشاره می‌کند که پیام جنابعالی خطاب به دبیرکل کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی از مفاهیم فراوان سرشار است و همه اعضای هیئت رهبری شوروی متن پیام جنابعالی را مطالعه کردند. شکی نیست که ما در موارد عمده‌ای اتفاق نظر داریم، اما مواردی هست که ما اختلاف نظر داریم، اما این مهم نیست.
پیام شما ملاحظات عمیق راجع به سرنوشت بشریت دارد. آقای گورباچف عقیده دارد که ما در مهمترین مورد اتفاق نظر داریم یعنی انسان‌ها باید یاور یکدیگر باشند تا بشریت فناپذیری به خود بگیرد. چنانچه انسان‌ها متحد نشوند خطر فاجعه برای بشریت وجود دارد، چون امکانات بالقوه برای به وجود آوردن چنین فاجعه توسط خود انسان‌ها ایجاد شده است.
--

۱- گنادی آودیف، ایران شناس و دیپلمات دوران شوروی سابق در تهران
۲- خانم فراه علی اوف، فعال اجتماعی و استاد دانشگاه اسلامی مسکو
۳- سرگئی بابورین، سیاستمدار و نماینده پیشین مجلس دومای روسیه
۴- ولادیمیر ابیدینوف، رئیس شورای تجاری ایران و روسیه
۵-خانم لانا رواندیف، کارشناس علمی انستیتو شرق شناسی روسیه
۶- خانم لودمیلا آودیووا، نویسنده ۸ عنوان کتاب درباره انقلاب، امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب
۷- سرگئی ایوونوف، رئیس سازمان ضدجهانی سازی در روسیه
۸- بوریس دالگوف، تحلیلگر مسائل بین المللی