مشاغل در معرض مشکلات شنوایی

 

 

شنوایی یکی از مهم‌ترین و حیاتی‌ترین حواس موجودات زنده است. به طوری که تمام موجودات زنده برای ادامه حیات و رشد و پیشرفت به این حس نیاز دارند؛ بنابراین لازم است که از حس شنوایی مراقبت ویژه‌ای شود؛ اما واقعیت این است که صاحبان برخی مشاغل بیشتر در معرض آسیب و از دست دادن شنوایی قرار دارند، چون بی‌وقفه در معرض سر و صدای زیاد و شدید هستند.

 

از دست دادن حس شنوایی نتیجه پیری و قرار داشتن در معرض سر و صدای شدید بروز می‌کند. شدت آسیب نیز به شدت و بلندی سر و صدا بستگی دارد. در حالت کلی، هر مکالمه عادی حدود ۶۰ دسی‌بل صدا تولید می‌کند. انستیتوی ملی ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا (NIOSH) میزان صدای سالم برای گوش انسان را ۸۵ دسی‌بل تعیین کرده است. افرادی که در محیط کارشان در معرض صدای ممتد و بالای ۸۵ دسی‌بل قرار دارند در معرض از دست دادن شنوایی خواهند بود.

 

اکثر افراد زندگی روزمره خود را با سر و صدای ملایم تا متوسط وفق می‌دهند. فعالیت‌های شغلی نیز معمولاً منبع اصلی صدا‌های شدید و ممتد محسوب می‌شوند. در نتیجه کم نیست تعداد کارگران و افرادی که در محیط‌های کاری به تدریج با مشکلات شنوایی مواجه می‌شوند و حتی شنوایی خود را از دست می‌دهند.

 

آهنگری یکی از مشاغلی است که بیشترین تأثیر را در کاهش تدریجی قدرت شنوایی دارد. آهنگران در محیط کار خود با ابزار و فلزاتی سر و کار دارند که صدا‌هایی با بیش از ۱۰۰ دسی‌بل تولید می‌کنند. این سر و صدا‌ها معمولاً برای آهنگر‌ها عادی است و معمولاً آن را نادیده می‌گیرند. انستیتوی ملی ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا (NIOSH) تأکید می‌کند که ۸۶ درصد آهنگر‌ها به طور دوره‌ای در معرض ابزار‌ها و دستگاه‌هایی قرار دارند که آسیب‌رسان هستند؛ بنابراین خطر از دست دادن حس شنوایی در بین آهنگر‌ها بالاست. به عقیده متخصصان این افراد برای حفظ سلامت گوش‌هایشان باید در طول کار اقدامات پیشگیرانه را جدی بگیرند.

 

یکی از مکان‌هایی که بیشترین میزان سر و صدا را دارد و شدت آن معمولاً به بیش از ۸۰ دسی‌بل می‌رسد فرودگاه‌ها و باند‌های پرواز است. خدمه پرواز نیز در حین برخاستن هواپیما در معرض صدایی با بیش از ۱۳۰ دسی‌بل قرار دارند. تأثیر این سر و صدا روی مهمانداران نیز آسیب‌های ساختاری در سطح پرده صماخ و آسیب‌های حسی حرکتی در حلزون گوش ایجاد می‌کند.

 

افت قدرت شنوایی و حتی ناشنوایی جزو خطرات رایج در بین موسیقی‌دان‌ها محسوب می‌شود. در واقع ۳۰ تا ۵۰ درصد آرتیست‌ها به مشکلات شنوایی مبتلا می‌شوند. شدت و پیشرفت این مشکل نیز به نوع موسیقی، نوع آلات موسیقی و محیطی این ابزار در آن قرار دارند بستگی دارد. در حالت کلی، میزان صدایی که در کنسرت‌های موسیقی و یا استودیو‌ها و ... پخش می‌شود بین ۱۰۰ تا ۱۱۵ دسی‌بل است که بیش از ۳ ساعت نیز به طول می‌انجامد. باید بدانید که صرفاً با ۱۰ تا ۲۰ دقیقه قرار گرفتن در معرض این سطح از سر و صدا، خطر از دست دادن شنوایی دائمی افزایش می‌یابد. این خطر در بین موسیقی‌دانانی که از وسایل محافظتی گوش استفاده نمی‌کنند به مراتب بیشتر است.

