از زندان تا محراب

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، آقای مجتبی عظیمی رادفر درباره سومین شهید محراب آیت الله سید عبدالحسین دستغیب نوشت: او که در مبارزات انقلاب اسلامی و در مقام رهبری مردم شیراز نقش فعالی داشت، پس از انقلاب به امامت جمعه شیراز منصوب شد و در آذر سال ۱۳۶۰ هجری شمسی، در یک حمله تروریستی انتحاری توسط یکی از اعضای سازمان منافقین به شهادت رسید و سومین شهید محراب نام گرفت.

 

سید عبدالحسین دستغیب در عاشورای سال ۱۳۳۲ قمری در خانواده‌ای روحانی در شهر شیراز به دنیا آمد و نام او را عبدالحسین نامیدند. خانواده‌ای از سادات که نسب آن‌ها به زید شهید فرزند امام سجاد (علیه السلام) می‌رسد. از این خاندان علمای بزرگی پا به عرصه وجود گذاشتند؛ امیر فضل‌الله بن محب حسینی (متوفای ۱۰۴۳)، سید حکیم دستغیب (متوفای ۱۰۷۷)، میرزا ابوالحسن دستغیب (متوفای بعد از ۱۳۰۰ ق.) میرزا هدایت الله (متوفی ۱۳۲۰ ق.) میرزا ابومحمد دستغیب و آقا سید محمد تقی دستغیب پدر سید عبدالحسین از جمله این علما هستند. [۱]شاگرد مکتب نجف

سید عبدالحسین نیز بسان نیاکان خویش راه علم و فقاهت را در پیش گرفت و پس از دوره مکتب وارد حوزه «خان» شیراز شد و هم‌زمان با دوره فشار رضاخانی راهی نجف اشرف شد و در حوزه نجف در محضر بزرگانی، چون سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی، آقا سید باقر اصطهباناتی، شیخ محمد کاظم شیرازی و ... شاگردی کرده و با تلاش پیگیر طی هفت سال به مقام اجتهاد نائل شد. [۲]آیت الله دستغیب فقه و اصول را با اخلاق و عرفان در کنار هم می‌پسندید و همین باعث شد تا به درس سید علی قاضی رهسپار شد و در مکتب عرفانی او به سیر و سلوک پرداخت و پس از گذشت چند سال که مرحوم سید علی قاضی از دنیا رفت به محضر آیت الله محمد جواد انصاری همدانی رسید و در محضر این عارف وارسته کسب معرفت کرد. ارتباط او با آیت الله انصاری همدانی در ایامی بود که وی در شیراز به سر می‌برد و آیت الله دستغیب برای استفاده از محضر استاد به همدان می‌رفت. [۳]نغمه‌های ملکوتی شهید دستغیب

آیت الله دستغیب علاوه بر نگارش کتاب‌های اخلاقی و اعتقادی، چون گناهان کبیره، قلب سلیم، داستان‌های شگفت و... معلم اخلاقی بود که دل‌های عاشق را صفا می‌داد و نغمه‌های ملکوتی او در ادعیه روح مؤمنین را جلا می‌بخشید و چه زیبا امام راحل در وصف او فرمود: «مسجد و محراب و منبر شیراز، نغمه ملکوتی این شهید راه اسلام را از یاد نمی ‏برند. درس‌های انسان ساز ایشان که در قلب انسان‌های متعهد غوغا برپا می‏ کرد جاویدان است.» [۴]از زندان تا محراب

آیت الله دستغیب پس از بازگشت از نجف به هدایت و رهبری مردم شیراز پرداخت و پس از آغاز برنامه انقلاب سفید در اوایل دهه ۱۳۴۰ ش، به پیروی از علما و مراجع تقلید به لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی اعتراض کرد. اعتراض به حکومت پهلوی در به رسمیت شناختن اسرائیل نیز یکی دیگر از مخالفت‌های او بود.

 

مواضع انقلابی وی موجب گردید که چند بار دستگیر و زندانی شود. موضع اصلی دستغیب پس از انقلاب اسلامی مبتنی بر تبعیت از امام خمینی و همراهی با ولایت فقیه بود. او در نخستین سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی به افشاگری و مخالفت با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی به ویژه مجاهدین خلق پرداخت و در ۲۰ آذر ۱۳۶۰ به هنگام رفتن به نماز جمعه در حمله انتحاری یکی از اعضای منافقین به شهادت رسید. [۵]در سوگ شهید محراب

حضرت امام خمینی (ره) پس از شهادت شهید دستغیب در پیامی که به مناسبت شهادت وی دادند آیت الله دستغیب را یک شخص ارزشمند‌‎ ‏که مربی بزرگ و عالمی عامل بود عنوان کردند که گناهش فقط تعهد به اسلام بود و در بخش دیگر او را معلم اخلاق و‌‎ ‏مهذّب نفوس و متعهد به اسلام و جمهوری اسلامی معرفی کردند. [۶]آیت الله دستغیب سومین شهید محراب، مجتهدی عارف و معلم اخلاق بود؛ هیچ گاه در برابر ستم و استبداد خاموش ننشست و تا پایان عمر خویش در کنار مردم و وفادار به اسلام و انقلاب ماند و شهادت برای این عالم وارسته اجری برای سال‌ها مجاهدت مخلصانه بود.

 

پی نوشت

[۱]نورسافت

[۲]همان.

[۳]همان.

[۴]صحیفه امام خمینی (ره)، ج۱۵، ص۴۶۳.

[۵]ویکی اهل البیت

[۶]صحیفه امام خمینی (ره)، ج ۱۵، ص ۴۱۸.