علت زخم معده

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از بهداشت نیوز، منظور از زخم معده، آسیب به مخاط معده یا روده کوچک است. این عارضه زمانی ایجاد می‌شود که مخاط محافظت‌کننده درون معده، بی‌اثر شود. معده برای کمک به هضم غذا و برای مقابله در برابر میکروب‌ها اسید قوی تولید می‌کند.

اگر مخاط عملکرد طبیعی خود را از دست بدهد، اسید معده به بافت معده آسیب می‌رساند و منجر به زخم معده خواهد شد. بر اساس آمار‌هایی که در این زمینه وجود دارد، مشخص شده است که از هر ده نفر، یک نفر در طول زندگی خود دچار این بیماری می‌شود.

درمان و روند بهبودی این بیماری بسیار آسان است؛ اما در صورت عدم درمان باعث ایجاد مشکلات بسیاری خواهد شد.

چه عواملی منجر به زخم معده می‌شود؟

زخم معده معمولا به دلایلی همچون موارد زیر ایجاد می‌شود:

عفونت همراه با باکتری هلیکوباکتری پیلوری

استفاده طولانی‌مدت از دارو‌های ضد التهاب غیر استروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن.

علائم زخم معده

شدت علائمی که از این بیمای مشاهده می‌شود، به شدت بیماری بستگی خواهد داشت. رایج‌ترین نشانه‌ای که از زخم معده مشاهده شده، احساس سوزش یا درد در وسط شکم، بین ناف و قفسه سینه است.

به‌طور کلی احساس درد، هنگام خالی بودن معده شدیدتر است و ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

سایر علائم و نشانه‌های زخم معده به شرح زیر است:

درد خفیف در معده

کاهش وزن

عدم تمایل به غذا خوردن به‌دلیل درد

حالت تهوع و استفراغ

نفخ شکم

احساس سیری

آروغ زدن یا رفلاکس معده

سوزش سردل

تسکین درد با مصرف آنتی اسید‌ها

کم‌خونی همراه با علائمی مانند خستگی، تنگی نفس یا رنگ پریدگی

مدفوع تیره

استفراغ خون آلود یا شبیه به قهوه

در صورتی که علائم زخم معده را حتی خفیف مشاهده کردید، به پزشک متخصص مراجعه کنید؛ زیرا اگر زخم معده درمان نشود، منجر به مشکلات بدتری خواهد شد. زخم‌ها اگر خونریزی کنند، می‌توانند تهدید کننده زندگی بیمار باشند.

زخم معده چگونه تشخیص داده می‌شود؟

نحوه تشخیص و درمان به‌شدت نوع زخم ایجاد شده بستگی خواهد داشت. زمانی که به پزشک متخصص مراجعه می‌کنید، او ابتدا در خصوص سوابق بیماری، علائم و نوع دارو‌هایی که مصرف کرده‌اید، سوالاتی خواهد پرسید.

برای تشخیص عفونت هلیکوباکتر پیلوری ممکن است آزمایش خون، مدفوع یا آزمایش تنفسی برای بیماران انجام گیرد. در صورتی که عفونت هلیکوباکتر پیلوری وجود داشته باشد، نمونه تنفسی که از بیمار گرفته شده است، حاوی مقادیر بالایی از دی اکسید کربن خواهد بود.