سازمان ملل:‌ نجات افغانستان، نجات منطقه از بی ثباتی است

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما به نقل از شبکه تلویزیونی‌ ای پی تی ان، کمیسر عالی پناهجویان سازمان ملل متحد گفت بر اساس تصمیم دبیر کل سازمان ملل، با دولت موقت طالبان در افغانستان در خصوص مسائل بشردوستانه در تماس هستیم. وی افزود: همانطور که می‌دانید سازمان ملل متحد طبق تصمیم آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل، مشغول تماس با دولت موقت طالبان در افغانستان است و این تماس به طور ویژه درباره مسائل بشردوستانه است. مارتین گریفیتس مقام ارشد سازمان ملل نیز به افغانستان سفر کرده بود. سفر سه روز من به افغانستان شامل دو روز حضور در کابل و یک سفر میدانی به مزار شریف بود، و با تعدادی از وزرای موقت طالبان از جمله وزیر آموزش، وزیر توسعه روستایی، وزیر امور خارجه و وزیر پناهجویان و همچنین با فرماندار بلخ - در مزار شریف - دیدار کردم. دیدار‌هایی سازنده و صمیمانه بود و تمرکز ما بر روی مسائل بشردوستانه بود. من هم مثل مارتین گریفیتس و همکاران محلی ام در کابل، تضمین‌هایی درباره امنیت عملیات‌های بشردوستانه دریافت کردم.

فلیپو گراندی که برای بررسی اوضاع افغانستان به این کشور سفر کرده، پس از ورود به پاکستان در نشست خبری خود در اسلام آباد درباره اوضاع افغانستان گفت: این سفر چهارمین سفر من در مقام کمیسر عالی پناهجویان سازمان ملل به پاکستان است. کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل در پاکستان سابقه‌ای طولانی به مدت ۴۰ سال دارد. این سفر من همزمان با تحولات اخیر در افغانستان است که البته این همزمانی به صورت تصادفی نیست. از آنجا که حضور کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل در پاکستان به علت حضور پناهجویان افغان است، پس بسیار مهم است که در پی سفر به افغانستان به پاکستان بیایم و درباره یافته‌های خودم به دولت (پاکستان) گزارش کنم و با آن‌ها درباره مسیر پیش رو مشورت کنم.

 کمیسر عالی پناهجویان سازمان ملل متحد ادامه داد: طالبان ابراز تمایل کرد که کمک‌های بشردوستانه در اسرع وقت برای کشور افغانستان توزیع شود، چون همانطور که خودمان مشاهده کردیم شرایط بسیار دشوار است. وضعیت افغانستان چیز جدیدی نیست. قبل از ۱۵ اوت هم وضعیت بشردوستانه بسیار بد بود، چون پس ازسال‌ها ناامنی و درگیری، وضعیت بشردوستانه بد شده بود. اکنون با توجه به تحولات جدید، وضعیت وخیم‌تر شده است. همه چیز از جمله مواد غذایی، دارو لازم و پناهگاه امن برای مردم لازم است. آوارگی سه میلیون و ۵۰۰ هزار نفر بر اثر درگیری‌ها که ۵۰۰ هزار نفر از این افراد به تازگی آواره شدند.مسئله ای است که باید در اسرع وقت این موضوع را با توجه به تضمین‌های طالبان، حل و فصل کرد.

فروپاشی درونی افغانستان باعث بحرانی خواهد شد که بزرگتر از بحران انسانی است

فلیپو گراندی افزود: با بهبود وضعیت امنیتی و خاتمه یافتن درگیری تا ۱۵ اوت، یعنی دستکم درگیری بزرگی که بین دولت قبلی افغانستان و طالبان وجود داشت، وضعیت اکنون امن‌تر شده است. انتظار دارم که بتوانیم دسترسی بیشتر و کمک‌های بیشتری به مردم برسانیم. ما بحث‌های بیشتری در سازمان ملل متحد داشته ایم. ما هرگز کشور (افغانستان) را ترک نکردیم هر چند گزارش‌هایی منتشر شده بود مبنی بر اینکه سازمان ملل افغانستان را ترک کرده است! ما در اواسط اوت حضور خود را به علت خطرناک بودن اوضاع کاهش دادیم و اکنون حضور خود را به صورت پیشرونده افزایش می‌دهیم. کارکنان ملی در افغانستان قادرند در بسیاری از بخش‌های کشور کار کنند.

