دستاورد‌های دفاعی؛ پاسخ کوبنده به هر تهدید دشمن

درست از زمانی که سری‌ترین پهپاد امریکای‌ها در آسمان ایران هدف قرار گرفت، این توان خود را نمایش داد. یا آن موقعی که پایگاه نظامیان امریکا در عین الاسد عراق از خاک ایران با موشک‌های بومی ذوالفقار و قیام، دقیق مورد هدف قرار گرفت.

دشمن به خوبی فهمید که ایران دیگر ایران ۵۷ نیست که نتواند حتی یک سیم خاردار بسازد یا پیچ تانک را ببندد. 

در واقع از صفر شروع کردیم تا توانستیم به این دستاورد‌ها از جمله ساخت موشک برسیم. 

در این سال‌ها ساختیم انواع موشک‌های بالستیک نقطه زن را با نام‌های سجیل، قیام، قدر، هرمز، دزفول، ذوالفقار و عماد با برد‌های ۴۰۰ تا ۲۶۰۰ کلیومتر. 

در کنار دستاورد‌های موشکی دست برتر دیگری هم داریم و آن هم ساخت پهپاد‌های بومی است، پهپاد‌هایی ساختیم با نام‌های صاعقه، ابابیل، مهاجر ۶، سیمرغ، شاهد ۱۲۹، کمان، قدس و فطرس که مسافت‌های طولانی پرواز می‌کنند. 

در عرصه تجهیزات دریایی در این سال‌های ان قدر تلاش شده است تا سرانجام ساختیم ناوشکن‌های جماران، سهند و تازه‌ترین اش هم دنا.

طراحی و ساخت قایق‌های تندرو شد کابوس بزرگ برای ناو‌های غول پیکر دشمن در منطقه.

البته در این چند سال سلاح‌ها و تجهیزاتی ساخته شده است که ما را از واردات بی نیاز کرد مانند همه سلاح‌های انفرادی سربازان یا مهمات مخصوص آن‌ها در هر وضعیتی.

در زمینه پدافند هوایی هم به یکی از قدرت‌های بزرگ در این عرصه تبدیل شدیم و سامانه‌های پدافندی باور ۳۷۳ و سامانه ۱۵ خرداد خود گواه این ادعاست. 

ساخت هواپیما‌های یاسین صاعقه و آذرخش از دیگر موفقیت‌های دفاعی بعد انقلاب اسلامی است و هواپیما‌های کاملا بومی که می‌تواند صنعت هوایی ایران را در حوزه تعمیرات و ساخت قطعه جزو کشور‌هایی در جهان قرار دهد که تعدادشان انگشت شمار است.

در عرصه تجهیزات زمینی در کنار ساخت انواع توپ‌ها توانسیتم یک کار بسیار مهم را انجام دهیم؛ بازآماد کردن تانک ها، کاری بزرگ که وقتی متخصصان خارجی بعد از پیروزی انقلاب، ایران را ترک کردند و تمام مدارک علمی و استاد ساخت ان‌ها را با خود از پایگا‌های نظامی از کشور خارج کردند. 

ایران بعد از سال ۵۷ حالا به لحاظ دفاعی ایرانی قوی شده است و برغم تحریم‌ها بسیاری از تجهیزاتش را خودش ساخته است تا امنیت این مرز و بوم را به ارمغان بیاورد.