از بیمار کرونایی حمایت روانی کنیم

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای استان سمنان ، روانشناسان معتقدند بیمار کرونایی علاوه بر نیاز به درمان های فیزیکی برای بهبودی به حمایت های های روانی نیز نیازمند است تا روند بهبودش تسریع شود چرا که عوارض ناشی از این بیماری در حال حاضر هنوز ناشناخته است، اما برخی بهبودیافتگان کرونا شماری از اختلالات عصبی را پس از گذار از کرونا تجربه می‌کنند.

نتایج برخی از مطالعات جدید پزشکی نشان می‌دهد، از هر سه بیمار مبتلا به کرونا یک نفر ۵ تا ۶ ماه پس از بهبودی به یک اختلال عصبی یا روحی مبتلا می‌شود.
اختلالات خلقی واضطراب به گفته محققین از شایع‌ترین اختلالات روحی مبتلایان کووید-۱۹ است.
خلق وخوی افسرده، اختلال افسردگی و حملات پانیک (هراس) از اختلالات اصلی بهبودیافتگان کرونا به شمار می‌رود که گاه در دوران بیماری، طی ۱۴ روز قرنطینه نیز بروز نمی‌یابد.

اختلال وحشت‌زدگی

«پانیک» یا اختلال وحشت زدگی نوعی وضعیت روانی از گروه اختلالات اضطرابی است که با هجوم ناگهانیِ وحشت به بیمار و ترس شخص از وقوع مجدد مشخص می‌شود و با علایمی همچون تپش قلب، عرق‌کردن، احساس تنگی نفس و فشردگی در قفسهٔ سینه، احساس ازدست‌دادن تعادل یا گیجی همراه است.
این علائم عمدتا ۳ تا ۴ روز پس از درمان ظاهر شده و برای برخی بیماران روحی و روانی نظیر افسردگی نیز با گذار از این دوران تشدید می‌شود.

اختلالات عصبی پس از کرونا

کرونا می‌تواند در سیستم اعصاب مرکزی نیز اختلال ایجاد کند و مشکلاتی نظیر گیجی، خستگی و سردرد... را به وجود آورد.

کرونا در افرادی که سابقه‌ اختلالات عصبی و تجاربی از دوران افسردگی  را داشته امد هم ممکن است پس از بهبودی از کرونا سبب بازگشت مجدد بیماری و تشدید علائم شود.
بهبود وضعیت این بیماران مستلزم بهره‌گیری از روانشناسان و مشاوران و در صورت ضرورت، دارودرمانی در مراحل اولیه جهت کنترل هراس واضطراب و اختلالات عصبی است.

حمایت های روانی پس از کرونا

بیماری کووید۱۹ به دلیل «وحشت از مرگ» و ترس از بین رفتن با اضطراب همراه بوده و این مساله نیز یکی از مهمترین علل بروز تبعات روانی کرونا است.
حمایت‌های روانی و اجتماعی خانواده، اما در این زمینه بطور قطع اثرگذار است. بیماران مبتلا به کرونا علاوه بر علائم بالینی دوران نقاهت، از قرنطینه و تنها بودن رنج می‌برند، بنابراین برقراری ارتباطات اجتماعی از طریق فضا‌های مجازی و حمایت‌های عاطفی نزدیکان ، دور نگه داشتن آنها از اخبار کرونایی و اجازه دادن به آنها درباره اینکه از ترس هایشان بگویند بدون شک در تقویت روحیه این بیماران و کاهش تبعات روانی این بیماری نقشی اساسی خواهد داشت.