انتقاد رای الیوم از موضع نرم اردن در برابر رژیم صهیونیستی

  به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما، روزنامه رای الیوم ابراز امیدواری کرد با توجه به روی کار آمدن کابینه جنگ طلب نتانیاهو، پادشاه اردن از سنگر دیپلماسی نرم خارج شود و با دشمن به زبانی که می‌فهمد سخن بگوید چرا که رژیم صهیونیستی در حال رساندن کارد به استخوان اردن است.

عبدالله دوم پادشاه اردن، نگرانی عمیق خود را در خصوص بازگشت بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل به قدرت، آن هم در راس یک دولت راست گرای افراطی و متعهد به گسترش شهرک‌های صهیونیست نشین، ابراز کرد. دولتی که شامل دو حزب فاشیست مخالف با تشکیل کشور مستقل فلسطینی است و به دنبال اقدام برای الحاق کرانه باختری اشغالی و اخراج ساکنان عرب تبار فلسطین اشغالی و فرستادن آن‌ها به اردن است چرا که این دو حزب اردن را وطن جایگزین برای فلسطینیان می‌دانند.

این نگرانی به وضوح در گفتگوی شاه اردن با شبکه "سی ان ان" مشهود بود به گونه‌ای که وی گفت ما خطوط قرمزی برای خود داریم و اگر کسی بخواهد از آن‌ها عبور کند، با آن برخورد خواهیم کرد. هر طرفی بخواهد، پا را فراتر از خطوط قرمز ما بگذارد به خوبی برای رویارویی با آن آماده هستیم.

رابطه شخصی پادشاه اردن و نخست وزیر دولت جدید رژیم اشغالگر (نتانیاهو) اصلا خوب نبود، زیرا نتانیاهو می‌خواست و هنوز هم می‌خواهد حاکمیت خاندان هاشمی بر اماکن مقدس اسلامی و مسیحی در شهر اشغالی قدس را از بین ببرد و معامله قرن را ترویج می‌کند که برجسته‌ترین بند‌های آن تبعید فلسطینیان از سرزمینهایشان به اردن و ایجاد کشور فلسطین در اردن است. بنابرین با به دست آوردن رای اکثریت کابینه نتانیاهو با تکیه بر احزاب راست فاشیست، طبیعی است که این نگرانی‌ها تشدید شود.

نتانیاهو به خطوط قرمزی که پادشاه اردن گفته بود، احترام نمی‌گذارد و اساسا وجود کشوری به نام اردن را به رسمیت نمی‌شناسد و همیشه با اتخاذ مواضع و اقدامات تحریک آمیز به شاه اردن به طور عمدی توهین کرده است؛ یکی از این توهین‌ها استقبال گرم از نگهبان سفارت اسرائیل در امان پایتخت اردن بود که شهروندان اردنی را با بی رحمی و خونسردی تمام به قتل رساند.

مقاله نویس روزنامه رای الیوم نوشت: ما در این روزنامه از این مواضع قاطع و بی سابقه در مقابله با استکبار و سیاست‌های فاشیستی دولت جدید و مقابله قاطعانه با هرگونه تلاش برای عبور از خطوط قرمز اردن حمایت می‌کنیم. اما با نحوه موضعگیری‌ها و شخص پادشاه اردن نیز اختلافاتی داریم. این اختلافات ناشی از شیوه انجام اقدامات سیاسی، نظامی و دیپلماتیک است که می‌توان در این زمینه برای حفاظت از اردن و نیمه عربی فلسطینی آن به کار برد.

بیشتر توضیح می‌دهیم و می‌گوییم اظهارات پادشاه اردن مبنی بر هشدار دادن درباره وقوع یک قیام و انتفاضه جدید در سرزمین‌های اشغالی فلسطین که آن را به نفع فلسطینی‌ها و اردنی‌ها ندانسته بود؛ از واقعیت به دور است و چه بسا امکان دارد به جای تقویت مواضع اردن در برابر تهدیدات اسرائیل به تضعیف این موضع منجر شود؛ بنابراین انتفاضه‌ای که این روز‌ها در سرزمین‌های اشغالی در حال شکل گیری است، گزینه‌ای درست و چه بسا تنها گزینه برای مردم فلسطین تحت اشغال اسرائیل در تمام مناطق فلسطین و نه فقط در کرانه باختری باشد؛ چرا که پس از گذشت ۲۰ سال از مذاکرات تحقیرآمیز و بیهوده و نقش داشتن نیرو‌های امنیتی (تشکیلات خودگردان) فلسطین در هماهنگی امنیتی با شهرک نشینان صهیونیست و ارتش سرکوب گر اسرائیل برای حفاظت از شهرک نشینان که بزرگترین خیانت تاریخ به شمار می‌رود؛ این انتفاضه همینک آغاز شده است.