وی تصریح کرد: اگر ما به اندازه کافی تحت حمایت قرار بگیریم و منابع ما تامین شود، انتظار داریم کمک بشردوستانه ما افزایش یابد که این مسئله بسیار فوریت دارد. شما می‌دانید که حتی مشکلات بزرگتری هم وجود دارد. برای مثال مشکل پرداخت حقوق کارکنان دولت وجود دارد. طالبان چطور کشور را اداره خواهد کرد؟ این‌ها نکاتی است که آن‌ها با ما همه ما مطرح کرده اند. کمک بشردوستانه مشمول هیچ گونه ملاحظات سیاسی نیست و نباید باشد. ارائه کمک‌ها به شکل‌های مختلف شامل توسعه، پرداخت حقوق و کارکرد دولت، پیچیده‌تر است. هم اکنون این فعالیت‌ها متوقف مانده است. بسیار اهمیت دارد که جامعه بین المللی مسیر و راه‌های لازم را بیابد و درباره کارکرد افغانستان اطمینان بدهد، چون فروپاشی درونی افغانستان و معطل ماندن ارائه خدمات عمومی در این کشور مثل بخش سلامت یا آموزش، باعث بحرانی خواهد شد که بزرگتر از بحران انسانی است. اگر دولت افغانستان دچار فروپاشی شود شاهد مهاجرت شمار زیادی از افراد خواهیم بود که به فکر پناه گرفتن در سایر کشور‌ها خواهند افتاد. بسیار اهمیت دارد که تلاش کنیم و نگذاریم این اتفاق رخ دهد.

کمیسر عالی پناهجویان سازمان ملل متحد افزود: البته نگرانی‌های امنیتی هم مطرح است. ما نگران برخی از تهدیدات تروریستی هستیم. شما شاهد اتفاقی بودید که در فرودگاه کابل و توسط برخی گروه‌های تروریستی رخ داد. امیدواریم دولت جدید متحد باشد و دچار اختلاف نباشد. گزارش‌های رسانه‌ای درباره اختلاف در دولت افغانستان وجود داشته است. اگر بین سران مختلف افغان درگیری صورت گیرد بار دیگر به همان وضعیت معمول افغانستان باز خواهیم گشت که خودش عاملی برای بی ثباتی خواهد شد.

فلیپو گراندی: افغانستان را از فاجعه نجات دهیم، منطقه را از بی ثباتی نجات داده ایم
فلیپو گراندی گفت: در جامعه بین المللی نگرانی‌هایی درباره برخورد دولت طالبان با حقوق مردم به خصوص اجازه به زنان برای کار و حضور دختران در مدارس و نحوه رفتار آن‌ها با اقلیت‌های شیعه و قوم هزاره مطرح است. اگر به یاد داشته باشید در زمان دولت قبلی طالبان، این مسائل واقعا مشکل ساز بودند. این مسائل را در دیدار‌های خود با مقامات مختلف طالبان مطرح کردم. می‌دانم که آینده بسیار نامشخص است، ولی بسیار اهمیت دارد که ما در سازمان ملل و جامعه بین المللی همچنان با طالبان در تماس باشیم، افغانستان را از فاجعه نجات دهیم و منطقه را از بی ثباتی نجات دهیم. وی در خصوص به رسمیت شناختن طالبان گفت: من نماینده یک آژانس بشردوستانه هستم. تماس و بحث و گفتگو به معنی به رسمیت شناختن نیست. من نمی‌توانم هیچ دولتی را به رسمیت بشناسم. این دولت‌ها هستند که یکدیگر را به رسمیت می‌شناسد. گفتگو‌های من صرفا زمینه‌های بشردوستانه دارند.

وی درباره سفر خود به پاکستان گفت: من با رئیس جمهور، وزیر کشور و رئیس ستاد ارتش پاکستان و با وزیر سرحدات پاکستان دیدار کردم و از پاکستان به علت تسهیل فعالیت‌های بشردوستانه در افغانستان تشکر می‌کنم. همانطور که می‌دانید اکثر تدارکات، چه کمک‌ها از طرف پاکستان باشد یا کمک‌های بین المللی باشد از طریق  پاکستان به افغانستان منتقل می‌شود. پاکستان نقش بسیار مهمی در حمایت از فعالیت‌های بشردوستانه در داخل افغانستان دارد. در موضوع پناهجویان باید تاکید کنم که ما شاید اطلاعات دقیق نداشته باشیم، اما مشاهدات ما نشان می‌دهد که افرادی به پاکستان آمده اند. بخش زیادی از مشاهدات ما در گذرگاه‌های مرزی نشان می‌دهد که جریان تردد عادی افغان‌ها در مرز صورت می‌گیرد، اما در بین این افراد شاید کسانی باشند که نیاز‌های خاصی داشته باشند. من به مقامات پاکستان تاکید کردم که در بازگرداندن افرادی که مدارک ندارند شاید در بازگشت به افغانستان دچار مخاطراتی شوند و شاید از اقلیت‌ها باشند. من موضع پاکستان را درک می‌کنم که می‌گوید ما در طی ۴۰ سال به اندازه کافی پناهجو داشته یم.