رابطه اغتشاش و تحریم

۹ دی یادآور یک رویداد بزرگ است. حماسه ای بزرگ در قبال فتنه ای بزرگ. بهانه ایجاد فتنه ۸۸ تقلب در انتخابات بود و آنچه در کف خیابان رخ داد، ثابت کرد که تقلب فقط یک اسم رمز بود و آن زمان آنچه اغتشاش را رقم زد، عدم تمکین به قانون بود همین کافی بود برای هرج و مرج نفوذ عوامل دشمن.

دشمن هم که نفوذ کند، نه اموال عمومی برایش مهم است و نه هنجارشکنی و توهین به مقدسات.

حماسه ۹ دی، جلوی بزرگترین فتنه تاریخ معاصر ایران را گرفت؛ انقلاب رنگی که در هر کشوری جز ایران رخ داده، آن کشور را ویرانه غرب کرده است.

حماسه ۹ دی، کشور را نجات داد اما دشمن، اغتشاشات صورت گرفته را بهانه کرد و به بهانه حمایت از مردم ایران، ایران را تحریم کرد!

در واقع کسانی که در حوادث ۸۸ به قانون تمکین نکردند، خواسته و ناخواسته عامل تحریم ایران شدند و این گناه نابخشودنی عوامل فتنه ۸۸ است.

 اگر آن موقع سران فتنه ۸۸ اشد مجازات می شدند بی شک نسخه اغتشاش در داخل و تحریم از بیرون، دوباره روی ملت ایران پیاده نمی شد؛ چیزی که در اغتشاشات اخیر هم شاهد آن بودیم.  همین مدل و همین نسخه بود این بار هم به جای تمکین به قانون و بررسی قانونی پرونده فوت یک خانم با فراخوان های غیر قانونی و اغتشاش،  فرصت نفود، ترور و تخریب برای دشمن فراهم شد. این بار هم دشمن بعد اغتشاش همان نسخه تحریم را در پیش گرفت. 

 اغتشاش، چراغ سبز به دشمن و امیدوارسازی اهریمن و مقدمه تحریم است. از این رو هرکه فراخوان تخریب دهد، هر که تایید کند، هر که سکوت کند در قبال اغتشاش و هرکه به دنبال تخفیف مجازات عوامل اصلی اغتشاش باشد،  قطعا دست در دست تحریم کنندگان گذاشته است و مدل" اغتشاش در داخل و تحریم از خارج را" به ملت ایران تحمیل کرده است و چه خیانت و جنایتی بالاتر از این؟!

نویسنده: احمد ملاشاهی