شهرستانی که بیمارستان ندارد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز قم؛ جعفریه شهری در ۴۵ کیلومتری شهر قم ، یکی از بزرگترین شهرک های دام کشور را در خود جای داده است، ده هزار سکنه دارد که به دامپروری و کشاورزی مشغول اند،  تا وقتی شهر  بود، یک بیمارستان داشت که صبح تا شب به بیماران خدمت رسانی می کرد اما تا شهرستان شد به جای افزایش امکانات،  درب بیمارستانش هم بسته شد .

درب بسته بیمارستان کریمه به روی بیماران

درست در گوشه شهر تازه شهرستان شده جعفریه،  کافیست چند دقیقه ای در مقابل درب بیمارستان کریمه بایستیم تا نظاره گر بیمارانی باشیم که به هوای درمان از روستاهای دور و نزدیک می آیند  و  ناامید برمی گردند ....

به سراغ یکی از آنها می روم، پیرمرد هفتاد ساله ای که از روستای باقرآباد آمده است، می گوید  فکر می کردم بیمارستان باز شده، سرفه های خشک می کرد و صورتش خیس عرق بود،  پرسیدم حالا چه کار می کنید کجا می روید؟ چهره اش در هم رفت و گفت: کجا بروم؟ تا قم ۴۵ دقیقه راه است، ماشین ندارم مجبورم دربست بگیرم تا یکی از بیمارستان های قم بروم خدارا خوش می آید بیمارستان با تجهیزات کامل  درش به روی ما بسته باشد.

کمی آن طرف تر توجهم به مردی میانسال جلب شد، روی گردنش نشان بخیه بود، به سمتش رفتم به سختی حرف می زد  می گفت: هفته پیش تهران عمل داشتم،  چشمامو ببین تا صبح فشارم بالا بود و اینطور کاسه خون شده،هیچ مرکز درمانی در این شهر شب ها باز نیست  که یک  قرص بدهد یا فشار خون بگیرد،... چشمانش حسابی پرخون بود ...

به سراغ نگهبان بیمارستان  می روم ماه هاست از درب بسته حفاظت می کند،  پشت درب به زنجیر کشیده نشسته  و می گوید:  دلیل بسته بودن بیمارستان را از علوم پزشکی بپرسید،  من اطلاع ندارم هر کس می آید راه تنها درمانگاه این شهرستان را نشانش  می دهم .

نارضایتی از درمانگاه

راهی درمانگاه می شوم  همان ورودی درمانگاه صدای داد و فریاد یک زن را می شنوم، دست دختر ۸ ساله اش را می کشید و با ناراحتی از درمانگاه خارج می شد، به سراغش رفتم، دندان دخترش را نشان داد و گفت: بدون بی حسی دندان دخترم را کشیده اند و آخر سر یادشان افتاده بی حسش کنند،  دندان خودم هم سه ساعته بی حسی زدند و آخر سر می گویند امکانات نداریم برو قم؛ خراب بشه این درمانگاه که یک آمپول هم ندارند.

اهالی شهر از امکانات درمانگاه رضایت نداشتند، این را در مصاحبه با چند تن دیگر از شهروندان متوجه شدم.

گویا فقط از ساعت ۸ صبح تا ۱۴ و دو ساعت هم بعد ازظهر، درمانگاه به روی بیماران باز است. زنی جوان را دیدم گویا باردار بود سری تکان داد و گفت: آزمایشگاهش هم به درد نمی خورد، یک آزمایش را دارد، دو تا را ندارد، برای تشخیص بارداری آمدم اشتباهی آزمایش قند از من گرفتند، مجبور شدم مجدد قم بروم.

به سراغ  مسئول داروخانه رفتم، می گفت: ما اینجا هر دارویی یا وسایل بهداشتی را نداریم بیماران باید به داروخانه شبانه روزی یا شهر قم بروند، جالب اینجا بود شهرستان جعفریه حتی داروخانه شبانه روزی هم نداشت!

پیرزنی نزدیکم آمد و گفت: سه چهار تا مطب هم در شهر به جز درمانگاه هست ولی فقط سه ساعت عصرها می آیند و می روند در این شهر از ساعت9  شب به بعد مریض شوی باید بمیری یا در خانه ها را بزنی تا یک ماشین پیدا کنی بلکه تو را تا یک بیمارستان در قم برسانند.

پایان تمام حرف هایشان به مراکز درمانی و بیمارستان های قم ختم می شد .

۳۵ هزار سکنه بدون بیمارستان

برای پیگیری ابتدا به سراغ سرپرست فرمانداری جعفریه رفتم . آقای بعداللهی می گفت: بارها و بارها پیگیری کرده ام اما تمام نامه هایم بی جواب باقی مانده .

