باز بودن گوانتانامو بعد از ۲۰ سال مایه شرم است

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما مجری ام اس ان بی سی در برنامه اَبسُلوت وُرس (بدترینِ محض) گفت: درست ۲۰ سال پیش در چنین روزی، یعنی ۲۰ سال پیش چهار ماه بعد از (حوادث) ۱۱ سپتامبر، ۲۰ زندانی اول جنگ افغانستان وارد خلیج گوانتانامو در کوبا شدند.

اما آن‌ها اسرای جنگی معمولی نبودند. دولت بوش به آن‌ها برچسب «جنگجویان غیرقانونی» زده بود، به این معنا که به موجب معاهده ژنو از هیچ حقی برخوردار نبودند، در نتیجه آمریکا اختیار تام داشت آن زندانیان را شکنجه کند. در طول ۲۰ سال بعد از آن، ۷۸۰ نفر در گوانتامو زندانی شدند که بسیاری از آن‌ها در حالی برای مدت نامعلوم در آنجا نگه داشته شدند که با شرایط وحشتناک و نقض حقوق بشر رو به رو بودند. هزینه تقریبی (در زندان گوانتانامو) ۵۴۰ میلیون دلار در سال است. هنوز ۳۹ زندانی آنجا هستند که ۱۳ تن آن‌ها یا اتهامی علیه شان مطرح نشده است یا قرار است آزاد شوند.

این در حالی است که محاکمه پنج فرد متهم به طراحی حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر حتی هنوز آغاز نشده است. در نتیجه (زندان) گوانتانامو هنوز باز است. یک گزارش در سال ۲۰۰۶ نشان داد که ۵۵ درصد آن زندانیان حتی مرتکب اقدامات خصمانه علیه دولت آمریکا نشده بودند. سازمان ملل خواستار تعطیلی این زندان شد، و حتی جرج دبلیو بوش (رئیس جمهور وقت آمریکا) گفت می‌خواهد آن را ببندد، اما بعداً نظرش عوض شد. سپس رئیس جمهور اوباما با پیروزی در انتخابات بر اساس عقاید ضدجنگی روی کار آمد. حتی یکی از نخستین فرمان‌های اجرایی اوباما تعطیلی گوانتانامو بود. او گفت این زندان ظرف یک سال بسته می‌شود.

اوباما: سپس فرآیندی را ایجاد می‌کنیم که از طریق آن گوانتانامو تا یک سال دیگر بسته خواهد شد. همانطور که در مراسم تحلیف گفتم ما نمی‌خواهیم به انتخاب غلط بین امنیت مان و آرمان هایمان ادامه دهیم.

اما وی فوراً با مخالفت هر دو حزب و بسیاری مسائل لجستیکی رو به رو شد و کنگره عملاً طرحی تصویب کرد که مانع از وی در انتقال زندانیان (گوانتانامو) به آمریکا شد و با اختصاص بودجه برای بستن این زندان مخالفت کرد.
تا پایان دوره فعالیت دولت اوباما ۱۹۷ زندانی گوانتانامو را ترک کرده بودند. اما زندان همچنان باز ماند.

زمانی که ترامپ روی کار آمد فرمان اجرایی اوباما را لغو، و تهدید کرد زندان گوانتانامو را پر از «آدم‌های بد» کند، اما  این امر هرگز محقق نشد؛ این واقعیت که زندان گوانتانامو بعد از ۲۰ سال هنوز باز است، در حالی که چیز چندانی جز میراث شکنجه و نقض (حقوق بشر) برای نشان دادن ندارد، مایه شرم ملی است. به همین دلیل است که خلیج گوانتانامو، و سیاستمداران و مقاماتی که آن زندان را باز نگه داشته اند، بدترینِ محضِ (برنامه) امشب هستند.