حسن نصرالله: حزب الله تاثیر گذارترین حزب لبنان است

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از شبکه تلویزیونی المنار، دبیرکل حزب الله لبنان در پنجمین شب ماه محرم الحرام و مراسم عزاداری امام حسین (ع) در ضاحیه جنوبی بیروت گفت: حزب الله امروز نماد یک مقاومت بسیار بزرگ و دارای تأثیرات محلی و همچنین منطقه‌ای است.

سید حسن نصرالله گفت: مدت‌ها است ما از سر تواضع می‌گوییم حزب الله از بزرگترین احزاب لبنان است. اما در حال حاضر با استناد به همه معیارها، بدون شک حزب الله بزرگترین حزب لبنان است. این یک نکته مثبت است که مسئولیت‌هایی را نیز ایجاد می‌کند. ممکن است یک شخصیت سیاسی، نماینده، فرهنگی، روزنامه نگار، اصحاب رسانه، شیخ یا عالم دینی مستقل هر چه می‌خواهد بگوید و هر که را می‌خواهد مورد حمله، شماتت و اتهام زنی قرار دهد، با هر که می‌خواهد خصومت ورزد و دیگران را به انقلاب، حمل سلاح و بر هم زدن معادلات فرا بخواند. اما وقتی هر یک از ما (به عنوان حزب الله) در این کشور اظهار نظری می‌کند، نتایج و پیامد‌ها و ملزوماتی برای حال، آینده و سرنوشت مردم دارد و از این رو مسئولیت ما در قبال گفتار و رفتارمان، مسئولیت بسیار بزرگ و مهمی است.

دبیر کل حزب الله لبنان همچنین افزود: چند ماه دیگر, ۳۰ سال از مسئولیت من در حزب الله پس از شهادت سید، فرمانده و استادمان سید عباس الموسوی رضوان الله علیه در فوریه سال ۱۹۹۲ می‌گذرد. در این ۳۰ سال، من از سنگینی بار مسئولیت آگاه بوده ام. مسئولیت من، برادرانم و شما با سایرین که به فکر روز قیامت نیستند و به روز حساب امیدی ندارند، متفاوت است. اما ما شبانه روزی در هر جلسه و جایگاه، هنگام بررسی مواضع و ارزیابی اوضاع باید آخرت در ذهن، قلب و عقل مان حاضر باشد,، زیرا روز قیامت در محضر خداوند متعال در قبال تصمیمات مان چه مثبت یا منفی، بزرگ یا کوچک باید پاسخگو باشیم و حساب پس بدهیم.

وی همچنین خاطر نشان کرد: من همیشه به برادران می‌گفتم آرزو می‌کردم به عنوان امام جماعت یک شهر انجام وظیفه کنم و برای آنان نماز جماعت و خطبه بخوانم و برای شان تدریس کنم یا در یک جبهه مبلغ و رزمنده باشم,، ولی بخشی از مسئولیت تصمیم گیری به عهده ام نباشد. زیرا پاسخ دادن به مؤاخذه روز قیامت به عنوان امام یک شهرک، مبلغ و رزمنده در جبهه یا استاد مدرسه بسیار کمتر از سؤالات متوجه من و برادرانم در روز قیامت است. ما با مسئولیت بسیار بزرگ و مهمی مواجه هستیم و همیشه باید این مسئولیت را به عهده بگیریم. همه مردم نیز امروز با وجود شرایط فعلی در این مسئولیت شریک هستند.

دبیر کل حزب الله لبنان همچنین گفت: اگر مقاومت سال ۱۹۸۲ در لبنان نبود، اسرائیل تا به امروز همچنان لبنان را اشغال کرده بود و به استعمار آن ادامه می‌داد، بر تصمیم گیری سیاسی در لبنان سیطره داشت و پسران و دختران جوان لبنان را زندانی می‌کرد و آنان را مانند هزاران اسیر فلسطینی به اسارت می‌گرفت. از این رو اقدامات نسل ۱۹۸۲, ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ فقط سرنوشت آنان را تعیین نکرد، بلکه با سرنوشت همه نسل‌های آینده ارتباط یافت. بر این اساس، ما با حوادث بسیار بزرگ و مهمی رو به رو هستیم.

سید حسن نصرالله خاطر نشان کرد: کشوری مانند لبنان به ویژه به لحاظ فرقه ای، کشور بسیار پیچیده‌ای است. هر چند ممکن است یک، دو یا سه حزب فرا فرقه‌ای در لبنان با امکانات مشخص وجود داشته باشد,، ولی در کل لبنان یک کشور فرقه‌ای و مذهبی با پیچیدگی‌ها و حساسیت‌های بزرگ است. ما کشوری پیچیده و حساس داریم که در منطقه‌ای واقع شده است که اسرائیل در آن حضور داشته و آمریکا بر آن سیطره دارد. در عرصه تحولات لبنان عوامل بین المللی، منطقه ای، محلی، فرقه ای، مذهبی، حزبی، عشایری، خانوادگی و شخصی دخالت دارد. این، اوضاع پیچیده‌ای است و شما باید رویکرد سیاسی یا عمومی صحیحی اتخاذ کنید که بتوانید در روز قیامت در قبال آن پاسخگوی خداوند متعال باشد و این، مسئله آسان و ساده‌ای نیست.

دبیر کل حزب الله لبنان همچنین افزود: امام حسین (ع) به خاطر تحقق اهداف عظیم قیام کرد. پس نباید جایگاه حسین (ع) را به حضور در نبردی کوچک در اینجا و آنجا تقلیل دهیم. از جمله فرافکنی‌های شایع امروزه این است که در سایه سردرگمی، خشم و تأثیر پذیری از حوادث موجود برخی‌ها می‌گویند ما کجا و کربلا و امام حسین (ع) کجا و ما چگونه می‌توانیم با وجود این اوضاع که بنزین، مازوت و اینترنت یافت نمی‌شود، صبر پیشه کنیم. با وجود اهمیت همه این مسائل، جایگاه کربلا را به سطح بنزین، مازوت و مواد غذایی تقلیل می‌دهند. امام حسین (ع) و اهل بیت یاران و زنان و فرزندان حسین (ع) در کربلا محاصره شدند و گرسنگی و تشنگی کشیدند و مورد ارعاب و ترس قرار گرفتند و به خاطر آن اهداف بزرگ، کشته و به اسارت گرفته شدند. از این رو نباید جایگاه کربلا را تقلیل دهیم. طبیعتا (تأمین بنزین، مازوت و مواد غذایی) وظیفه و مسئولیت ما است، ولی نباید این گونه باشد که اگر درباره حسین (ع) , کربلا، زینب و عاشورا سخن گفتیم و به خاطر مازوت شمشیر به دست نگرفتیم، یعنی حسین (ع) را رها کرده ایم.