همه گیری کرونا و ضرورت درمان سوگ

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از «هلث لاین»، بسیاری از افراد دچار سوگ که نتوانسته اند به دلیل محدودیت‌های کرونایی، هنگام مرگ عزیزاندر کنارشان باشند، با آن‌ها وداع کنند، یا حتی در مراسم خاکسپاریشرکت کنند، ممکن است دچار اختلال «سوگ طولانی شده» شوند.

محدودیت‌های کرونایی همچنین با محدود کردن روابط اجتماعی و بین فردی، ناخواسته باعث از هم پاشیدن شبکه‌های حمایتگر شده و به احساسات تنهایی و فقدان دامن می‌زند. مساله‌ای که باعث می‌شود فرد نتواند به شکلی درخور با فقدان پیش آمده کنار بیاید.

برای همین، اگر یکی از عزیزان خود را دست داده باشید؛ چه به دلیل ابتلا به کرونا و یا دلایلدیگر، ضروری است راهی برای کنار آمدن با این فقدان پیدا کنید.

افراد در هر سنی می‌توانند از خدمات مشاوره سوگ، سود ببرند و از این مشاوره برای کنار آمدن با عواطف ناشی از فقدان کمک بگیرند.

سوگ، هر شخصی را به شکلی متفاوت تحت تاثیر قرار می‌دهد. در طول فرایند سوگ، شخص ممکن است اندوه، خشم، بهت، یا حتی آسودگی را تجربه کند. احساس پشیمانی، گناه و بروز نشانه‌های افسردگی نیز شایع است.

روان درمانگرها، روانشناس ها، مشاوران و روانپزشکان می‌توانند شما را در کنار آمدن با سوگ یاری کنند. مشاوره با یک کارشناس سلامت روانِ متخصص در زمینه سوگ می‌تواند کمککند احساساتی که تجربه می‌کنید را کشف کنید، بفهمید و راه‌هایی برای کنار آمدن با آن‌ها را بیاموزید.

 

معمولا در طول فرایند سوگ، مراحل یا دوره‌هایی طی می‌شود که هر یک احساسات و تجربه‌های متفاوتی را در بر می‌گیرند.

«الیزابت کوبلر - راس»، روانپزشک سوئیسی-آمریکایی، مراحل سوگ را در قالب یک الگو ارائه کرده است. این الگو ابتدا درباره افرادی نوشته شده بود که مطلع می‌شوند بیماری لاعلاجی دارند و به زودی می‌میرند، اما بعد‌ها به افراد دچار سوگ نیز تعمیم داده شد. الگوی سوگ کوبلر – راس ۵ مرحله دارد.

- انکار: امکان دارد فرد پس از مرگ یکی از عزیزان، دوره انکار را تجربه کند. کارکرد روانی انکار این است که در برابر عواطف طاقت فرسای ناشی از سوگ از فرد حمایت می‌کند.

- خشم: ممکن است فرد احساس کند نسبت به حالت عادی، عصبانی‌تر است و این خشم را سر دیگران از جمله فرد درگذشته خالی کند. حتی ممکن است این خشم را متوجه خودش کند.

- چانه زنی: پس از خروج از مراحل انکار و خشم، ممکن است فرد دوره‌ای را تجربه کند کهبا خودش، عبارت‌های «اگه می‌شد فقط...» یا «چه می‌شد اگه...» را زیاد بگوید.

- افسردگی: معمولا به این دوره، دوره «سکوت» فرایند سوگ گفته می‌شود. فرد ممکن است احساسات طاقت فرسای غم و بهت را تجربه کند. در این دوره، معمولا فرد عواطف خود را غیر قابل تحمل می‌یابد و ممکن است سعی کند منزوی شود.

- پذیرش: هنگامی که آنچه رخ داده و تغییرات حاصل از آن را در زندگیتان ا پذیرفتید، وارد مرحله پذیرش شده اید.

البته باید در نظر داشت که الگوی کوبلر – راس برای افراد در حال مرگ و یا خانواده‌های آن‌ها نگاشته شده، نه درباره تجربه داغداری، اما یک جنبه مثبت آن، تاکید بر این مساله است که سوگ ابعاد بسیاری دارد و کاملا طبیعی است که در قالب احساسات و عواطف بسیار گوناگونی تجربه شود.

 

اگر سوگ بیش از حد معمول به درازا کشید و زندگی روزمره فرد را تحت الشعاع قرار داد، ممکن است فرد دچار وضعیتی شده باشد که آن را سوگ طولانی شده می‌نامند. انجمن روانپزشکی آمریکا نشانه‌های این ناهنجاری را به شکل زیر تقسیم بندی کرده است:

- بی تابی شدید و سوختن در تمنای فرد درگذشته

- مشکل در پذیرش مرگ فرد درگذشته

- درد عاطفی عمیق

- بی حسی عاطفی

- این احساس که فرد بخشی از وجودش را از دست داده است

- افسردگی مزمن

- انزواگزینی و دوری از فعالیت‌های اجتماعی

یک بررسی گسترده در ۲۰۱۷ نشان داد تا حدود ۱۰ درصد از افرادی که عزیزی را از دست می‌دهند، ممکن است درگیر سوگ طولانی شوند.

 

کمک گرفتن از متخصص پس از تجربه مرگ عزیزان، کمک می‌کند فرد با کشف و تحلیل احساسات و عواطفش، بر اضطراب و افسردگی خود غلبه کند.

هر متخصص سلامت روان، ممکن است از روش متفاوتی برای کمک به درمانجو بهره ببرد. شناخت درمانی رفتاری (CBT) و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) دو نمونه از روش‌هایی هستند که معمولا در مورد داغداری به کار می‌روند.

 

مشاوره سوگ برای کودکان

تخمین زده می‌شود تنها در آمریکا، بیش از ۲۰۰ هزار کودک، دست کم یکی از والدین یا مراقبین خود را به دلیل کرونا از دست داده باشند. از این رو ارائه مشاوره سوگ به این گروه آسیب پذیر لازم است.

مشاوره سوگ برای کودکان، عناصر مشترک زیادی با مشاوره سوگ بزرگسالان دارد، اما درمان گر مشاوره را به شکلی راهبری می‌کند که مناسب کودکان باشد.

آنگونه که انجمن روانپزشکی آمریکا می‌گوید، کودکان به شکلی متفاوت از بزرگسالان به مرگ واکنش نشان می‌دهند.

در کل، کودکان در سن پیش از دبستان، مرگ را چیزی موقتی و قابل برگشت می‌دانند، اما نگاه کودکان ۵ تا ۹ سال به مرگ تا حدودی شباهت بیشتری به نگاه بزرگسالان دارد.

برخی از روش‌های رایجی که مشاوران سوگ در درمان کودکان به کار می‌گیرند عبارتند از بازی درمانی، هنر درمانی و روایت درمانی.