گرامیداشت مقام شهدا پیمودن راه آنهاست

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، مرکز خراسان رضوی ، امیرحسین قاضی زاده هاشمی دیشب در یادواره سردار شهید علی اصغر حسینی محراب در مشهد افزود : شهید و شهادت یک سیر و سلوک الی الله است و فقط یک حادثه نیست.

وی ادامه داد: اگر نام شهید را پاس بداریم هم به وجهه قهرمانانه شهید ارج نهاده ایم و هم به چرایی شهادت می‌پردازیم.

رییس بنیاد شهید و امور ایثارگران گفت: بسیاری از ما پس از دوران دفاع مقدس در زندگی مادی غرق شدیم ، اما عده‌ای منتظر شهادت ماندند و نمونه‌ای از آنان شخصیتی مانند شهیدحججی است.

وی افزود : وقتی خدمت خانواده شهدا می‌رسیم می‌گویند ما هیچ طلبی از نظام و انقلاب نداریم و با افتخار فرزندمان را فدای انقلاب کرده ایم، آن‌ها فقط می‌گویند کاری نکنید مردم از این دین دور شوند.

قاضی زاده هاشمی ادامه داد : برخی بطور اغراق آمیز می‌گویند نظام ، خدمات و امتیازات بسیار به خانواده شهدا داده است، اگر این مطلب صحیح باشد باید همه خاندان شهدا شاغل بوده و دارای مسکن می‌بودند و دنبال رفع مشکلاتشان نبودند، اما آمار ما چیز دیگری نشان می‌دهد.

ذکر مصیبت اهل بیت (ع) ، خاطره گویی همرزم شهید حسینی محراب و پخش ویدئویی سخنرانی‌های این فرمانده دفاع مقدس از دیگر بخش‌های یادواره سردار شهید حسینی محراب بود.

سردار شهید علی اصغر حسینی محراب ۱۵ مرداد سال ۱۳۴۰ در مشهد به دنیا آمد و در سال ۱۳۶۰ همراه با سیل خروشان مردم حزب الله عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد.

حسینی محراب مراتب کارآمدی خود در عملیات‌های رزمی کردستان را به فرمانده تیپ ویژه شهدا یعنی شهید محمود کاوه اثبات کرد و سرانجام به جانشینی معاونت اطلاعات این تیپ برگزیده شد.

پاکسازی و آزادسازی روستای اکواتان، زندان دولتو، جنگل آلواتان، شهر مهاباد، اطراف شهر باختران، منطقه بست در غرب کردستان و سد بوکان موقعیت‌هایی برای شکوفایی استعداد‌های نظامی شهید حسینی محراب شد.

سال ۱۳۶۴، حسینی محراب در قالب لشکر ۵۵ ویژه شهدا از غرب به جبهه‌های جنوب کشور اعزام شد.

این سردار رشید اسلام به عنوان بنیانگذار تیپ عملیاتی انصارالرضا (ع) در عملیات‌های گوناگونی از جمله پسوه، فتح، لیلةالقدر، قادر، والفجر ۴ و ۲، خیبر، بدر و والفجر ۸ و ۹ نیز حضور داشت.

حسینی محراب سرانجام با وجود آثار مجروحیت‌های شیمیایی همراه با جمعی از نیرو‌های اطلاعات عازم خط مقدم شد که توسط راکت‌های هواپیمای عراقی بمباران شدند و در ۳۰ دی سال ۱۳۶۵ و پنج ماه پیش از تولد دومین فرزندش به شهادت رسید.