کهیر چیست؟

به گزارش گروه وبگردی خبرگزاری صدا و سیما، وقتی خون از مویرگ‌های زیر سطح پوست خارج می‎شود، قسمتی از سطحی‌ترین لایه پوست بر اثر زیاد شدن گردش خون قرمز و ملتهب می‎شود. نمود بیرونی این حالت، کهیر است. در واقع کهیر به خودی خود بیماری نیست بلکه نشانه‌ای از یک اتفاق غیرطبیعی در بدن است.

 

 

کهیر‌های حاد بعد از تمام شدن دوره‌شان یا از بین رفتن عامل حساسیت زا از بین می‎روند، ولی کهیر‌های مزمن روی پوست باقی می‌مانند.

کهیر در کودکان و دوران بارداری هم دیده می‌شود. بهتر است بدانید که کهیر به دلیل وجود یک آلرژن در بدن و تجمع هیستامین در زیر پوست ایجاد می‌شود و در زنان نیز رایج‌تر است.

 

بهترین درمان کهیر شناسایی عامل ایجادکننده آن و اجتناب از تماس با این عوامل است.

 

آنتی‌هیستامین‌هایی از جمله ستیریزین و فکسوفنادین اولین دارو‌هایی هستند که برای درمان کهیر حاد تجویز می‌شوند.

برای درمان کهیر مزمن حتماً باید از آنتی‌بیوتیک‌ها، پماد موضعی کالامین و همچنین آمپول امالیزوماب یا اپی‌نفرین (آدرنالین) استفاده شود. 

 

شایع‌ترین نوع کهیر، کهیر حاد است که علائم آن کمتر از ۶ هفته طول می‌کشد و معمولاً بر روی صورت و گردن، انگشتان دست، انگشتان پا و ناحیه تناسلی مردان تاثیر می‌گذارد، اما کهیر حاد، در هر قسمتی از بدن می‌تواند ایجاد شود.

 

کهیر مزمن بیش از ۶ هفته طول می‌کشد. تقریباً از هر ۱۰۰۰ نفر، یک نفر به کهیر مزمن مبتلا می‌شوند. علت دقیق کهیر مزمن ناشناخته است، اما ممکن است مربوط با سیستم ایمنی باشد. ویروس‌ها هم می‌توانند موجب ایجاد کهیر شوند. در برخی موارد ممکن است به دلیل بیماری‌های خودایمنی مانند مشکلات تیروئید و لوپوس، کهیر مزمن ایجاد شود. توجه داشته باشید که آنژیوادما شبیه به کهیر است، اما تفاوت آن با کهیر در این است که لایه‌های عمقی پوست را درگیر می‌کند.

 

برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها و دارو‌های ضدالتهابی غیر استروئیدی مانند آسپرین و مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین که در درمان فشار خون بالا توصیه می‌شود.

 

آجیل، صدف، مواد غذایی دارای مواد افزودنی و نگهدارنده، تخم‌مرغ، توت‌فرنگی و محصولات حاوی گندم

 

آنفلوانزا، سرماخوردگی، منونوکلئوز عفونی و هپاتیت‌ب، عفونت‌های باکتریایی از جمله عفونت‌های دستگاه ادراری و گلودرد ناشی از باکتری استرپتوکوک

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

استرس ممکن است علت کهیر و یا عامل بدتر کننده علائم باشد. در بعضی از تحقیقات چگونگی تاثیر استرس مزمن بر تنظیم واسطه‌های شیمیایی بدن و ایجاد بیماری‌های التهابی مورد بررسی قرار گرفته است. به عبارت دیگر، هنگامی که فردی تحت تاثیر استرس قرار می‌گیرد، شدت واکنش‌های التهابی در او افزایش می‌یابد، به این ترتیب کهیر می‌تواند با استرس مرتبط باشد.

 

 

برخی از محرک‌ها موجب کهیر نمی‌شوند، اما می‌توانند علائم کهیر را تشدید کنند، بنابراین بیماران باید آن‌ها را شناسایی کنند و از مواجهه با آن اجتناب کنند. این محرک‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

روغن اسطوخودوس به طور کلی موجب تسکین التهاب، خواب آرام و عمیق و کاهش اضطراب در فرد بیمار می‌شود. همچنین برای بهبودی آلرژی‌های پوستی و سایر التهابات پوست مفید است. روغن اسطوخودوس را می‌توان به طور مستقیم بر روی پوست استفاده کرد.

وقتی آدم‌ها به کهیر دچار می‌شوند، پوست‌شان خشک‌تر می‌شود.

 

بنابراین، بهترین درمان خانگی برای این وضعیت، روغن زیتون است. به علاوه، خواص ضدالتهابی و آنتی‌هیستامینی موجود در روغن هسته‌ی انگور نیز می‌تواند حساسیت‌های شایعی که موجب ایجاد اختلالات پوستی نظیر کهیر می‌شوند را از همان ابتدا درمان کند.