کوچه «صدتومانی‌ها» که سال‌هاست به «شهید محمد بختیاری» تغییرنام داده، از دیگر معابری بود که پولدارها در آن زندگی می‌کردند. درباره علت نامگذاری این کوچه ۳روایت وجود دارد؛ نخست اینکه این کوچه در زمان قاجار محل زندگی تاجران بازار بوده که سرمایه هر کدام از آنها صد تومان بود که آن زمان سرمایه زیادی به حساب می‌آمد. روایت دوم این است که خانه‌های این کوچه چنان اشرافی و پرزرق ‌و برق ساخته شده بود که ارزش هر کدام به صد تومان می‌رسید. نظر سوم که مرحوم «جعفر شهری» در کتاب «طهران قدیم» هم به آن اشاره کرده، سکونت یک تاجر در این کوچه بوده که سرمایه‌اش در زمان قاجار صد تومان بوده است. البته بعدها تاجران دیگری در این کوچه ساکن شدند و اینجا به سکونتگاه ثروتمندان تبدیل شد.

خانه‌های این کوچه بین ۸۰۰ تا ۲۵۰۰‌متر مربع مساحت داشتند و در هر خانه، اصطبل کوچکی برای نگه‌داری اسب و قاطر ساکنان خانه وجود داشت.

سکونت کالا به جای انسان در خانه‌ها

کوچه صدتومانی‌ها، کمی بالاتر از میدان محمدیه، درست همجوار با بازار تهران قرار دارد. کوچه‌ای باریک و بلند، همجوار با بازار دروازه‌نو که حالا تغییر چهره داده و دیگر خبری از سکونت تاجران سرمایه‌دار در آن نیست. خانه‌های ویلایی به آپارتمان‌ تبدیل شده‌اند و در بیشتر خانه‌ها کالا و موادغذایی مغازه‌دارها نگه‌داری می‌شود.

گفته می‌شود آخرین خانه‌ قدیمی این کوچه پاییز سال۱۳۹۶ تخریب شد تا در آن چند ملک ساخته شود. این خانه‌ها معماری خاصی داشتند و دارای کاشیکاری‌های بی‌نظیر، آینه‌کاری‌های هنرمندانه و نقاشی‌های خارق‌العاده بودند. 

کوچه هایی مثل؛ کوچه «حاجی‌ها» یکی از کوچه‌های معروف محله عودلاجان و خود محله عودلاجان و گذر پامنار نیز مانند کوچه صدتومانی ها محل زندگی ثروتمندان و پولدارهای تهران بود. 

عودلاجان؛ محله پولدارها