بزرگداشت روح الامین در قطعه شاعران همدان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز همدان، در این مراسم که با حضور شاعران و جمعی از هنرمندان همدان و با رعایت دستورالعمل های بهداشتی برگزار شد، ضمن گرامیداشت یاد و نام این آموزگار، شاعر و کنشگر ایرانی از تندیس وی رونمایی شد.

سیدکاظم حسینی متخلص به «داور» در سال ۱۳۰۰ هـ. ش در شهر همدان به دنیا آمد. پدرش سیدمحمدعلی حسینی ملقب به «روح الامین» مردی اهل ادب و با ذوق بود که گه گاه شعر می‌سرود و خانه خود را محفل شعر ادیبان آن عصر کرده بود.

حسینی داور در چنین محفلی رشد پیدا کرد و سپس تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در زادگاهش همدان به پایان رسانید و در سال ۱۳۱۹ از دانشسراى مقدماتى همدان فارغ‏التحصیل شد، آنگاه به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و مدتى مدیر دبستان‏هاى بابا طاهر و علویان شهر خود بود. چندى نیز در تهران در دبیرستان مروى و دارالفنون به تدریس اشتغال داشت.

سید کاظم حسینى در جریان مبارزات سیاسى زمان دکتر محمد مصدق به فعالیت‏‌ها‌ی سیاسی پرداخت، نخستین اشعار وى متعلق به سال‏هاى ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۲ بود، در سال‏هاى نوجوانى در منزل پدرش که محل تجمع شاعران و ادباى همدان بود، حضور مى‏یافت و از محضر آن‌ها استفاده مى‏کرد و به این ترتیب با فنون شعر آشنا شد.

دیوان اشعارش متجاوز از سى هزار بیت است که قسمتى از آن در سال ۱۳۲۵ به نام روان الوند چاپ شد و در سال ۱۳۳۷ اثر دیگرى از او به نام روى پل تجریش در همدان طبع و نشر شد.

سیدکاظم حسینى داور فنون شعر و عروض و قافیه را ازشاعر عالی قدر استاد علی محمد آزاد همدانى (دبیر انجمن ادبی تربیت) و مفتون کبریایى آموخت و از اعضاى انجمن ادبى آن شهر به شمار مى‏آمد.

وی در ۲۵ سالگی نخستین مجموعه اشعار خود را به نام «روان الوند» در ۱۸۰ صفحه در قطع رقعی در چاپخانه خورشید همدان به چاپ رساند.

• داور در این دوران قصیده‌ها و مسمط ترکیب بند‌هایی را که از میهن‌پرستی شاعر سرچشمه می‌گرفت، می‌سرود و در سخنرانی‌های مختلف در حضور جمع حضار می‌خواند. در سال ۱۳۲۰ هـ. ش جشنی را در دبستان باباطاهر همدان با بودجه شخصی برگزار کرد.

در سال ۱۳۲۸ دومین مجموعه شعر داور به نام «ملکه حسن روی پل تجریش» به چاپ رسید، این مجموعه بیشتر اشعار عاشقانه شاعر را در بر می‌گیرد.

داور در ۱۶ تیرماه ۱۳۳۰ روزنامه «نامه تاریخ» را به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی خود در ۴ صفحه در تهران چاپ و در همدان منتشر کرد.

در دی ماه ۱۳۶۹ از ایشان توسط هیأت علمی دانشگاه تهران و یونسکو دعوت به عمل آمد تا در کنگره بزرگداشت فردوسی حضور داشته باشد، شاعران و ادیبان مدعو در حضور ۴۰۰ نفر از شخصیت‌های برجسته جهان سخن گفتند و شعر خواندند.

حسینی داور نیز در تالار دانشکده ادبیات دانشگاه تهران این قصیده را قرائت کرد و مورد تشویق حضار قرار گرفت.

• داور در ۲۴ تیرماه ۱۳۷۱ در سن هفتاد و یک سالگی دار فانی را وداع گفت و در باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد.

دو سال بعد مجموعه اشعار وی به همت عباس زندی و خانواده محترمش گردآوری شد و به چاپ رسید.

این مجموعه شامل اشعار، مقاله‌ها و بخشی از کتابی به نام «یادواره داور» شامل خاطره‌ها و سوگندنامه‌هایی است که در رثا و ماده تاریخ داور سروده شده است.