زوریک مرادیان نخستین شهید مسیحی دفاع مقدس

 

دوران هشت ساله جنگ تحمیلی و دفاع مقدس، عرصه‌ای بود که همه اقشار مختلف مردم از جمله جوانان در آن حضور پیدا کردند و با نمایش توانمندی‌های خود، دشمن بعثی را در بیشتر موارد با شکست روبرو کردند.

 

اگر در این دوران، نیرو‌های مردمی و جوانان با نیرو‌های مسلح کشورمان متحد نمی‌شدند و همچون ید واحده در برابر دشمن ایستادگی نمی‌کردند، امروز شاید در وضعیت دیگری بودیم.

 

وقتی به دوران دفاع مقدس باز می‌گردیم، صحنه‌های جالبی را می‌بینیم که شاید در کمتر نقطه‌ای از این کره خاکی نظیر آن را دیده باشیم؛ صحنه‌هایی که جز عشق به میهن در آن دیده نمی‌شود و همه اقشار جامعه در آن حضور دارند. صحنه‌هایی که هر کدام از آن‌ها روایتی ماندگار از حماسه‌آفرینی مردمان این سرزمین است.

 

روایت امروز، روایتی است از نخستین شهید مسیحی در دوران دفاع مقدس؛ شهیدی که فقط یکی از صد‌ها شهید اقلیت‌های دینی دوران جنگ تحمیلی محسوب می‌شود. شهیدی به نام «زوریک مرادیان».

 

 

 

 

شهید زوریک مرادیان، هفتم تیر ۱۳۳۹ در محله حشمتیه تهران در خانواده‌ای نسبتا پرجمعیت چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در مدرسه ساهاکیان گذراند و دوره متوسطه را در دبیرستان کوشش مریم طی کرد. پدرش راننده کامیون بود و مادرش نیز خانه‌دار. زوریک، ۴ خواهر به نام‌های دیانا، افیک، ژانت و روبینا داشت.

 

 

 

 

شهید زوریک، برای انجام وظیفه نسبت به میهن خود، به خدمت سربازی رفت تا از کشورش که در مقابل هجوم رژیم بعث عراق قرار گرفته بود، دفاع کند. پس از گذراندن ۳ ماه دوره آموزش نظامی در شاهرود، به منطقه جنگی پیرانشهر اعزام شد و به‌خاطر شجاعت او به‌عنوان یک رزمنده مسیحی، در میان همرزمان خود به محبوبیت بسیار رسید.

 

 

 

 

۲۲ مهر، روزی است که هیچ‌گاه از یاد دوستان و خانواده شهید زوریک نخواهد رفت. در این روز جنگنده‌های میگ و میراژ بعثی با وحشی‌گری کامل، محل استقرار شهید زوریک و همرزمانش را بمباران کردند. او که در سنگر خود مشغول آماده‌سازی خمپاره برای شلیک به بعثی‌ها بود، به ناگاه در اثر انفجار یکی از این بمب‌ها به شهادت رسید.

 

پیکر شهید زوریک مرادیان با حضور مردم در جایگاه ویژه شهیدان آرامگاه ارامنه تهران به خاک سپرده شد.

 

نکته جالب، نامه شهید مرادیان است که پس از شهادت او به دست پدر و مادرش رسیده که در آن نامه از اوضاع و احوال خود در پادگان نوشته و از والدین خود خواسته بود که مانند شهروندانی وظیفه‌شناس و آگاه از خطرات و تهدیدات دشمن ضد میهن، همواره وضعیت جنگی حاکم بر کشور، به‌خصوص مقررات خاموشی شبانه را رعایت کنند و به هواپیما‌های بمب‌افکن دشمن، فرصت جهت‌یابی ندهند.

 

پدر شهید زوریک مرادیان به یاد فرزند خود، به فعالیت‌های گسترده‌ ساخت و ساز و سر و سامان دادن به جایگاه ویژه شهیدان آرامگاه «نور بوراستان» تهران پرداخت.

 

 

 

 

رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز هر سال و در شب میلاد حضرت عیسی مسیح علیه‌السلام، به دیدار خانواده‌ شهدای اقلیت‌های دینی، از جمله خانواده شهید زوریک مرادیان، رفته‌اند.

 

 

 

 

جوانان کشورمان برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی ایران با به تن کردن لباس مقدس سربازی به این صورت دین خود را نسبت به کشور ادا کردند. تعداد بسیاری نیز داوطلبانه در کلیه عرصه‌های جنگ از خط مقدم تا پشتیبانی و تدارکات حضور یافتند. تنها در یک مورد، ۴۰۰ ایرانی ارمنی و آشوری که قبلاً خدمت وظیفه خود را انجام داده بودند، به‌طور داوطلبانه به جبهه‌ها اعزام شدند.

 

جوانان مسیحی، کلیمی و زرتشتی با نشان‌ دادن لیاقت و شایستگی خود در خط مقدم جبهه با شرکت در عملیات‌ مختلف، رشادت‌های بی‌نظیری از خود نشان دادند. اقلیت‌های مسیحی ارمنی و آشوری، کلیمی و زرتشتی ایران در طول ۸ سال دفاع مقدس، صد‌ها شهید، جاویدالاثر، جانباز و آزاده، تقدیم کرده‌اند؛ به راستی که اقلیت‌های دینی، حواریون انقلاب اسلامی ایران بوده، هستند و خواهند بود.

 

 

 

 

شهید زوریک مرادیان و بسیاری از رزمندگان اقلیت‌ دینی که در دفاع مقدس از کشور خود دفاع کردند، بار دیگر به جهانیان نشان دادند هنگامی‌که حرف از ایران و دفاع از خاک می‌شود، از هیچ چیز فروگذار نمی‌کنند و جان شیرین خود را برای دفاع و حفظ حتی ذره‌ای از خاک وطن خویش، فدا می‌کنند.