حفظ نگارش باستانی در هند

 به گزارش  حسن عبدالملکی خبرنگار  سرویس بین الملل­ ­­خبرگزاری صدا و سیما از دهلی نو ؛ اعضای قبیله ای در هند نوشتن به سبک انسان های اولیه را همچنان نسل به نسل یاد می دهند.

امروز به مدت کیبوردهای رایانه‌ای، صفحات لمسی تلفن همراه و تبلت می توان آنچه را که در ذهن داشت در قالب کلمات جای داد.
اما شکل سنتی نوشتن با مداد، قلم و خودکار روی کاغذ و با دست خط خودمان آنقدر دوست داشتنی هست که نمی‌توان به راحتی از آن گذشت.
اما این علاقه‌ به نوشتن در انسان از چند هزار سال پیش وجود داشت، وقتی که لوح ها یا کتیبه‌های گلی کاغذ انسان‌ها بود و با ابزاری از استخوان یا شیء فلزی روی آن خراش دادند و برای اولین بار نوشتند.
بعدمصری ها از نوعی نی شبیه بامبو بنام پاپیروس، صفحه ساختند و روی آن نوشتند. انسان‌ها بعدها پوست حیوانات را هم صفحه ای برای نگاشتن کردند و با پر روی آن می نوشتند. مداد هم که بیش از سه قرن پیش اختراع شد. بعدها آرام آرام خودکار، خودنویس و روان نویس های مختلف به بازار عرضه شد.
حالا در هند به سراغ قبیله ای رفتیم که هنوز روی برگ درخت با قلم فلزی می‌نویسند و نقاشی می کنند.
در ایالت هند برگ درخت پالم را پس از خشک کردن به هم می‌دوزند تا صفحه ای شود برای نگاشتن. قلم شان هم از آهن است.
هنری که چند هزار سال قدمت دارد می‌تواند تا ۵۰۰ سال دیگر هم دوام آورد.
در قرن ۲۱ این نقاشی ها و نوشتن های روی برگ با آهن، خرید و فروش می‌شود با اینکه رایانه و تلفن همراه کارها را راحت کرده است.