آفت‌کش‌ها جای خود را به مورچه‌ها می‌دهند

 

 

کشاورزان سراسر جهان طی چند دهه گذشته، به آفت‌کش‌های تجاری روی آورده‌اند تا عملکرد محصولات خود را افزایش دهند، زیرا کاهش تعداد حشراتی که از محصولات تغذیه می‌کنند، به تولید محصولات بیشتر می‌انجامد.

 

با وجود این، پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که چنین آفت‌کش‌هایی می‌توانند عوارض جانبی چشمگیری به همراه داشته باشند؛ از جمله کاهش گرده‌افشانی، آلودگی و نگرانی در مورد تاثیر مواد شیمیایی موجود در آفت‌کش‌ها بر افرادی که از محصولات استفاده می‌کنند. به همین دلیل، پژوهشگران سراسر جهان به بررسی امکان استفاده از آفت‌کش‌های طبیعی پرداخته‌اند. یکی از این روش‌های طبیعی، استفاده از مورچه‌ها است. مورچه‌ها محصولات را به حال خود رها می‌کنند و در عوض، از حشراتی تغذیه می‌کنند که به محصولات آسیب می‌رسانند.

 

استفاده از مورچه‌ها برای کنترل آفات، سابقه طولانی دارد. برای مثال، پرورش‌دهندگان مرکبات در چین قرن‌هاست که از مورچه‌ها برای کنترل آفات درختان میوه استفاده می‌کنند. این پرسش برای پژوهشگران به وجود آمد که سایر پژوهشگران در بررسی استفاده از مورچه‌ها به عنوان یک آفت‌کش طبیعی چه چیزی یافته‌اند. برای یافتن پاسخ، آن‌ها به دنبال مقالات منتشر شده در مورد این موضوع بودند و ۵۲ مورد از آن‌ها را یافتند که استفاده از مورچه‌ها را به عنوان راهی برای کنترل آفات بررسی کرده بودند. این مقالات، ۱۷ نوع مختلف از محصولات را پوشش می‌دهند.

 

پژوهشگران هنگام تجزیه و تحلیل این مقالات دریافتند که بیشتر مطالعات به کشف مورچه‌هایی انجامیده‌اند که سطح بالایی از کنترل آفات را ارائه می‌دهند و در برخی موارد، مورچه‌ها حتی بهتر از آفت‌کش‌های تجاری عمل می‌کنند. همچنین، آن‌ها دریافتند که مورچه‌ها بهترین کار خود را هنگام استفاده از محصولاتی انجام می‌دهند که در نیم‌سایه رشد می‌کنند و زمانی که با محصولاتی استفاده می‌شوند که عسلک تولید می‌کنند، کمترین اثر را دارند.

 

پژوهشگران نتیجه گرفتند که به نظر می‌رسد استفاده از مورچه‌ها برای کنترل آفات، روشی پایدار و ارزان برای کنترل آفات در مزارع بزرگ و کوچک است.

 

این پژوهش، در مجله "Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences" به چاپ رسید.