علل کم شدن حافظه

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، بسیاری از افراد گاهی فراموشی می‌گیرند و مسائل کوچکی را برای مدت کوتاهی به یاد نمی‌آورند. معمولاً این افراد در چنین شرایطی گمان می‌کنند که این فراموشی‌های کوچک نشانه‌های اولیه آلزایمر است؛ اما آلزایمر فقط دلیل فراموشی نیست. فراموشی و از دست دادن حافظه ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد و دلایل مختلفی دارد.

کمبود خواب:

افراد مبتلا به اختلالات محرومیت از خواب دچار خستگی در طول روز، اختلال در توجه و کاهش سطح حافظه هستند. توصیه استاندارد بر هشت ساعت خواب شبانه روزی متمرکز است، اما این میزان خواب شاید برای همه کافی نباشد. اگر هنگام بیدار شدن از خواب همیشه خسته هستید و در طول روز خواب ناخواسته دارید، ممکن است به بیشتر از ۸ ساعت خواب شبانه روزی نیازمند باشید.

دارو‌های تجویزی:

بسیاری از دارو‌های تجویزی شما را فراموشکار می‌کند. زاناکس، والیوم، و دارو‌های ضد افسردگی دارای این اثرات هستند. دارو‌های قلبی مانند استاتین‌ها و مسدودکننده‌های بتا، مسکن‌های مخدر، و حتی آنتی هیستامین‌هایی مانند بنادریل اثرات مشابه دارند. اگر فکر می‌کنید با مصرف این دارو‌ها دچار فراموشی موقت می‌شوید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

تیروئید ناکارآمد:

اگرچه تیروئید نقش خاصی در مغز ندارد، اما از دست دادن حافظه با متوقف شدن کارکرد طبیعی تیروئید اتفاق می‌افتد. این غده پروانه‌ای شکل تقریبا حاکم بر روند‌های متابولیک بدن شما است. اگر مشکلاتی در سطح حافظه خود دارید، یک آزمایش ساده تیروئید می‌تواند تعیین کند که تیروئید کم کار است یا پرکار.

گر گرفتگی:

گرگرفتگی بخصوص در دوران یائسگی علاوه بر افسردگی، خستگی، بی حوصلگی و افزایش تحریک پذیری، با کاهش سطح حافظه و سطح کارایی فرد همراه است. این عارضه یائسگی به هیچ وجه به مغز آسیب نمی‌زند و بعد از فروکش کردن آن حافظه بهبود می‌یابد. بی خوابی و آپنه خواب دوران یائسگی کاهش سطح حافظه در این دوران را به دنبال دارد.

اضطراب و افسردگی:

شواهد نشان می‌دهد اضطراب، افسردگی، و بیماری‌های دو قطبی مدار‌های عصبی درگیر در توسعه و بازیابی خاطرات را مختل می‌کند. افسردگی شدید اغلب به همراه از دست دادن حافظه است. در مدت زمان طولانی استرس روزمره باعث افزایش سطح کورتیزول در مغز می‌شود که همین امر از دست دادن سیناپس در سلول‌های مغزی را به همراه دارد که نتیجه آن ایجاد اشکال در بازیابی خاطرات است، اما از دست دادن حافظه ناشی از اختلالات خلقی برگشت پذیر است.

سیگار کشیدن:

سیگار فرایند حافظه را دچار خطا می‌کند و آن هم با مختل کردن جریان خون مغز. کسانی که سیگار می‌کشند نسبت به دیگران با افزایش سن دچار کاهش سریع‌تر عملکرد مغز می‌شوند. علاوه بر این سیگار تجمع پروتئین غیر طبیعی می‌شود که توانایی مغز را برای پردازش و انتقال اطلاعات مختل می‌کند.

رژیم غذایی پرچرب:

این رژیم فقط برای قلب مضر نیست بلکه عوارضی نیز روی حافظه دارد. مطالعات نشان می‌دهد که رژیم غذایی حاوی چربی، شکر و غذا‌های فرآوری شده، به مرور زمان مغز را فرسوده می‌کنند. مصرف شکر به اندازه‌ای در کاهش حافظه و قابلیت تفکر موثر است که محققان آلزایمر را دیابت نوع ۳ نامیده‌اند که مستقیما با نوع تغذیه مرتبط است. بهترین رژیم برای محافظت از مغز، رژیم مدیترانه ای، شامل چربی‌های مفید، میوه، سبزیجات، آجیل و ماهی است.