البته ما با پادشاه اردن موافقیم که هر نوع انتفاضه‌ای به نفع اسرائیلی‌ها نخواهد بود، زیرا این قیام مسلحانه‌ای که در آن شاهد تاثیر رشته عملیات پیشرفته مقاومت علیه رژیم اشغالگر، ارتش و شهرک نشیان آن هستیم در واقع پاسخ طبیعی به جنایات، قتل عام و توهین‌هایی است که این رژیم نژادپرست ضد شهروندان و صاحبان سرزمین فلسطین انجام می‌دهد و در حقیقت روند صلح، راه حل تشکیل دو کشور، شکل گیری کشور مستقل فلسطین و حتی اصل همزیستی و برابری از بین رفته است و دیگر معنایی ندارد.

انتفاضه اول یعنی انتفاضه سنگ و انتفاضه دوم یعنی انتفاضه مسلحانه، قیام‌هایی در دفاع از مسجد الاقصی و دیگر مقدسات عربی و مسیحی است، زیرا این دشمن فقط زبان زور را می‌فهمد، و انتفاضه سوم که هم اکنون شعله‌های آتش آن پدیدار شده است، به دلیل رشادت‌های جوانان نیرومند و افزایش توان رزمی آنان و آمادگی آن‌ها برای شهادت در راه دفاع از ملت خود و مقابله با جنایات رژیم اشغالگر، ناگزیر همان راه را با قدرت و تأثیرگذاری بیشتر ادامه خواهد داد.

سرفصل‌های انتفاضه سوم با نام‌های «عرین الاسود» (بیشه شیران)، «گردان‌های جنین» و "تیپ‌های بلاطه" باید مورد حمایت اردنی‌ها قرار گیرد، زیرا این انتفاضه‌ها با توطئه وطن جایگزین مبارزه می‌کنند و موضع، موقعیت و هویت اردن را تقویت می‌کند و مهم‌ترین ارکان تداوم اشغالگری اسرائیل یعنی امنیت و ثبات را از این رژیم خواهد گرفت و هزینه‌های مادی و انسانی زیادی را برای آن به همراه خواهد داشت.

بیشتر بحران‌های کنونی اردن، اگر نگوییم همه آنها؛ ناشی از برخورد نرم این کشور با رژیم اشغالگر اسرائیل و برقراری صلح با این رژیم نژادپرست است که منافع اردن را نمی‌خواهد، و به هیچ یک از توافق‌ها و قوانین بین المللی احترام نمی‌گذارد و امنیت، ثبات و به رسمیت شناختن خود را به طور رایگان می‌خواهد بدون اینکه هیچ چیزی در مقابل آن ارائه بدهد.

کشور‌های عربی نیز، اردن را رها و کمک‌های خود را متوقف کردند، به نقش امان پایان دادند و از عادی سازی اردن با رژیم اشغالگر برای دور زدن آن و مذاکره مستقیم با اسرائیل استفاده کردند و آن را به سمت جنگ‌های سوریه، لیبی و دشمنی بیهوده با ایران سوق دادند در حالی که این اقدامات دستاوردی به همراه نداشته و امان هیچ سودی از مواضع خود نبرده است.

مقاله نویس روزنامه رای الیوم ادامه داد: در پایان می‌گوییم اگر تقابل و رویارویی از جانب دشمن اسرائیلی به اردن تحمیل شود، خوشحالیم که اردن و پادشاه آن، با آگاهی از نقشه‌های طرف مقابل، آماده دفاع از عزت و تمامیت ارضی و مردم آن هستند و از برادران خود در سمت غربی رود اردن، دفاع می‌کنند و این همان چیزی است که ما انتظار داریم و به آن در هر شرایطی امیدواریم. اگر پادشاه اردن تصمیم بگیرد با دولت نتانیاهو با زبانی که می‌فهمد برخورد کند، ملت اردن که ملتی با شرف و با عزت است، نه تنها در پشت سر یا در کنار پادشاه اردن خواهند بود بلکه حتی از او هم جلو خواهند زد. حال پرسش اين است که آیا پادشاه اردن از این سنگر دیپلماسی نرم خارج خواهد شد و گام درست برخواهد داشت و با دشمن به زبانی که می‌فهمد سخن خواهد گفت و به عنوان یک اقدام دیپلماتیک پیشگیرانه برای رویارویی همه جانبه و اجتناب ناپذیر بعدی، در صورتی که به او تحمیل شود اقدام خواهد کرد؟ زیرا کارد اسرائیل در حال رسیدن به استخوان اردن است؟ ما امیدواریم که چنین شود و قطعا بازگشتی خواهیم داشت، زیرا دولت نتانیاهو دولت جنگ است و تهدیدی جدی برای اردن و ملت‌های عربی و اسلامی است.