بررسی ارتباط مصرف زیاد غذای تند و مرگ زودهنگام

 

اگر تا به حال فلفل دلمه‌ای را با دست گرفته‌اید، سپس چشم خود را لمس کرده‌اید، می‌دانید که استفاده از غذا‌های تند می‌تواند آسیب‌زننده باشد. این درد و سوزش می‌تواند با چند بار شستشو از بین برود. در این مطلب به این موضوع پرداخته شده است که آیا خوردن فلفل می‌تواند مانند لمس آن آسیب‌زننده باشد یا خیر؟

 

 

سال ۲۰۱۶، یک سرآشپز ۲۲ ساله انگلیسی به اندونزی سفر و در آن‌جا جرأت کرد تا غذایی به نام «نودل مرگ» را امتحان کند که گفته می‌شود ۴ هزار بار تندتر از سس تاباسکو است.

 

بن سومادیویریا درباره غذا‌های تند، خود را حرفه‌ای می‌دانست، اما رشته‌رنگی آن‌قدر تند بود که سومادیویریا دو دقیقه پس از صرف آن ناشنوا و پس از دقایقی، دچار سرگیجه شد و از حال رفت.

 

مایکل گلدریچ، متخصص گوش و حلق و بینی در بیمارستان دانشگاه رابرت وود جانسون نیوجرسی می‌گوید که گلو و گوش‌ها با لوله‌های استاش به هم متصل می‌شوند که به تساوی فشار در گوش داخلی کمک می‌کند.

 

او افزود: هنگامی که بینی شروع به تولید مقدار زیادی خلط می‌کند، مانند زمانی که چیزی تند را مصرف می‌کنید، لوله‌های استاش، مسدود و باعث از دست رفتن شنوایی می‌شوند، درست مانند زمانی که شما واقعا سرما خورده‌اید.

 

در مورد سومادیویریا، این تأثیر شدیدتر بود.

 

 

بر اساس گزارش روزنامه تلگراف در «داغ‌ترین مسابقه چیلی جهان» در اسکاتلند، سال ۲۰۱۱، بسیاری از ۱۰ شرکت‌کننده نخست پس از خوردن غذای داغ رستوران Kismot به نام قاتل Kismot، با درد روی زمین چرخیدند و دچار غش و استفراغ شدند. همچنین، دو تن از آنها راهی بیمارستان شدند.

 

چرا غذای تند به معده و کل بدن شما آسیب می‌رساند؟ این می‌تواند به واحد‌های اسکوویل و کپسایسین مربوط باشد.

 

واحد‌های اسکوویل، میزان داغ بودن فلفل را اندازه‌گیری می‌کنند که بر اساس آن پوبلانو ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ واحد، سرانو ۶۰۰۰ تا ۲۳۰۰۰ واحد، کاپوت اسکاتلندی ۱۰۰ تا ۳۲۵ هزار واحد و کارولینا ریپر، تندترین فلفل جهان، ۱/۵ میلیون تا ۲/۲ میلیون واحد است و کپسایسین ترکیبی در فلفل است که آن را تند می‌کند. نمره گرمای اسکوویل، میزان کپسایسین موجود در فلفل را اندازه‌گیری می‌کند.

 

هنگامی که این ماده وارد بدن می‌شود، کپسایسین، اعصابی را تحریک می‌کند که به افزایش دما واکنش نشان می‌دهند. آن‌ها همان گیرنده‌های درد هستند که به آسیب‌ها پاسخ می‌دهند، اما در این مورد، مقدار زیاد واکنش کپسایسین، مانند این است که از داخل به بیرون، سوزانده شده‌اید.

 

به گفته متخصصان، کپسایسین دو پیام به مغز می‌فرستد: من یک محرک شدید و گرمازا هستم. این محرک‌ها احساس سوختگی را بیشتر از یک تکه شدن یا بریدگی تعریف می‌کنند؛ بیشتر مردم «سوختگی» غذا‌های تند را نوعی طعم می‌دانند.

 

در حقیقت، این دو تجربه حسی به هم مرتبط، اما بسیار متمایز هستند. آن‌ها به همان شیوه، زبان را تحریک می‌کنند، اما درد ناشی از کپسایسین در همه‌جای بدن وجود دارد. بنابر این، می‌توان اثرات حرارتی را در همه‌جا دید.

 

ما انسان‌ها موجودات عجیب و غریبی هستیم، یک واکنش عصبی را در نظر گرفته‌ایم که به‌طور معمول، خطر را نشان می‌دهد و آن را به چیزی لذت‌بخش تبدیل کرده است.

 

لذت کلمه کلیدی است، زیرا پس از خوردن یک فلفل تند و قبل از این‌که شما را بیمار کند، هورمون اندورفین وجود دارد که درد را مسدود می‌کند و به شما احساس فوق‌العاده‌ای می‌دهد، تا زمانی که آن‌ها از بین بروند و واقعیت، آغاز شود.

 

بنابر این، صرف غذا‌های بسیار تند می‌تواند به شما آسیب برساند، اما آیا می‌تواند شما را بکشد؟ به گفته پل بوسلند، استاد باغبانی در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو و مدیر مؤسسه فلفل شیلی، می‌تواند، اما بدن ما به احتمال زیاد اجازه نمی‌دهد.

 

او می‌گوید: از لحاظ تئوری، مصرف زیاد فلفل‌های تند گرم می‌تواند شما را بکشد. یک تحقیق در سال ۱۹۸۰ محاسبه کرد که سه پوند فلفل قرمز شدید به شکل پودر، چیزی شبیه به بوت جولوکیا (معروف به فلفل شبح) که به‌طور یک‌جا خورده شود، می‌تواند یک فرد ۱۵۰ کیلویی را بکشد. با این حال، بدن فرد زودتر واکنش نشان می‌دهد و اجازه نمی‌دهد این حادثه رخ دهد.

 

ممکن است ده‌ها ساعت ناراحتی و درد پیش رو داشته باشید و احتمالا سوزش سر دل آن‌قدر شدید است که علائم سکته قلبی را تقلید می‌کند.

 

خبر‌های خوب دیگر نیز وجود دارند: استفاده از فلفل در وعده‌های غذایی در سطح منطقی‌تر، دارای مزایای سلامتی است. از جمله اثر آنتی‌اکسیدانی، ضد التهابی و ضد سرطانی؛ همچنین می‌تواند سوخت و ساز (متابولیسم) را افزایش دهد که دوستداران غذا‌های تند، این خبر را خوشایند می‌دانند.