عطر ریحان و رمز و راز آن!

 

ریحان، بیشتر به آشپزی ایتالیایی ارتباط دارد، اما خاستگاه اصلی آن، مناطق گرمسیری مانند آفریقا و آسیا است و تازه در قرن شانزدهم وارد مناطقی از اروپا از جمله انگلیس شد.

 

ریحان به‌عنوان یک گیاه حساس در آب‌ و هوای گرمسیری، نمی‌تواند زمستان‌های سرد در خارج از خانه تحمل کند، اما خوشبختانه هر زمان دیگر از سال می‌تواند پشت پنجره، رشد کند.

 

 

ریحانی که بیشتر ما پرورش می‌دهیم، ریحان شیرین است. Ocimum basilicum با برگ‌های سبز روشن و نرم؛ اما انواع بیشتری از ریحان، جهت بررسی و کاوش، وجود دارند.

 

در بین گونه‌های ریحان شیرین، ما چند رقم معطرتر مانند دارچین، شیرین‌بیان و لیمویی را داریم که همه آن‌ها طعم ترکیبی از ریحان و چیز دیگری دارند.

 

ریحان بنفش نیز پرطرفدار است. انواع ریحان با برگ‌هایی به رنگ بنفش، مانند شیراز یا آفریقایی نیز وجود دارند که جلوه زیبایی به هرگونه سالاد سبزی، خواهند داد.

 

ریحان تایلندی یا هورافا یکی از زیرشاخه‌های ریحان شیرین است که گل‌های زیبای بنفش تیره دارد و طعم رازیانه به برگ‌ها می‌دهد.

 

 

بر خلاف انتظار، پرورش ریحان در خانه، بسیار آسان است. کافی است چند بذر آن را در کمپوست بکارید و آن‌ها را تا زمان جوانه‌زدن، روی طاقچه پشت پنجره نگهداری کنید.

 

اگر جایی‌که زندگی می‌کنید، گیاهان را می‌توان در تابستان به بیرون منتقل کرد، این کار را انجام دهید. آفتاب تابستانی، ممکن است برگ‌های ترد و تازه را کمی سفت کند، اما در عوض، طعم قوی‌تری به گیاه می‌بخشد. اگر ریحان در حال رشد را داخل خانه نگهداری کنید نیز طعم ملایم‌تر خواهد داشت و برگ‌های آن نرم‌تر خواهند بود.

 

 

 

 

به‌جای کاشت بذر ریحان، می‌توانید گلدان‌های آماده ریحان در فروشگاه‌ها را خریداری کنید.

 

همچنین، ترفند جالب دیگر این است که یک ساقه ریحان را بریده و در آب قرار دهید؛ پس از ریشه زدن، آن را در کمپوست بکارید. به همین راحتی، صاحب بوته ریحان خودتان خواهید شد.