اما و اگر‌های حق آبه هیرمند

به گزارش بهنام یزدانی خبرنگار  ­خبرگزاری صدا و سیما از کابل؛ خبر رها سازی آب رودخانه هیرمند به سوی سیستان و بلوچستان و دریاچه مشترک هامون بین ایران و افغانستان اواخر هفته گذشته طوری بود که حتی مقامات ارشد کشورمان نیز آن را اقدام مثبت از طرف طالبان عنوان کردند. اما پس از انتشار خبر رها سازی آب از سد کمال خان و اینکه طالبان، حقابه ایران را از رودخانه هیرمند تامین می‌کند بلافاصله موجی از انتقاد‌ها به سوی طالبان سرازیر شد.

خبر ر‌ها سازی آب رودخانه هیرمند به سوی سیستان و بلوچستان یک روز نشده بود که طالبان اعلام کردند؛ آب را نه به تقاضای ایران بلکه به تقاضای کشاورزان افغانستان باز کرده است.

طالبان خبر رهاسازی حقابه ایران از رودخانه هیرمند را تکذیب کردند، اما با این حال انتقاد‌ها از رهاسازی آب هیرمند به ویژه درشبکه‌های اجتماعی فعال در افغانستان به صورت گسترده ادامه یافت.

انتقاد‌ها از آدرس‌های متفاوت بود، عده‌ای طالبان را متهم به آب فروشی می‌کردند و در مقابل، جمعی دیگر متهم به باج دهی به ایران. یکی می‌گفت طالبان آب هیرمند را رها کرد تا ایران آن‌ها را به رسمیت بشناسد و دیگری، ایران را به حمایت از طالبان متهم کرد.

حتی رسانه‌های فارسی زبان خارج نشین نیز در این موضوع بیکار ننشستند، همه این نفرت پراکنی‌ها برای بستن آب از طرف عده‌ای در شبکه‌های اجتماعی به ویژه در افغانستان و مسئولان فراری دولت قبل این کشور در حالی بود که براساس معاهده هیرمند، حقابه ایران از این رودخانه بیست و شش متر مکعب در ثانیه است، حقابه‌ای که با شعارعوام فریبانه اشرف غنی رئیس جمهور فراری افغانستان از ایران در این سال‌ها دریغ شده بود.

اشرف غنی در حالی که شعار آب در مقابل نفت و آب، آبروی ماست را سرمی داد که نه به فکر مردم افغانستان بود و نه آبروی مردم این کشور، اشرف غنی با فرار از افغانستان دومین شخصیت فاسد جهان لقب گرفت.

اشرف غنی بسیار سعی کرد با سوار شدن بر احساسات مردم افغانستان و ندادن حقابه هیرمند، بذر نفرت را در دو سوی مرز بکارد، اما اکنون توپ در زمین طالبان است تا با عمل به معاهده هیرمند نشان که آیا به معاهده‌ها و قرارداد‌های بین المللی پایبند هستند یا خیر؟