امام موسی كاظم(ع) ؛الگوی شکیبایی

به گزارش خبر گزاری صداوسیما مرکز کرمان امام موسی كاظم(ع) به سبب زهد و عبادت فراوان در میان پیروانش به «العبد الصالح» مشهور شد و به دلیل دارا بودن ویژگی حلم و فرو بردن خشم خود به «كاظم» شهرت یافت. «امین و صابر» از لقب های دیگر این امام بزرگوار و كنیه ایشان «ابوعلی، ابوالحسن، ابوابراهیم، ابواسماعیل و باب الحوائج» است.

این امام همام در سال ۱۲۸قمری، همزمان با انتقال قدرت از امویان به عباسیان متولد شد و در سال ۱۴۸ق پس از شهادت پدرش، امام صادق (ع)، به امامت رسید. دوران ۳۵ساله امامت او با خلافت منصور، هادی، مهدی و هارون عباسی همزمان بود. او چندین بار از سوی مهدی و هارون عباسی زندانی شد و در سال ۱۸۳ق در زندان سندی بن شاهک به شهادت رسید. با شهادت او، امامت به فرزندش علی بن موسی (ع) منتقل شد.

دوره امامت امام کاظم (ع) با اوج قدرت خلافت عباسی همزمان بود و او در برابر حکومت وقت، تقیه می‌کرد و شیعیان را نیز به این کار سفارش می‌کرد.

آرامگاه امام کاظم (ع) و امام جواد (ع)، در منطقه کاظمین در بغداد به حرم کاظمین مشهور و زیارتگاه مسلمانان به‌ویژه شیعیان است. بر پایه روایاتی از امام رضا (ع)، ثواب زیارت قبر امام کاظم (ع)، با زیارت قبر پیامبر اکرم (ص)، حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) برابری می‌کند.

دانلود