اگر با سرعت نور به فضا سفر کنیم، کهکشان‌ها را چگونه خواهیم دید؟

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، اگر ستاره‌ای در فاصله هزار سال نوری از ما بمیرد و به ابرنواختر تبدیل شود، هزار سال طول می‌کشد تا نور این پدیده به زمین رسیده و ما از این رویداد مطلع شویم. در واقع اگر بتوان با یک تلسکوپ در سیاره با فاصله ۵ هزار سال نوری به زمین، سیاره مان را ببینیم، با رویداد‌های ۵ هزار سال پیش مواجه می‌شویم.

در این میان سوالی که ذهن ستاره شناسان و فیزیکدانان را به خود مشغول کرده، این است که اگر با سرعت نور (یا نزدیک به آن) به سمت یک کهکشان یا ستاره حرکت کنیم، چه خواهیم دید؟

امروزه و با کمک تلسکوپ‌های روی زمین، ما هنوز هم می‌توانیم اجرایم در اعماق فضا را ببینیم که دیگر وجود ندارند، زیرا نور آن‌ها بر اساس فاصله بین ما تا آن جرم فشایی، زمانی را می‌طلبد تا به ما برسد. حال اگر حرکت به سمت چنین جسمی را آغاز کنیم، همچنان نور آن را می‌بینیم، اما زودتر از زمانی که ساکن می‌ماندیم، نابودی آن را خواهیم دید. این موضوع صرفاً به این دلیل است که ما در حال کاهش مسافتی هستیم که نور باید طی کند.

به همین ترتیب، اگر شروع به دور شدن از یک جسم فضایی کنیم، می‌توانیم آن را برای مدت طولانی تری نسبت به زمانی که ثابت هستیم، ببینیم.

با این حال، موضوع به همین سادگی هم نیست، زیرا هنگام حرکت نزدیک به سرعت نور، عوامل دیگری نیز در میدان دید ما دخیل هستند. اولین موضوع مهم در این شرایط، اثر داپلر محسوب می‌شود. اثر داپلر به این معنی است که اشیاء پشت سر ما قرمزتر می‌شوند، در حالی که آن‌هایی که جلوتر هستند آبی‌تر دیده می‌شوند. نکته جالب این است که با گرفتن سرعت کافی در حد سرعت نور، اجسام از حوزه دید ما ناپدید می‌شوند، زیرا نور آن‌ها از قسمت مرئی به طیف نامرئی منتقل می‌شود.

همچنین با افزایش سرعت، میدان دید شما در جهت حرکت باریکتر و روشن‌تر می‌شود و اجسام کوچکتر و دورتر به نظر می‌رسند. در نهایت، اگر بتوان روزی با سرعت نور حرکت کرد، حتی اشیایی که در پشت شما قرار دارند، در جلوی شما دیده می‌شوند. با سرعت نور، شما فقط یک نقطه بی نهایت کوچک و بی نهایت روشن را پیش روی خود خواهید دید که اطراف آن را تاریکی فراگرفته است.

به نقل از sciencefocus ، اگر با سرعت نزدیک به سرعت نور سفر کنید، نمی‌توانید تک تک اشیاء را تشخیص داده و متوجه ناپدید شدن آن‌ها شوید!