سپیدار پرثمر

آوازه سپیدار کاریِ روستای قوشخانه فاروج همه جا پیچیده است؛ مردم این روستا سالهاست میوه درخت سپیدار را می‌خورند...

به گزارش خبرگزاری صداوسیمامرکزخراسان شمالی؛درخراسان شمالی بین مزارع که همان مرز یا سامان دو همسایه تلقی می‌شود، درخت می‌کارند در برخی مناطق درختان گردو و در بسیاری از مناطق درختان سپیدار می‌کارند.

دراین میان آوازه سپیدارکاری روستای قوشخانه فاروج همه جاپیچیده است، مردم این روستا سالهاست میوه درخت سپیدار را می‌خورند، یکی از اهالی این روستا در حالی که چفیه به سر بسته می‌گوید همه فکر می‌کنند سپیدار بی ثمر است، اما خیلی هم پر ثمر است.

کشت آسان، مطمئن، پرسود

از کشاورز قدیمی روستا پرسیدم چرا به سمت کاشت سپیدار رفتی او با تکیه به درختی چندین ساله می‌گفت سرسبزی زیاد، سایه خوب، کاشت آسان و اینکه نیاز به هیچ سمی نیست، باعث شده سپیدار بکاریم و چه چیز بهتر از سپیدار و ما از درآمد سپیدار راضی هستیم، تاکنون چنین واژگانی را در ادبیات ما درباره سپیدار نشنیده بودیم، دیگر نباید سپیدار را نماد بی ثمری دانست.

سپیدار بانک روستاییان

حیدر می‌گفت ما در جوانی درخت می‌کاریم درست مثل کسی که در بانک پس انداز می‌کند و بعد از ۱۲ سال درخت را می‌بریم برای فروش و با در آمد آن هزینه‌های زندگی مان را، از شادی گرفته تا غم می‌پردازیم.

با این صحبت‌های حیدر به هر درخت سپیدار که نگاه می‌کردم یک احساس به من منتقل می‌شد. حدس می‌زدم درخت کنار خانه باغ که شاخه برگی پر داشت مثلا برای عروسی و جهیزیه است.

درختی دیگر که سر به فلک کشیده، برای تولد بچه و شاید درخت کنار جوی برای هزینه تحصیل و مدرسه و دانشگاه باشد. خلاصه ده‌ها احساس به من دست داد.

بی شک هر درختی که اینجا کاشته شده، زخمی را از مردم روستای قوشخانه دوا می‌کند. البته زراعت چوب در این روستا موجب حضور گردشگران هم شده بود که خود یک پا فرصت اقتصادی است.

تعامل روستای با درخت و روستای بی درخت

در کنار روستای قوشخانه که پر از درخت است، روستای خرق قرار دارد که در آنجا درخت چندانی نمی‌روید و به قول مردم روستای خرق ما بدون درخت هستیم، ولی نان چوب را می خوریم.

در روستای خرق ۳۰ کارگاه چوب بری فعال است و حیاط هر خانه یک کارگاه است.

چوب بری‌های روستای خرق باعث شده درختکاری در روستا‌های اطراف از جمله قوشخانه با اعتماد و اطمینان ادامه یابد.

بهرام زاده که در جوانی به استادی چوب‌بری رسیده است می‌گوید اینجا انواع محصولات چوبی، الوار و چهارچوب درب تولید می‌کند.

او می‌گوید بعد از ۸ سال حالا خود کارگاه جدید زده و به عنوان یک استاد، کار می‌کند.

وقتی از یکی از کارگران پرسیدم قبلاً چه کاری می‌کردی، گفت: داخل شهر مشغول کارگری بودم و حالا اینجا درب خانه کار می‌کنم. سپسدار پرسیدم قصد رفتن به شهر و زندگی شهری را نداری که با صدای بلند، تند و لحن انتقادی گفت: شهر بروم چه کار؟ اینجا الحمدلله کارم خوب است.

بی‌نیازی زنبورداران از کندو

از کوچه پس کوچه‌های خرق که میگذری زنانی را می‌بینی که مشغول ساخت جعبه‌های مکعبی شکل بودند. صدای همزمان چکش، میخ و چوب باعث می‌شد که احساس کنید در دل یک شهرک صنعتی هستی البته بدون احساس ناخوشایند صنعتی شدن.

وقتی پای صحبت با آن‌ها نشستم از لذت کار با چوب می‌گفتند و اینکه کندوی زنبور عسل تولید می‌کنند.

جعفری از مسئولان کارگاه می‌گفت: ما زنبورداران خراسان شمالی را از کندوی زنبور عسل بی‌نیاز کردیم، دیگر نیاز نیست زنبورداری کندویی را از دیگر نقاط کشور با هزینه گران تامین کند.

موانع زراعت چوب در قطب چوب بُری

با بسیاری از کارگاه‌های چوب که صحبت کردم اغلب از کارشان راضی بودند، اما خواستار ترمیم جاده بودند و به ویژه متقاضی برق سه فاز در این روستا بودند آقای جعفری یکی از این تولیدکنندگان محصولات چوبی می‌گفت در صورتی که برق سه فاز به خرق بیاید وتقویت شود ۲۵ جوان ماهر می‌توانند کارگاه جدید برای خود بزنند.

پیگیری برق سه فاز

برای پیگیری برق سه فاز با مدیر شرکت برق شهرستان فاروج تماس گرفتم تا شاید کمکی به رونق زراعت جوب شود علی پیک فلک گفت: در نهایت بین یک هفته تا ۱۰ روز این مشکل را حل خواهیم کرد و واگذاری برق سه فاز را انجام خواهیم داد.

حمایتی کوچک از زراعت چوب

زراعت چوب، تماما سود است تا زمانی که این درختان سرسبز هستند ده‌ها فایده دارند و زمانی که برداشت می‌شوند به اندازه میزان فراوری ما عایدات دارند، اما حمایت از زراعت چوب به اندازه فواید آن نیست.

عسگری مدیر زراعت چوب خراسان شمالی می‌گوید: سهمیه تسهیلاتی استان برای کاشت ۴۱۰ هکتار است و برای هر هکتار ۱۰ میلیون تومان وام با تنفس ۱۰ ساله می‌دهد وقتی این مسئول از این تسهیلات و آمار می‌گفت؛ گفتم چرا برای زراعت چوب محدودیت سپسدار باشد و یا اینکه ۱۰ میلیون تومان برای زمینی که می‌خواهد ۱۲ سال زیر کشت یک محصول باشد آیا می‌تواند کفاف زندگی کشاورز را بدهد به زارعت چوب باید خیلی بیشتر از این‌ها بها داد. زراعت چوب پرسود است، اما برای تشویق مردم باید برای دوره انتظار ۱۲ سال حمایتی جانانه کرد.