ارتباط نزدیک اگزما، اضطراب و افسردگی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما به نقل از «مدیکال نیوز تودی»؛ بررسی پژوهشگران در زمینه اضطراب و افسردگی نشان داده اگزما با افزایش ۶۴ درصدی احتمال ابتلا به افسردگی و افزایش ۶۸ درصدی خطر ابتلا به اضطراب ارتباط دارد.

این تخمین حاصل بررسی داده‌های مربوط به ۲۰ مطالعه شامل ۱۴۱ هزار و ۹۱۰ فرد مبتلا به اگزما و همچنین گروه شاهد شامل ۴ میلیون و ۷۳۶ هزار و ۲۲۲ نفر انجام شده است. 

پژوهشگران می‌گویند، آزار آسیب پوستی، اختلال در خواب و انزوای اجتماعی ناشی از این مشکل پوستی می‌تواند در افزایش خطر ابتلا به اضطراب و افسردگی نقش داشته باشد.

دکتر «ویویان شی» متخصص پوست در دانشگاه آرکانزاس گفت: رسیدگی به جنبه سلامت روانی اگزما اهمیت حیاتی دارد، زیرا استرس می‌تواند نشانه‌های اگزما را تشدید کند.

پژوهشگران این طرح می‌گویند؛ کارکرد‌های روانشناختی که اگزما را به اضطراب و افسردگی مرتبط می‌سازد همچنان ناشناخته اند. 

در عین حال این پژوهشگران به مطالعاتی اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد اگزما و اضطراب و افسردگی ممکن است علت‌های فیزیولوژیک مشترک همچون استرس و التهاب اکسایشی داشته باشد.

پژوهشگران همچنین به مطالعه‌ای بر روی موش‌ها اشاره می‌کنند که در آن مشخص شد موش‌های مبتلا به اگزما، رفتار‌هایی مرتبط با اضطراب و افسردگی از خود نشان می‌دهند. دانشمندان مطالعه مذکور، نشان دادند این رفتار موشها، با تغییرات ایجاد شده در بخشی از مغز آن‌ها که مسؤول پردازش پاداش است، ارتباط داشت. 

مطالعه دیگری که در این زمینه انجام شده، نشان می‌دهد داروی ضد افسردگی فلوکستین (پروزاک) نشانه‌های «درماتیت آتوپیک» (قرمزی و خارش پوست) را در موش‌ها کاهش می‌دهد و همزمان به کاهش نشانه‌های شبه اضطراب در آن‌ها می‌انجامد. 

آزمایش‌های بالینی در انسان‌ها هم نشان داده دارویی به نام «دوپیلوماب» که مانع آزاد شدن ملکول‌های پیام رسان ایمنی می‌شود، نه تنها باعث بهبود اگزما می‌شود بلکه اضطراب و افسردگی را هم کاهش می‌دهد. 

 

چرخه استرس روانی، افزایش التهاب و عود نشانه‌های پوستی ممکن است در افراد مبتلا به اگزما مشاهده شود. 

مجمع ملی اگزما می‌گوید اختلال‌های هورمونی مرتبط با درماتیت آتوپیک می‌تواند سیستم‌های ایمنی و عصبی و همچنین خود سلول‌های پوستی را متأثر کند. این مسأله باعث افزایش التهاب شده و عملکرد پوست به عنوان سد بدن در برابر عوامل خارجی را مختل می‌کند.

 

استرس و اضطراب می‌توانند تولید ملکول‌های التهاب زا مانند هیستامین‌ها را افزایش دهند، ملکول‌هایی که به سهم خود حس خارش ایجاد می‌کنند. از سوی دیگر، خاراندن باعث آسیب دیدن پوست و تشدید واکنش التهابی می‌شود.

 

همچنین پژوهشگران می‌گویند افراد دچار درماتیت آتوپیک، به ویژه کودکان و نوجوانان ممکن است از سوی هم سن و سال‌های خود طرد شوند.

نظرسنجی انجمن ملی اگزما انگلیس نشان می‌دهد، ۷۴ درصد افراد می‌گویند اگزما سلامت روان آن‌ها را تحت الشعاع خود قرار داده است و ۶۶ درصد هم می‌گویند به ایجاد حس تنهایی و انزوای اجتماعی در آن‌ها انجامیده است.

این در حالیست که فقط به کمتر از نیمی از این افراد برای مدیریت این مسائل، کمک حرفه‌ای روانشناختی ارائه شده بود.

 

کودکان مبتلا به اگزما به طور خاص در معرض برچسب خوردن، انزوای اجتماعی و آسیب به اعتماد به نفس هستند، زیرا در بسیاری از موارد عارضه پوستی در بخش‌های در معرض دید ایجاد می‌شود و روابط اجتماعی فرد را تحت الشعاع قرار می‌دهد.

دانیل، نوجوان مبتلا به اگزما می‌گوید اگر احساس خوبی ندارید، بسیار مهم است در مورد پوستتان با دیگران صحبت کنید. این مسأله اهمیت بسیار زیادی دارد. آن‌ها باید بدانند حالتان خوب نیست. 

انجمن ملی اگزما توصیه می‌کند دفترچه‌ای برای یادداشت احساساتتان داشته باشید و از روش‌های رهایی از استرس مانند پیاده روی، تن آسایی و یوگا غافل نشوید.