دموکراسی پولی آمریکا را نمی‌توان به دیگر کشور‌ها تحمیل کرد

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صدا و سيما ؛ سفیر چین در سوریه با تاکید بر اینکه دموکراسی آمریکا چیزی جز بازی برای فریب مردم در داخل و ابزاری برای تسلط بر دیگر کشور‌ها نیست؛ نوشت آمریکا که خود از درون با مشکلات متعدد سیاسی و اجتماعی مانند چنددستگی اجتماعی‏، شکاف طبقاتی و نژادپرستی مواجه است، چگونه مدعی الگوی دمکراسی جهان است، آن هم در حالی که نظامیان آمریکایی به هر جایی وارد شدند، چیزی جز تخریب و بدبختی برای ملت‌ها به ارمغان نیاوردند. تجربه افغانستان نشان داد تحمیل دمکراسی به دیگر کشور‌ها با بن بست مواجه است و پرونده سیاه آمریکا ثابت کرده که به اصطلاح «چراغ دمکراسی جهان» در آستانه خاموشی قرار گرفته است.
پایگاه اینترنتی الوطن در مقاله‌ای به قلم سفیر چین در سوریه نوشت: نظام‌های مختلف سیاسی باید به جای تبدیل کشور‌های جهان به کشور‌های دمکراتیک و سلطه جو، همزیستی مسالمت آمیز و رقابت شرافتمندانه داشته باشند. در این چارچوب، شمار روزافزونی از مردم به این نتیجه رسیدند که الگوی دموکراتیک در آمریکا به منزله کمال مطلوب نیست. بلکه این کشور با بسیاری از مشکلات سیاسی و اجتماعی مانند چنددستگی اجتماعی، گستردگی شکاف بین طبقات، نژادپرستی و استفاده گسترده از تسلیحات و مواد مخدر مواجه است. به رغم همه این مسائل، آمریکا به بهانه آزادی و دمکراسی، برای به راه انداختن انقلاب‌های رنگین، بهار‌های عربی و مداخله آشکار در مسائل داخلی چین، سوریه و دیگر کشور‌ها تلاش و به شکل ظالمانه تهدید به اعمال تحریم‌ها می‌کند و از این طریق، برای تحمیل دمکراسی آمریکایی علیه دیگر کشور‌ها تلاش می‌کند؛ اما نظامیان آمریکایی ارمغان آور جنگ‌هایی بودند که زندگی سعادتمندانه ملت‌ها را برهم زد و اکنون در دست آن‌ها چیزی جز رای انتخاباتی باقی نمانده است. عراق و لیبی مثال‌های مناسبی برای این موضوع طی دو دهه گذشته هستند. آمریکا به بهانه گسترش دمکراسی، علیه افغانستان و عراق جنگ به راه انداخت که به ریخته شدن خون مردم و زندگی همراه با بدبختی منجر شد. دمکراسی آمریکا چیزی جز بازی برای فریب مردم در داخل و ابزاری برای تسلط بر دیگر کشور‌ها نیست.
شکست بزرگ در افغانستان بار دیگر ثابت کرد که تحمیل دمکراسی آمریکا علیه دیگران با بن بست مواجه است و از آنجا که انتخابات ریاست جمهوری آمریکا حدود ۱۴ میلیارد دلار هزینه به دنبال داشت؛ این موضوع نشان می‌دهد که دمکراسی آمریکا چیزی جز دمکراسی کاملا پولی نیست.
در برهه اخیر، مقامات آمریکایی به اصطلاح «نشست دمکراسی» برگزار کردند و با این کار برای سرپوش گذاشتن بر دمکراسی و تحریک به محوربندی بر اساس مسائل ایدئولوژیک تلاش کردند. چنین نشستی صرفا ابزاری برای آمریکا به منظور تحقق اهداف ژئوپلیتیک آن و ایجاد محدودیت برای دیگر کشور‌ها و رسیدن به نتایج خودخواهانه واشنگتن است.
ازین رو، جامعه بین الملل از دمکراسی آمریکا خسته شده است و مردم از خود می‌پرسند چگونه کشوری که از نقص گسترده دمکراتیک رنج می‌برد، به داور دمکراسی تبدیل شده است و نشستی برای دمکراسی برگزار می‌کند؟!‌
می‌توان از تجارب موفقیت آمیز دمکراسی در چین درس گرفت؛ بر این اساس که نمی‌توان برای دیگر کشور‌ها نظام دمکراتیک کپی برداری کرد. توسعه دمکراتیک به توصیه‌های تحمیلی دیگران نیازی ندارد. به عبارتی دیگر، دموکراسی مناسب برای هر کشوری از همان کشور ریشه می‌گیرد و موجب سعادت ملت همان کشور خواهد شد.
در جهان ما هیچ الگوی دمکراتیکی وجود ندارد که برای همه کشور‌ها مناسب باشد و هیچ نظام دمکراتیک ایده آل یا برتر وجود ندارد. بلکه دمکراسی باید به نیاز‌های مردم و سعادتمند کردن آن‌ها بپردازد؛ نه اینکه به دنبال کلمات پرطمطراق و در عین حال توخالی باشد که از ملت کاملا به دور است.
ملت چین از مدت‌ها پیش به بازی‌های برخی سیاستمداران غربی برای مهار چین و در محدودیت گذاشتن این کشور به بهانه دمکراسی، پی برده است. پرونده سیاه آمریکا ثابت کرده که به اصطلاح «چراغ دمکراسی جهان» در آستانه خاموشی قرار گرفته است و آمریکا نه در گذشته الگویی برای دمکراسی در جهان بوده و نه در آینده خواهد بود.