ایران برخلاف آمریکا حتی در زمان جنگ نیز انتخابات را متوقف نکرد

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، مقاله نویس پایگاه اینترنتی شبکه المیادین، در یادداشتی با اشاره به انواع دموکراسی‌هایی که کشور‌های مختلف برای خود انتخاب کرده اند نوشت: ایران نیز حق دارد دموکراسی مخصوص خود را تدوین کند و در این راه آمریکا و دیگر کشور‌هایی که تنها ادعای دموکراسی دارند نمی‌توانند مانع شوند.
محمد فرج در یادداشت خود که در پایگاه اینترنتی شبکه المیادین منتشر شد نوشت: در طول جنگ جهانی دوم، آمریکا که خود را به عنوان مادر دموکراسی‌ها به دنیا معرفی می‌کرد، روند انتخابات را متوقف کرد. روزولت ۱۲ سال یعنی از ۱۹۳۳ میلادی تا ۱۹۴۵ میلادی حکومت کرد. در آن زمان، آمریکا از تعریف‌های مربوط به جنگ استفاده کرد و انتخابات را برگزار نکرد، زیرا غالبا رژیم‌های مختلف در جهان برای توجیه عدم تمایل خود به روند انتخابات بر مفاهیم "اقتصاد جنگ"، و واقعیت بد متمرکز می‌شوند و آن را توجیه می‌کنند و گاهی آن را تداوم می‌بخشند یا "دموکراسی جنگ" را مطرح می‌کنند تا انتخابات را برگزار نکنند.
اما ایران به روشی کاملا متفاوت، حتی در بحبوحه جنگ شدیدی که غرب علیه آن به راه انداخته بود باز هم جلوی برگزاری انتخابات خود را نگرفت. تأثیرات جنگ جهانی دوم بر آمریکا به خوبی در حال نمودار شدن بود، آمریکا از قربانی شدن شوروی، اشغال پاریس و شهوت انگلیس، برای نتیجه گیری‌های سیاسی بهتر استفاده کرد. (برخی از تخمین‌ها می‌گویند که تعداد غیرنظامیان آمریکایی که کشته شدند بیش از ۲ هزار نفر نبود، همچنین تنها ۴۱۶ هزار نظامی آمریکایی در این جنگ کشته شدند، اما اتحاد جماهیر شوروی، که تعداد تلفات غیرنظامیان آن، در کمترین برآوردها، به ۱۴ میلیون نفر می‌رسد و با کشته شدن ۱۰ میلیون نظامی شوروی، تعداد قربانیان شوروی در این جنگ جهانی به ۲۴ میلیون نفر می‌رسد)؛ بنابراین یک رویکرد ساده را می‌توان نشان داد که ممکن است مورد توجه کسی که خود را مهد دموکراسی جهان معرفی می‌کند قرار گیرد. ایران (با ۴۰ میلیون نفر جمعیت در آغاز جنگ) ۱۸۳ هزار نفر (طبق کمترین برآورد) را از دست داد، اما به دموکراسی آن مرخصی موجه نداد، و انتخابات‌های پیاپی در موعد‌های مقرر خود برگزار شد. اما آمریکا (با ۱۳۰ میلیون نفر جمعیت در ابتدای جنگ)، ترجیح داد از الگوی حکومت نظامی در جنگ، یا آنچه ممکن است "دموکراسی جنگ" بنامیم، پیروی کند.
ایران در طول جنگ تحمیلی، رئیس جمهور خود را بر اساس عملکرد وی در جنگ محاکمه و برکنار می‌کند (ما در اینجا در مورد ابوالحسن بنی صدر صحبت می‌کنیم) و درباره اصلاحات قانون اساسی بحث می‌کند. همه این‌ها در فضای جنگ و تحت فشار آن، اتفاق می‌افتاد. اما روند دموکراتیک همچنان ادامه دارد. این یک الگوی ایرانی است که آمریکا در صورت قرار گرفتن در معرض یک جنگ جدید یا حتی یک بحران جدید، باید از آن درس بگیرد و بهره‌مند شود.
غرب در تلاش است تا انتخابات ایران را یک انتخابات عجیب و متفاوت با قوانین و ماهیت سایر سیستم‌های انتخاباتی توصیف کند.
در ماورای قوانین انتخاباتی که مورد تایید هر کشوری در جهان است، مدل دولتی خاص خود و اصولی است که نمی‌خواهد آن را از بین ببرد (به همین مناسبت، همه مدل‌های دموکراسی در تاریخ، از جمله دموکراسی تاریخی یونان را تحت تأثیر قرار می‌دهد).
دموکراسی آمریکایی از مهمترین پایگاه آن آغاز می‌شود. یعنی انتخاب در چارچوب سیستم سرمایه داری، به طوری که آمریکایی‌ها بتوانند بدون دور شدن از الگوی ایجاد شده از نتایج جنگ جهانی دوم، گزینه خود را انتخاب کنند. این امر در نپذیرفتن طرح‌های برنی سندرز مشهود بود، زیرا آن را شنا کردن خلاف موج دریای جامعه آمریکایی می‌دانستند.
ایران حق دارد دموکراسی ویژه خود را تدوین کند، چرا که دموکراسی تنها یک اصطلاح نیست و نمی‌تواند بدون اجرای عملی آن واقعیت داشته باشد.
ایران حق دارد به شیوه‌ای منطبق با اصول انقلاب و خطوط قرمز استقلال و حاکمیت خود، مدل خود از دموکراسی را ابداع کند. این اوضاع و شرایط طبیعی دموکراسی است که تاریخ شاهد آن بوده است (دموکراسی متصل به ویژگی نظام و جامعه؛ دموکراسی در چارچوب دستاورد‌های دولت و اهداف راهبردی آن است).
بر اساس تعریف دموکراسی، به همین ترتیب، ایران از کجا شروع می‌کند: از بین بردن تحریم ها، از سیاست‌های کاهش و مقابله با آن‌ها، یا از توافق هسته ای. اما برای این گزینه اساسا جامعه، و نظام تسلیم نمی‌شود؛ و دقیقا اینجا منشأ خشم و عصبانیت آمریکا از این نوع از دموکراسی و چارچوب‌های اصولی آن است چرا که مردم ایران بر آن اتفاق نظر دارند.
ایران همیشه طرفدار استقلال خود است و در انتظار کمک‌های آمریکا برای تأسیس نهادی برای نظارت بر انتخابات آن نمی‌ماند. همچنین به صورت سردرگم و سرگردان در جستجوی "کاتالوگ آمریکایی" برای تعیین چگونگی انتخابات در ایران نیست؛ بنابراین امروز ایران روش خود را با انتخاب ابراهیم رئیسی برای دوره بعدی ریاست جمهوری انتخاب کرده است.