کاهش نارسایی قلبی با مصرف کافی آب

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما مرکز مهاباد؛ نارسایی قلبی یک بیماری مزمن و بالقوه کشنده است و زمانی رخ می‌دهد که عضله قلب دیگر آنطور که باید خون پمپاژ نمی‌کند.

عدم توانایی قلب در پمپاژ مناسب خون می تواند باعث برگشت خون و تجمع مایع در ریه ها شود که منجر به تنگی نفس و تورم در اندام تحتانی می شود. اما خبر خوب این است که تحقیقات نشان می دهد راههای مختلفی برای کاهش خطر نارسایی قلبی وجود دارد که از جمله آنها ورزش منظم و حفظ وزن مناسب است. اکنون متخصصان راه ساده‌تری برای کاهش خطر ابتلا به این بیماری به اشتراک گذاشته اند.

کارشناسان در حال حاضر سرگرم بررسی عوامل خطر قابل اصلاحی هستند که بر سلامت قلب تأثیر می گذارد. گروهی از محققان  از موسسه ملی قلب، ریه و خون (NHLBI) مطالعه‌ای را در مجله European Heart منتشر کردند که نشان داد،هیدراته ماندن به اندازه کافی می‌تواند خطر نارسایی قلبی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

محققان داده‌های حاصل از مطالعه خطر ابتلا به آترواسکلروز (تصلب شریان) در جوامع را که بر روی گروهی از افراد ۴۵ تا ۶۶ ساله متمرکز بود، تجزیه و تحلیل کردند. آنها، رابطه میان سطح سدیم سرم - معیاری که اغلب برای شناسایی کم آبی استفاده می شود  و خطر ابتلا به نارسایی قلبی را بررسی کردند.

این مطالعه نشان داد: در صورتیکه سدیم سرم میانسالی از ۱۴۳ میلی مول در لیتر شود، خطر نارسایی قلبی ۳۹ درصد افزایش می یابد که این موضوع با یک درصد کمبود آب وزن بدن مرتبط است.

طبق اعلام کلینیک مایو، سطح سدیم سرم طبیعی معمولاً در محدوده ۱۳۵ و ۱۴۵ میلی مول در لیتر قرار می گیرد، به این معنی که حتی سطوح سدیم سرمی که از نظر فنی در محدوده طبیعی بالا هستند، به طور بالقوه می توانند مشکل ایجاد کنند.

محققان همچنین در این مطالعه ارتباطی میان کم آبی که با سطح سدیم سرم اندازه‌گیری می‌شود و ابتلا به یک بیماری عروق کرونر معروف به هیپرتروفی بطن چپ (LVH) مشاهده کردند. طبق اعلام کلینیک مایو، هیپرتروفی بطن چپ (LVH) زمانی اتفاق می‌افتد که دیواره محفظه پمپاژ اصلی قلب ضخیم می‌شود و در نتیجه فشار خون بالاتر و پمپاژ ضعیف در برخی بیماران ایجاد می‌شود.

سازمان بهداشت هشدار می دهد که هیپرتروفی بطن چپ، انسان را در معرض خطر ابتلا به نارسایی احتقانی قلب و ریتم نامنظم قلب قرار می دهد. بر اساس نتایج مطالعه NHLBI، کم آبی بدن در میانسالی می تواند پیامدهای جدی برای سلامت قلب در آینده داشته باشد. به طور مشابه، سالمندانی که سطح سدیم سرم بالایی داشتند نیز در معرض خطر قابل توجهی قرار گرفتند.

محققان متوجه شدند که در بیماران ۷۰ تا ۹۰ ساله، داشتن سطح سدیم سرم بین ۱۴۲.۵-۱۴۳ میلی مول در لیتر با افزایش ۶۲ درصدی خطر ابتلا به هیپرتروفی بطن چپ (LVH) مرتبط است. بر اساس نتایج این مطالعه، داشتن سطح سدیم سرم بالاتر از ۱۴۳ میلی مول در لیتر با افزایش ۱۰۷ درصدی خطر همراه بود.

از آنجایی که یافته ‌های این مطالعه نشان می‌دهد که قلب از هیدراته ماندن سود می ‌برد، ممکن است از خود بپرسید که برای کاهش این خطر به چه مقدار آب نیاز دارید.

کلینیک مایو با استناد به آمار آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی آمریکا اعلام می کند که مردان به حدود ۱۵.۵ فنجان (۳.۷ لیتر) مایعات در روز نیاز دارند، در حالیکه زنان به حدود ۱۱.۵ فنجان (۲.۷ لیتر) در روز نیاز دارند.

ناتالیا دمیتریوا، دکترای ارشد و نویسنده اصلی این مطالعه گفت: همانند کاهش مصرف نمک، نوشیدن آب کافی و هیدراته ماندن روشهایی برای حمایت از سلامت قلب هستند و ممکن است به کاهش خطرات طولانی ‌مدت ابتلا به بیماری قلبی کمک کنند.

اگر مطمئن نیستید که به طور معمول دچار کم آبی هستید یا خیر، پزشک می تواند با انجام یک آزمایش خون ساده که به عنوان پانل متابولیک پایه شناخته می شود، سطح سدیم سرم شما را بررسی کند.

در بیشتر افراد سالم، سطوح بالای سدیم سرم باعث تشنگی می شود، اما افراد مسن ممکن است سیگنال های مشابهی را دریافت نکنند. محققان می گویند : افراد مسن تشنگی را به اندازه زمانی که جوان‌تر بودند احساس نمی‌کنند و اگر از داروهایی استفاده کنند که ممکن است باعث از دست دادن مایعات شود این موضوع می تواند مشکل ایجاد کند.