پرورش بوقلمون به علت شرایط مناسب آب و هوایی در کهگیلویه

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز کهگیلویه و بویراحمد، رئیس اداره جهاد کشاورزی کهگیلویه گفت: ۲ واحد پرورش بوقلمون گوشتی در کهگیلویه وجود دارد که سالانه در هر واحد دو دوره جوجه ریزی می شود.
حکمت اله نریمانی با بیان اینکه هر دورۀ پرورش بوقلمون چهار تا پنج ماه به طول می‌انجامد افزود: ظرفیت پرورش هر واحد هفت هزار قطعه بوقلمون است .
وی با اشاره به اینکه در مجموع سالانه ۱۶۰تن گوشت بوقلمون در این شهرستان تولید می شود گفت: گوشت تولیدی این دو واحد پرورشی علاوه بر تامین بازار کهگیلویه و بویراحمد در استان های فارس، خوزستان، اصفهان و تهران به فروش می رسد. 
کارشناس تغذیه و رژیم درمانی هم به خواص بالای گوشت بوقلمون اشاره کرد و گفت: گوشت بوقلمون حاوی گوشت سفید و قرمز (۶۰ درصد گوشت سفید و ۴۰ درصد گوشت قرمز)، پروتئین، ویتامین، املاح بالا و نیز کلسترول پایین است.
جمال‌زاده با اشاره به اینکه گوشت بوقلمون برای بیمارانی که مبتلا به کم خونی و فقر آهن هستند، بسیار مفید است اضافه کرد: مصرف گوشت بوقلمون به کودکان و افراد سالمند توصیه می شود، چرا که این افراد میتوانند نیاز‌های پروتئینی خود را از این گوشت تامین کنند.

کهگیلویه ظرفیت مناسبی در حوزه کشاورزی و دامداری دارد
برغم قابلیت‌های فراوان حوزه کشاورزی، دام و طیور در شهرستان ۱۳۲ هزار نفری کهگیلویه، طی سال‌های اخیر به دلایل مختلف کارخانه شیر و بیشتر واحد‌های صنعتی ماکیان و طرح‌های دامپروری در آستانه ورشکستگی و یا تعطیلی قرار گرفته اند.
۴۱ طرح فعال و غیرفعال مرغ گوشتی، مرغ تخمگذار، پرورش بوقلمون، شترمرغ و پرورش بلدرچین در کهگیلویه می‌تواند در تامین مرغ، تخم مرغ و گوشت سفید استان ۷۱۳ هزار نفری کهگیلویه وبویراحمد نقش مهمی ایفا کند.
کهگیلویه با ۴۱ واحد ماکیان و ۹۳ طرح دامپروری نقش مهمی در تولید گوشت دارد
علی دلداده، مسئول امور دام جهاد کشاورزی کهگیلویه وجود ۴۱ واحد ماکیان با ظرفیت بیش از ۵۴۳ هزار قطعه در سال و ۹۳ طرح دامپروری را ظرفیت مناسبی برای توجه مسئولان استانی به این حوزه دانست و گفت: تعدادی از این واحد‌ها به دلیل کمبود اعتبار، تعطیل شده است.

علی دلداده قیمت علوفه زیاد، توزیع ناعادلانه علوفه، و گران بودن واکسن دام را از دیگر مشکلات دامداران دانست و مهمترین چالش‌های بخش حوزه دامداری را عدم وجود بازار مناسب جهت خربد تولیدات دامی، وجود دام‌های بومی و کم بازده، کم توجهی به برنامه‌های اصلاح نژادی، نبود کارخانجات صنایع تبدیلی و فرآورده‌های لبنی، نبود شرکت‌های دانش بنیان در سطح شهرستان وبی توجهی به ظرفیت های یاد شده ذکر کرد.