تنها شهید ایرانی در کربلا

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز قزوین، حضرت حسین بن علی (ع)، اسلم بن عمر ترکی قزوینی را پس از شهادت برادرش حسن بن علی خریداری کرد و به فرزندش حضرت سجاد (ع) بخشید.

او کاتب، کماندار و تیرانداز سپاه حسین بن علی (ع) بود و به زبان ترکی صحبت می‌کرد.

برخی نامش را واضح رومی و نژادش را ترک و وی را اهل دیلم، شمال ایران دانسته‌اند. اسلم ترکی یکی از قاریان قرآن بود که مجلسی بدون اینکه نامی از او آورده باشد، می‌نویسد که پس از دو برادر غفاری، غلام ترکی به میدان رفت و در حالی که رجز می‌خواند بر دشمن حمله برد؛ رجز وی در هنگام نبرد چنین گزارش شده‌است: البحر من طعنی و ضربی یصطلی/ و الجو من سهمی و نبلی یمتلی/ اذا حسامی و یمینی ینجلی/ ینشق قلب الحاسد المبجلی.
ترجمه: «دریا از ضربات شمشیر و نیزه ام متلاطم و فضا از تیر و پیکانم پر می‌شود. هنگامی که دست و شمشیرم به حرکت درآید قلب حسود از ترس می‌شکافد».

در برخی منابع تعداد کشته شدگان سپاه عمرسعد به دست اسلم را ۷۰ نفر و به نقلی ۵۰۰ نفر گزارش کرده‌اند. او پس از زخمی شدن، به زمین افتاد و حسین بن علی خود را به او رسانید و او را در آغوش گرفت. سر اسلم را بر روی زانوی خود قرار داد و با دست خون‌ها را از صورت و جلوی چشمانش پاک کرد. اسلم سپس از دنیا رفت. وی قبل از جان دادن، چنین گفت: «مثل من سعادتمند کیست که فرزند رسول خدا صورتش را بر صورتش نهاده‌است؟!».

سنش را در زمان کشته شدن، حدود ۴۵ سال ذکر شده‌است. از وی در زیارتنامه‌ها اسمی به میان نیامده، ولی در منابع تاریخی، چون ناسخ التواریخ، تنقیح المقال، اعیان الشیعه و المناقب یاد شده‌است. وی را غلام جناده بن حارث سلمانی دانسته‌اند و رجز معروف امیری حسین و نعم الامیر را به وی نسبت داده‌اند. برخی دیگر وی را غلام حر دانسته‌اند.

کتاب «کیست مثل من؟ (زندگانی اسلم بن عمرو ترکی دیلمی، از شهدای کربلا)» به قلم «محمد رضا عبدالامیر انصاری» و ترجمه «احمد امیری شادمهری» اثری است که با موضوع اسلم بن عمرو به نگارش درآمده است.

در توضیح این کتاب آمده‌است: «امام حسین علیه السلام در روز عاشورا بر بالین هفت نفر وقتی به خون پاکشان غلطیدند حضور یافت یکی از آن افراد اسلم بن عمرو ترکی است که غلام امام حسین علیه السلام و کاتب آن حضرت بوده است در این کتاب نگاهی گذرا بر زندگانی این شهید کربلا شده است. مطالعه این کتاب به کسانی که نیاز به الگو را جهت جانبازی و فداکاری برای مولایشان امام زمان علیه السلام درخویش حس می‌کنند توصیه می‌شود.»