تک تک نامه ها را جلوی روی من می گذارد و می گوید: در شهرستان جعفریه ۲۵ هزار نفر ساکن هستند و ۵۰ روستا دارد که اهالی اش برای گرفتن خدمات درمانی به این شهر می آیند . اهالی شهر آوه از توابع استان مرکزی هم که ۵ کیلومتری جعفریه هستند و ده هزار نفر جمعیت دارد هم برای گرفتن امکانات درمانی ناچار به این شهر می آیند. جمعا ۳۵ هزار نفر می شود.

دلیل بسته شدن درب بیمارستان را او هم نمی داند، می گوید: علوم پزشکی کم کاری می کند، انگار جان مردم اهمیت ندارد، یک روز می گویند کادر درمانی نداریم یک روز می گویند چارتر درمان را باید وزارت بهداشت بدهد .

می گفت: چند سال این بیمارستان را سپاه اداره می کرد که آنها هم بخاطر همین رفتار علوم پزشکی کناره گیری کردند و رفتند .

تجهیزاتی که در سایه بی توجه متولیان درمان خاک میخورد

به سراغ آقای رضایی رئیس سابق بیمارستان کریمه می روم، از او علت توقف فعالیت  این بیمارستان را می پرسم  سری تکان می دهد و می گوید: بیمارستان که چه عرض کنم بیشتر یک درمانگاه شبانه روزی بود و در این حد هم امکانات داشت،. چند تخت برای بیماران اعصاب روان، یک بخش اورژانس که در صورت نیاز بیمار به بستری شدن به سرعت با آمبولانس راهی بیمارستان های شهر قم می شدند .

او می گفت: سال ۹۳ با توجه به نیاز اهالی منطقه به یک مرکز درمانی شبانه روزی، سپاه به عنوان یک نیروی کمکی  وارد عمل شد تا باری را از دوش مردم بردارد اما قرار بود تنها چند ماه این مسئولیت را به عهده بگیرد تا سازمان علوم پزشکی امکانات را فراهم کند .

حالا پس از ۷ سال به دلیل ابلاغ ماموریت های جدید برای سپاه دیگر امکان فعالیت در این بیمارستان را نداشتیم .

در پایان حرف هایش تاکید می کند که زمانش رسیده تا متولی بهداشت و درمان خود برای حل مشکلات اهالی منطقه پا پیش بگذارد.

پاسخ مسئولان آستان مقدس کریمه اهل بیت هم چیزی شبیه این بود؛ آنها هم علوم پزشکی را متولی اصلی در این قضیه می دانستند و می گفتند که فقط برای مدتی معدود، نگهداری و مدیریت این مرکز درمانی با آنها بوده.

علوم پزشکی پاسخگو نیست

برای هماهنگی با رئیس علوم پزشکی استان بارها و بارها با روابط عمومی تماس می گیرم .... یا به گوشش نمی رسانند، یا خود تمایل به صحبت ندارد، هر چه هست  تماس های مکرر من بی جواب می ماند . آقای صدر روابط عمومی علوم پزشکی می گوید: دلیل بسته شدن بیمارستان به ما ربطی ندارد از سپاه پیگیری کنید.

بالاخره پس از پیگیری های متعدد آقای دکتر قدیر پای میز مصاحبه نشست وی گفت: بیمارستان کریمه اهل بیت زیر نظر ما نیست اما قدم اول ما این است درمانگاه شهرستان جعفریه را  شبانه روزی کنیم تا حدودی مشکل  مردم این منطقه  حل بشود و بعد ما منتظر ابلاغ چارت درمان شهرستان جعفریه هستیم تا ببینیم چه بودجه ای به این شهرستان اختصاص پیدا می کند.  

وضعیت بیمارستان به قفل کشیده شده این شهرستان هنوز مبهم بود هیچ کس مسئولیت بازگشایی آن را قبول نمی کرد  در پی اصرار های من دکتر قدیر یک پاسخ تامل برانگیز گفت: ما نیرو و تشکیلات نداریم هیچ  پزشکی  داوطلب نیست حتی در درمانگاه بصورت شبانه روزی حضور پیدا کند چه برسد برای بیمارستان ....


فعالیت شبانه روزی مرکز خدمات بهداشت

پس از پیگیری های متعدد حالا خبر رسیده که به همت خیران در اولین روز آبان ماه مرکز خدمات بهداشت شهر جعفریه شبانه روزی می شود .

اما وضعیت بیمارستان به قفل کشیده شده این شهرستان هنوز مبهم است به نظر می رسد لازم است مجموعه آستان حضرت معصومه (س) و مجموعه علوم پزشکی هماهنگی های لازم را انجام بدهند تا این چنین سرمایه های خیرین در این بیمارستان خاک نخورد و از بین نرود.

بیادی _ خبرگزاری صدا و سیما – مرکز قم