در مکتب نهج البلاغه؛ نفوذ کلام

به گزارش وب گردی خبرگزاری صداوسیما؛ در این مطلب وب گردی قصد داریم، خطبه شماره ۱۷۰ از کتاب ارزشمند نهج البلاغه با ترجمه محمد دشتی را مرور نماییم، ضمنا صوت خوانش خطبه و ترجمه آن ضمیمه شده است:

در آستانه جنگ بصره، در سال ۳۶ هجرى، گروهى از اعراب، کلیب جرمى را جهت آگاهى از حقیقت و دانستن علل مبارزه امام علیه السّلام با ناکثین به نمایندگى نزد حضرت على علیه السّلام فرستادند.

امام به گونه اى با آن شخص صحبت فرمود: که حقیقت را دریافت. آنگاه به او فرمود: بیعت کن.

وى گفت: من نماینده گروهى هستم و قبل از مراجعه به آنان به هیچ کارى اقدام نمى کنم.

امام فرمود: اگر آن‌ها تو را مى فرستادند که محل ریزش باران را بیابى، سپس به سوى آنان باز مى گشتى و از گیاه و سبزه و آب خبر مى دادى، اگر مخالفت مى کردند و به سرزمین هاى خشک و بى آب روى مى آوردند تو چه مى کردى

گفت: آن‌ها را رها مى کردم و به سوى آب و گیاه مى رفتم،

امام فرمود: پس دستت را براى بیعت کردن بگشاى. مرد گفت: سوگند به خدا به هنگام روشن شدن حق، توانایى مخالفت نداشتم و با امام علیه السّلام بیعت کردم

۱۷۰- و من کلام له (علیه السلام) فی وجوب اتباع الحق عند قیام الحجة کلّم به بعض العرب:
وَ قَدْ أَرْسَلَهُ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ لَمَّا قَرُبَ (علیه السلام) مِنْهَا لِیَعْلَمَ لَهُمْ مِنْهُ حَقِیقَةَ حَالِهِ مَعَ أَصْحَابِ الْجَمَلِ لِتَزُولَ الشُّبْهَةُ مِنْ نُفُوسِهِمْ فَبَیَّنَ لَهُ (علیه السلام) مِنْ أَمْرِهِ مَعَهُمْ مَا عَلِمَ بِهِ أَنَّهُ عَلَى الْحَقِّ ثُمَّ قَالَ لَهُ بَایِعْ فَقَالَ إِنِّی رَسُولُ قَوْمٍ وَ لَا أُحْدِثُ حَدَثاً حَتَّى أَرْجِعَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ (علیه السلام):
أَ رَأَیْتَ لَوْ أَنَّ الَّذِینَ وَرَاءَکَ بَعَثُوکَ رَائِداً تَبْتَغِی لَهُمْ مَسَاقِطَ الْغَیْثِ فَرَجَعْتَ إِلَیْهِمْ وَ أَخْبَرْتَهُمْ عَنِ الْکَلَإِ وَ الْمَاءِ فَخَالَفُوا إِلَى الْمَعَاطِشِ وَ الْمَجَادِبِ مَا کُنْتَ صَانِعاً قَالَ کُنْتُ تَارِکَهُمْ وَ مُخَالِفَهُمْ إِلَى الْکَلَإِ وَ الْمَاءِ فَقَالَ (علیه السلام) فَامْدُدْ إِذاً یَدَکَ فَقَالَ الرَّجُلُ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَطَعْتُ أَنْ أَمْتَنِعَ عِنْدَ قِیَامِ الْحُجَّةِ عَلَیَّ فَبَایَعْتُهُ (علیه السلام). وَ الرَّجُلُ یُعْرَفُ بِکُلَیْبٍ الْجَرْمِیِّ.