کنش ها و واکنش هایی لفظی بین وزیر بهداشت و نماینده مردم زاهدان در مجلس

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز سیستان و بلوچستان؛ اواخر سال 98 بود که صدر اخبار ایران و جهان موضوعی به نام کرونا بود. هر روز حرفهای جدیدی درباره ویروسی ناشناخته از زبان کارشناسان بیان می شد. حتی با گذشت زمان بعضی از مطالب ناقض مطالب دیگر شدند. ویروسی که هر روز قربانی می گرفت و مدام در حال تغییر چهره بود. 

بحث سر این موضوع بود که چه کشوری مسبب شیوع این بیماری مهلک در جهان است. کشمکش های رسانه ای شروع شد. انگشت اتهام به سوی این و آن نشانه رفت اما حقیقت ماجرا انسانهایی بودند که در سیاهچاله ای به نام کرونا گرفتار و برخی غالب و عده ای مغلوب آن می شدند. 

کشور ما هم از این قاعده مستثنی نبود و هر روز در گوشه و کنار این سرزمین هموطنانی از ما، از بین ما رفتند و هنوز معلوم نیست خون بهاء این عزیزان، باید از چه کسی گرفته شود. 

کار به اینجا ختم نشد و هر روز با تغییر چهره این ویروس منحوس که حالا به قطع و یقین می توان گفت ویروسی هوشمند و ساخته دست بشر است، در چند نوبت روی نودار سینوسی به اوج خود رسیده و گاهی هم فروکش کرده است.

وقتی این بیماری در نوک قله قرار می گرفت اتهامات شروع می شد و هرکس تلاش می کرد توپ را در زمین شخص دیگری بیاندازد و از همه بدتر دستوراتی که گویی فقط برای رفع تکلیف صادر می شد و آنچه که در آن لحاظ نشده و نمی شود مردمی هستند که متضرر از این ویروس بوده و هستند. یا گرفتار شده اند و خانه نشین، یا عزیزی را از دست داده و یا روزگار کاریشان مثل آینده مبهم کرونا سیاه و مبهم است.

مرز مثل همیشه برای مردم سیستان و بلوچستان رحمت که نه زحمت بوده، این بار هم روی دیگری از خود را نشان داد و سویه دلتای هندی با قدرت سرایت بالا که تحفه کشور های همسایه است به سیستان و بلوچستان رسید. 

مردم مقاوم و مأخوذ به حیاء سیستان و بلوچستان مثل برگ پاییزی گروه به گروه بر زمین افتادند و صدای زنگ خطری که بصدا درآمده بود بعد از سه هفته به پایتخت رسید و پای وزیر و معاونینش را به سیستان و بلوچستان باز کرد. 

روز واقعه دوشنبه 21 تیر 1400بود. 

در جلسه ستاد استانی مدیریت و مقابله با کرونا که بصورت زنده از شبکه استانی هامون پخش میشد مردمی که با کمبود آب، برق، گاز و ضعف در زیرساخت های ارتباطی، مخابراتی، بهداشتی، خدماتی، اقتصادی، کشاورزی، آموزشی و تفریحی روبرو بوده و هستند شاهد کنش ها و واکنش هایی بوده و هستند که نه در شأن حاضران جلسه بود، نه رسانه و نه مردمی که از هر سو در تنگنا هستند. 

مردم شاهد عدم هماهنگی بین نمایندگان مجلس و دولت، عدم هماهنگی بین نمایندگان خودشان، عدم رعایت اخلاق حرفه ای و اسلامی، عدم رعایت ادب اجتماعی، عدم توجه به حرف های دیگران، تناقض در گفتار و رفتار، نداشتن روحیه انتقاد پذیری، فقر سواد رسانه ای، منت گذاری نامحسوس مسئولان به ولی نعمتان خود و از همه بیشتر سیاست فرار به جلو بودند. 

"جواد محمدی"