 

افرادی که در دام‌پروری‌ها کار می‌کنند و یا در کار کشت و زراعت هستند نیز جزو افرادی هستند که بیشتر در معرض کاهش حس شنوایی قرار دارند. وسایل و ماشین‌آلاتی که برای کشاورزی یا دام‌پروری استفاده می‌شود سر و صدای زیادی تولید می‌کنند که بین ۹۰ تا ۱۱۰ دسی‌بل تخمین زده می‌شود و این میزان بیش از محدوده قابل تحمل فیزیولوژیکی انسان است. علاوه براین این افراد در معرض سر و صدا‌هایی هستند که دام‌ها و سایر حیوانات اهلی حاضر در زمین‌های زراعی یا دام‌پروری‌ها ایجاد می‌کنند. نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهند که گاو‌ها ممکن است در حین شیردوشی صدایی با شدت بالای ۸۸ دسی‌بل تولید کنند.

 

ابزار و ماشین‌های سنگینی که در حین ساخت و ساز در محل استفاده می‌شوند سر و صدای زیادی تولید می‌کنند که برای سلامت حس شنوایی افراد خطرناک است. انستیتوی ملی ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا (NIOSH) اعلام کرده است که ۷۳ درصد کارگران ساختمانی در معرض خطر کاهش شنوایی و از دست دادن این حس قرار دارند. سر و صدای اصلی که در محیط‌های ساختمانی وجود دارد صدای تیرآهن و ماشین‌های سنگین و ابزار‌هایی مانند دریل‌ها و ... است که صدایی بین ۱۱۵ تا ۱۲۰ دسی‌بل تولید می‌کنند. متأسفانه اکثر ماشین‌آلات و ابزار‌های مورد استفاده، قدیمی و مستعمل هستند و به همین دلیل نیز صدای تولید شده شدیدتر است.

 

مهم‌ترین اقدام برای پیشگیری از آسیب‌های شنوایی در محیط‌های کاری، کاهش شدت سر و صدا و زمان قرار گرفتن در معرض این صداهاست؛ بنابراین توصیه می‌شود که حتماً از گوش‌گیر یا هدفون‌های محافظ گوشت استفاده شود که سر و صدای محیطی را تا میزان ۳۰ دسی‌بل کاهش می‌دهند. انستیتوی ملی ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا (NIOSH) نیز توصیه‌هایی ارائه کرده است که باعث کاهش سر و صدای محیط‌های کاری می‌شود:. ابزار و تجهیزاتی استفاده کنید تا سر و صدای ایجاد شده در محیط‌های کاری را کاهش دهند.. ابزار و آلات مورد استفاده در محیط‌های کاری‌تان را به طور مرتب تمیز، تعمیر و روغن‌کاری کنید تا صدای سایش و صدا‌های اضافی حذف شوند.. منبع سر و صدا را تا حد امکان در یک فضای بسته نگهدارید. به این ترتیب که ماشین‌ها و لوازمی که سر و صدای شدیدی ایجاد می‌کنند را در محیطی جداگانه نگهداری کنید و به نوعی صدا را ایزوله کنید.. روی پنجره‌ها و در و دیوار را با روش عایق‌کاری صدا یا ایزوله‌سازی صدا مجهز کنید.. مراجعه به پزشک از اهمیت بالایی برخوردار است. پزشک متخصص با انجام تست‌ها و آزمایش‌های لازم می‌تواند تعیین کند تا چه میزان در معرض آسیب‌های شنوایی قرار دارید؛ بنابراین بهتر می‌تواند شما از روش‌های پیشگیری و محافظت از گوش‌هایتان راهنمایی کند.