ضرورت تغییر نگاه به روابط عمومی ها

اگر بخواهیم در جهاد تبیین پیروز میدان باشیم روابط عمومی ها سرحلقه جهاد تبیین و تامین کننده منابع اولیه جبهه تبیین هستند.

اگر بخواهیم رابطه مردم و مسولان به حد اعلی برسد و شکافی رخ ندهد روابط عمومی ها موثرترین پیوند هستند.

 اگر بخواهیم مردم تصور درستی از پیشرفت انقلاب و کشور داشته باشند به چشم بینای روابط عمومی ها بستگی دارد.

سوال این است که پس چرا برخی مواقع آنچه باید رخ دهد، نمی دهد نقطه آسیب در نگاهی است که به روابط عمومی ها داریم.

اگر نگاه این باشد که نیروی روابط عمومی، روابط عمومی مدیر است نه دستگاه، نتیجه همین می شود. مادامی که تبلیغ مدیرکل بر فعالیت ها وخدمات اداره کل ترجیح دارد گشایشی رخ نمی دهد.

مادامی که معرفی خدمات ادارات از طرف روابط عمومی بدون چهره شدن مدیرکل ها هیچ محسوب شود، پیشرفتی نمی کنیم.

شاید بالاترین تخلفی که درحال رخ دادن است و تا حالا هیچ دستگاه نظارتی نه متوجه آن شده است و نه دانش آن را داشته است.

همین است که روابط عمومی ها به جای اینکه در خدمت کارآمدی سیستم باشند، در خدمت کارآمد نشان دادن افراد هستند و گرنه با این همه حضور مسئولان در رسانه ها اگر هر بار یک قدم در تبیین خدمات سیستم خود برداشته شود، اینک نیازی به جهاد تبیین نبود.

به عبارتی بالاترین حجاب برای دیده شدن خدمات نظام، خود مدیرانی هستند که دیدن خود را بر دیدن خدمات سیستم ترجیح می دهند.

کنار گذاشتن کارشناسان و متخصصان در ارائه عملکردها و گزارش ها و تقدم مدیران کل بر کارشناس مرتبط از علائم این اتفاق ناخوشایند است.

بی تردید با گزارش کارشناس مرتبط هم اطلاعات ارزشمند به جامعه تزریق می شود و هم عامل انگیزشی برای بدنه کارشناسی سیستم می شود.

از طرفی امروز رسانه ها از ارزش خبری شهرت محور، گریزانند چیزی که مدیران شیفته آن هستند و روابط عمومی شان را براساس دیدن شدن در اینجا و آنجا قضاوت می کنند.

مشورت گیری به جای دستور دهی، از مواردی است که باید در قبال روابط عمومی ها داشت.

مشکل اصلی عمده ما این است که یا روابط خوبی انتخاب نمی کنیم یا خوب از مشورت روابط عمومی ها استفاده نمی کنیم.

یادداشت: احمد ملاشاهی